دایی هو شد علی کریمی تشویق!

30 ساله طرفدار اصطلاحا 2 اتیشه این ارتش سرخ بوده و هستم . تا در خاطر دارم دلم برای این تیم تپیده و با هر پیروزی احساس غرور و شغف کردموبا هر شکست غمگین شدم . عمری با رنگ سرخش زندگی کرده ام ، هم زلزله بودنش را به خاطر دارم ، هم هنرنمایی های محمد خانی ها و درخشان ها ، هم پروازهای احمد عابد و سنگر بی نفوذو پنجعلی و پیروانی ها ، با غیرت استیلی ها و کاویانپورها به خود بالیدم و با دریبل های جادوگر قند در دلم آب شد . . .
اما . . .این تیم دیگر تیم من نیست ، تیم دوست داشتنیم نیست . . .شاید چندین سال باشد که بعد از قهرمانی با قطبی دیگه نتیجه خوب نگرفتیم و با پیروانی ، استیلی ، دنیزلی ، ژوزه و گل محمدیم به هدفمون که فقط قهرمانیه نرسیدیم . اما بازم اون تیمهای اونارو بیشتر دوست داشتم . حتی .....