از شوش و جوادیه تا زعفرانیه و نیاوران در یک گزارش تصویری

صفاتونو عشق است@@

کاشکی قلعه حسن خان هم نشون میدادید!!!

هیچی صفای فودبال باتوپ پلاستیکی لایه شده توکوچه های تنگ محلمونو نداشته تاحالا.مخصوصا وقتی توپ میفتاد توی جوب وخیس میشد.تازه وقتیم میرفتیم خونه ی کتک از نه نه بابا میخوردیم که چرا لباساتو کثیف کردی؟چرادیراومدی؟چرابافلانی بازی کردی؟و... یادش بخیر.بغضم گرفت.

فقط صفای مردم جنوب تهرانه که کوچه های دلگیر و تنگشون رو قابل تحمل می کنه،کوچه هایی که اغلب یک طرفه هستن و سواره و پیاده روشون معلوم نیست...کوچه هایی کل دلخوشی پسراش یه توپ پلاستیکیه و دختراش به چندتا وسیله آشپزخانه پلاستیکی واسه خاله بازی دلخوشن.اما زعفرانیه که بری دوچرخه های میلیون تومانی و اسکوتر و عروسک من از مال تو خارجی تره...

پولدارن دیگه...همیشه کیف میکنن...
همه چیشون با ماها فرق میکنه.هعی.

همه بچه هاي جواديه رو عشقه...............................

وای دلم گرفتش

مدتی هست در یکی از شهرک های اصفهان زندگی میکنم شهرک شبیه خوابگاه است و روابط مردم بسیار ضعیفه انگار متروکه و بسیار بی محبت از طرفی هم منطقه بیابانی است و آب و هوایی گرم خشک یا بسیار سرد خشک دارد به فکر آمدن به تهران و زعفرانیه هستم