نگاهي به برنامه «ثريا»

برنامه «ثريا»، با شعار «ديده باني براي پيشرفت ايران» مي كوشد تا در هر قسمت با دستمايه قرار دادن موضوعي علمي و صنعتي، به بررسي وضعيت كشور در اين حوزه ها و بيان دستاوردها و تحليل كمبودها و نقصان ها بپردازد. در اين برنامه، خوشبختانه ويژگي هايي ديده مي شود كه بسياري از برنامه هاي تلويزيوني از نبود آن رنج مي برند. به نظر مي رسد كه در توليد «ثريا» توجه كافي به استانداردهاي برنامه سازي صورت گرفته و در آن خبري از نگاه سرسري و ساده انگاري نيست.

با يك نگاه اجمالي به برنامه «ثريا» مي توان مسئله اهميت تحقيق و پژوهش را در آن به وضوح ديد. موضوعات برنامه با دقت و توجه انتخاب شده اند و براي هر يك از آن ها بررسي هاي قابل قبولي صورت گرفته و به اصطلاح دست برنامه در ارائه موضوعات پر است. مصاحبه ها، مستندها، ويدئو گرافيك ها و گفتارهاي مجريان نشان مي دهد كه «ثريا» برنامه اي است كه براي هر قسمت آن برنامه ريزي گسترده و كار طولاني چندين و چند روزه صورت گرفته و همين موضوع باعث شده كه برنامه با اعتماد به نفس لازم در توليد محتوا، خاصيت مرجع و رويكردي اعتمادآفرين و تأثيرگذار پيدا كند.

همچنين، مستندهاي برنامه نيز با اينكه ساخت ساده اي دارند و در آن ها چندان اثري از خلاقيت ديده نمي شود، بر غناي محتوايي برنامه افزوده اند. به نظر مي رسد كه دست اندركاران «ثريا»، با علم به اينكه موضوعات برنامه گاهي سنگين و تخصصي است به درستي كوشيده اند تا از طريق بخش هاي متنوع و گسترده برنامه براي مخاطب عام جاذبه هايي ايجاد كنند. جلوه اين مسئله را مي توان در بخش ويدئوگرافيك و انيميشن برنامه ديد.
در هر برنامه، قطعه اي گرافيكي به همراه گفتار متني طنزآلود، موضوع برنامه را به تصوير مي كشد. اين ايده نو و بديع از نقاط قوت قطعي برنامه به شمار مي رود. كاملاً واضح است كه توليد انيميشن، كاري دشوار، هزينه بر و وقت گير است و توليد هفته اي آن و ارتباط دادن آن با موضوع برنامه، پيچيده تر و ظريف تر است و همين نكته بر اين ادعا كه «ثريا» با صرف وقت و كار سنگين و دوري از روش «بزن در رويي!» روي آنتن مي رود تأكيد مي كند.
در كنار اين مسائل، اشاره اي به طراحي صحنه «ثريا» نيز ضروري است. در بسياري از برنامه هاي تلويزيوني، طراحان صحنه با پر كردن غيرضروري صحنه از وسايل گوناگون و با رنگ هاي تند و متضاد، نه تنها تأثيري بر جنبه زيباشناسي اثر نمي گذارند بلكه حتي باعث خستگي چشم و آزار مخاطب نيز مي شوند. درحالي كه سادگي، زيبايي است. طراحي صحنه «ثريا»، طراحي اي نسبتاً خلوت و ساده، اما مؤثر و متناسب با موضوع برنامه است و حداقل عامل آزار و اذيت ديدگان مخاطب نيست.

در پايان به تنها نكته اي كه از نقاط ضعف «ثريا» مي توان اشاره كرد، ريتم كند بخش هايي از برنامه است. زمان حدود دو ساعته و مطلوب برنامه، نبايد با عدم توجه به اهميت ريتم تند و كشدار شدن برنامه منتهي شود، برخي از آيتم هاي مستند و حتي ويدئوگرافيك برنامه با زماني در حدود 10دقيقه مي تواند برنامه را از ريتم بيندازد و موجب كسالت مخاطب شود.
در مجموع بايد گفت كه «ثريا» مي تواند با رفع برخي از نواقص در قامت برنامه اي استاندارد و موفق در خدمت رساني به علم و صنعت كشور مفيد و مؤثر واقع شود.
 
  
 علي فرزين فرد- روزنامه کیهان