چيزي که نمي‌توان به آن دست يافت

زهري مي گويد: از حضرت امام زين العابدين (ع) شنيدم که فرمودند: هرکس از وعده هاي خداوند تسلي پيدا نکند، دلش از حسرت هاي دنيا پاره پاره خواهد شد. بعد فرمودند: به خدا قسم دنيا و آخرت دو کفه ترازو است که هريک سنگين شود، ديگري را سبک خواهد کرد. سپس اين آيه را قرائت فرمودند: اِذا َوقَعتِ الواقِعةَ ليسَ لِوقعتِها کاذبه. روز قيامت که بيايد و حتما خواهد آمد، روزي است که سرنگون کننده و برتري آور است. به خدا قسم دشمنان خدا را در آتش سرنگون مي کند و دوستان خدا را به بهشت بالا مي برد. سپس آن حضرت رو به يکي از افراد اهل مجلس کردند و فرمودند: از خدا بترس و خواسته خود را از راه نيکو به دست آور و چيزي که آفريده نشده است طلب مکن. و اگر کسي چيزي که آفريده نشده است طلب کند، دلش از حسرت پاره پاره مي شود و به آنچه مي جويد دسترسي پيدا نمي کند. سپس فرمود: چگونه به چيزي که آفريده نشده است مي توان دست يافت! آن مرد گفت: چيزي که آفريده نشده چگونه مي تواند مطلوب باشد؟ امام (ع) فرمودند: کسي که دنبال ثروت و اموال و وسعت زندگي مي رود، مقصودش آسايش است و آسايش (واقعي) نه در دنيا خلق شده و نه براي اهل آن آفريده شده است. آسايش فقط در بهشت و براي اهل آن آفريده شده و ناراحتي و زحمت در دنيا براي اهل دنيا آفريده شده است. سپس فرمودند: هرکسي را يک کاسه از دنيا دادند در مقابل آن دو برابر به او حرص دادند و هرکس از دنيا بيشتر به دست آورد نيازمندي اش فزون تر خواهد شد؛ چون در نگهداري ثروتش به مردم محتاج است و به هر وسيله اي از وسايل دنيوي احتياج پيدا مي کند. پس در ثروت دنيا آسايش نباشد ولي شيطان فرزند آدم را وسوسه مي کند که در جمع کردن مال آسايش است و حال آن که او را در دنيا به ناراحتي مي کشاند و در آخرت به پاي حساب مي برد. سپس فرمودند: دوستان خدا هرگز زحمت دنيا را براي دنيا نکشيدند بلکه زحمت در دنيا را براي آخرت کشيدند. سپس فرمودند: هان! کسي که غم روزي خورد يک گناه بر او نوشته شود. عيسي مسيح (ع) چنين گفت: دنيا پلي بيش نيست از آن بگذريد و به آبادي اش نپردازيد. (خصال ممدوحه و مذمومه شيخ صدوق (ره))

 

محمدرضا تقوايي- روزنامه خراسان