هاشمی به دنبال کدام مسیر برای انقلاب است؟

رویش نیوز - صدرا فاطمی: عملکرد هاشمی رفسنجانی در دهه 90 شاید یکی از بحث برانگیزترین و قابل تحلیبل ترین موضوعات سیاسی ایران باشد. چرخش آرام هاشمی به سمت گروه های چپ و اصلاح طلب که در مقطعی بیشترین توهین ها، افتراها و تخریب ها را علیه وی داشتند، تند شدن شیب حرکت هاشمی به سمت اصلاحات در ماجرای انتخابات 84 و حمایت اصول گرایان از احمدی نژاد و اصلاح طلبان از هاشمی در دور دوم انتخابات و در نهایت عملکرد منفی هاشمی در دمیدن در تنور آتش فتنه در سال 88، همگی نشان از دور شدن قدم به قدم و گاهاً سریع هاشمی از خط اصیل و لایت و انقلاب دارد.

هاشمی رفسنجانی که به نوعی جایگاه و شأنیت خود را از دست رفته  می دید، برای بازپس گیری این جایگاه راه اشتباه را رفت، و به جای بازگشت به مسیر اصلی، روز به روز در باتلاق خود ساخته ای فرور فت که دیگر بیرون آمدن از آن تقریباً محال به نظر می رسد.

اما موج جدید اقدامات و شاید در حال حاضر صرفاً اظهارات هاشمی، با انتخابات مجلس شروع شد. وی هنگام انداختن رای در صندوق با گفتن جمله " امیدوارم همان انتخابی که مردم می کنند، از صندوق ها بیرون بیاید" نه تنها با دامن زدن به دورغ فتنه گران در انتخابات 88 خوراک رسانه های بیگانه و معاند را آماده کرد، بلکه مجدداً چراغ امیدی را برای آن ها افروخت که بتوانند در انتخابات بعدی نیز با پشتوانه هاشمی از کلیدواژه های، تقلب، انتخابات آزاد و... استفاده کرده و موجی از شک و تردید را در جامعه ایجاد کنند. گرچه حضور گسترده مردم در پای صندوق های رای تقریباً جمله هاشمی را تحت الشعاع قرار داد و رسانه های بیگانه گرچه برای حاشیه سازی در انتخابات دستمایه ای داشتند، اما حضور مردم آن ها را نیز مجبور به سکوت و پذیرش کرد.

هاشمی پس از آن در دیدار های مختلف با جمع های گزینشی و انتخاب شده، هرباره واژه انتخابات آزاد را تکرار کرده .در اکثر سخنرانی های خود به آن می پردازد. حضور حداکثری تمام سلایق و گروه ها از جمله مسائل دیگری است که هاشمی مرتباً در دیدارهای مختلف خود، روی آن مانور می دهد و پیش فرض قرار دادن این مطلب که اعتماد مردم به نظام کم رنگ شده ویا از بین رفته است، از راهکاری می گوید که این اعتماد بازگردد و باز این انتخابات آزاد است که از منظر هاشمی می تواند اعتماد از دست رفته را بازگرداند. هاشمی اما توضیح نمی دهد که حضور 63 درصدی مردم در پای صندوق های رای در انتخابات مجلس شورای اسلامی چطور می تواند نشانگر اعتماد از دست رفته عموم مردم باشد.

آخرین مطلبی که هاشمی در مصاحبه ها و سخنرانی های خود مطرح می کند، اما جای تعمل و تفکر بسیار دارد. هاشمی از بازگشت به شرایط کشور قبل از سال 84 می گوید. رئیس مجمع تشخیص مصلحت نظام اولین بار این مطلب را در مصاحبه با روزنامه آرمان مطرح کرده و در آن گفته بود که باید به قبل بازگردیم. هاشمی اما اینبار صریحاً مقصود خود را بیان داشته است و در دیدار با اعضای جبهه اصلاحات گفته است: "اتفاقات سال 84 بر خلاف روند گذشته انقلاب بود و طبیعتاً این روند نمی‌تواند در مسیر کلی انقلاب باشد."( البته این جمله از زبان حق شناس، عضو شورای مرکزی اعتماد ملی که از حاضرین جلسه بوده، رسانه ایی شده و هنوز واکنشی از سوی دفتر هاشمی رفسنجانی در پی نداشته است). این صحبت هاشمی در حالی است که رهبری بارها در صحبت هایشان، از بازگشت قطار انقلاب به مسیر اصلی پس از 84 سخن گفته اند و این مسئله ای نیست که هاشمی از آن بی اطلاع باشد. هاشمی این بار صریح تر از هر زمانی خود را روبروی رهبر انقلاب قرار داده و در حالی که رهبر شعارها و آرمان های فعلی را مسیر اصلی انقلاب می دانند، وی صریحا از بازگشت به قبل از 84 سخن می گوید.

