ذكر خدا و دفع فقر

 

 

پاسخ:
ذكر و ياد خدا به اين معنا كه همواره خداي متعال را در تمامي عرصه ها و صحنه هاي حيات فردي و اجتماعي حاضر و ناظر ديدن و به او توجه و عنايت ويژه داشتن يكي از مهم ترين عوامل افزايش رزق و روزي و از بين بردن فقر و تنگدستي است. براساس قاعده كلي «فاذكروني اذكركم واشكرو لي و لا تكفرون» (بقره-152)

رابطه بين ذاكر و مذكور، رابطه اي متقابل و دو طرفه است و انسان ذاكر، مذكور خداوند نيز واقع مي شود. بر اين اساس كساني كه با ياد خداوند و به ياد او زندگي مي كنند، خداوند نيز به ياد آنان است به طور طبيعي آنان را از رزق مادي و معنوي خود بهره مند مي سازد. ذكر خداوند به زبان هاي متفاوت و در زمان هاي گوناگوني قابل انجام است، اما در اين ميان بعضي از اذكار و بعضي از زمان ها اثر بيشتري دارند.
از بين زمان ها، هنگام سحر و بين طلوع فجر تا طلوع خورشيد، از مزيت و تاثير بيشتري در ازدياد رزق و روزي انسان برخوردار است.

بنابه فرموده پيامبر گرامي اسلام(ص): تاثير ذكر خداوند در كسب روزي از هنگام طلوع فجر تا طلوع خورشيد، از تاثير سفر تجاري بيشتر است. (الامامه و التبصره، ص 37)
در همين راستا حضرت علي(ع) مي فرمايد: «تعقيب نماز صبح و نماز عصر موجب افزايش رزق است. همچنان كه سي بار تسبيح در روز، هفتاد نوع بلا را كه كمترين آنها فقر و نداري است، از زندگي انسان دور مي كند. (معارج اليقين في اصول الدين، ص 343) براي همين منظور، خواندن سوره (ق) نيز توصيه شده است.(و من قرء سوره (ق) وسع الله عليه في رزقه.(اعلام الدين في صفات المومنين، ص 377)

اذان گويي نيز يكي از مصاديق ذكر خدا است. هنگامي كه فردي در نزد امام صادق(ع) از فقر و نداري خود شكايت كرد ، آن حضرت توصيه فرمود با شنيدن اذان، جملات آن را پس از موذن تكرار كند تا فقر از زندگي او رخت بربندد. (مكارم الاخلاق، ص 348)

 

 

روزنامه کیهان