باید از هاشمی پرسید که کدام یک از شاخص ها و اهداف  انقلاب قبل از 84 بهتر و بیش تر از اکنون محقق شده بود که وی آن مسیر  را برای انقلاب می پسندد. عدالت طلبی، توجه به مستضعفین، استکبار ستیزی، ساده زیستی و... همه و همه از مسائلی است که از سال 84 به بعد در گفتمان های جاری و رزومره قرار گرفته و باز هم به گفته رهبری همین گفتمان ها بود که باعث روی آوردن مردم به احمدی نژاد شد چه در سال 84 و چه در سال 88.  رهبر انقلاب حتی به دولت هشدار می دهند که مراقب باشید از این آرمان ها فاصله نگرید و هاشمی آروزی بازگشت به زمانی را دارد که اصلاً این مسائل برای فضای مدیریتی کشور مطرح نبوده است.

اشتباه نکنید، بحث دولت نهم، دهم و یا محمود احمدی نژاد نیست، بحث بر سر زنده شدن مسائلی است که از دید آقایان باید برای همیشه با آن ها خداحافظی کرد، بحث بر سر کوتاه آمدن از آرمان های انقلاب و امام است. اگر کسی این صحبت هاشمی را به پای خصومتش با احمدی نژاد بگذارد ساده لوحانه اندیشیده است. هاشمی بیش از آنکه با احمدی نزاد مشکل داشته باشد، با روش و منش انقلابی گری او مشکل دارد. از دید این طیف آب خوردن رئیس جمهور بر سر سفره یک روستایی کپر نشین فقیر، امری است مذموم و نابخشوده و از اکنون به این فکرند که چطور باید این رفتارها را از ذهن مردم پاک کرد، تا اگر زمام امور به دست ما افتاد مجبور به انجام چنین رفتارهایی نباشیم؛ و چه راهکاری بهتر از آنکه از شرایط  موجود و برخی نابسامانی ها استفاده کنیم، همه چیز را به هم ربط دهیم، از انقلابی گری به عنوان افراط صحبت کنیم و نتیجه بگیریم که باید به قبل از 84 بازگردیم.

آیت الله هاشمی و دوستانشان از خط انقلابی صحبت می کنند که وزیر فرهنگش تبعه انگلستان شود و از هیچ کوششی برای براندازی جمهوری اسلامی و خیانت به انقلاب فروگذار نکند. هاشمی رفسنجانی و یارانش از خط انقلابی صحبت می کنند که بیشتر مشاوران و نزدیکان رئیس دولت به مخالفانی سرسخت برای جمهوری اسلامی و ولایت فقیه تبدیل شده اند. از زمانی سخن می گویند که در آن مدیر دولتی حق دارد هرچقدر که بخواهد داشته باشد چرا که مدیر است و احیانا آقازاده ای از آقایان. رفسنجانی به دورانی اشاره می کند که فرهنگ اشرافی و اشرافی گری، مصرف گرایی و...  با مدیریت شخصی ایشان وارد ادبیات مدیریتی و غیر مدیریتی کشور شد و تمام ارزش های دهه شصتی انقلاب به فراموشی سپرده شد و صد البته که حال با زنده شده دوباره این ادبیات باید آرزوی بازگشت به 84 را داشته باشند، چرا که حتی تفکر با مردم بودن، برای این آقایان کابوسی وحشتناک است.