گفت و گو با قهرمان سیگار فروش!
اشاره ـ قبل از آنکه ببینمش هیچ ذهنیتی از او نداشتم، تنها میدانستم که ناشنواست و در رقابتهای آسیا- اقیانوسیه که اخیرا در کشور کره جنوبی برگزار شد، در رشته دومیدانی (پرتاب دیسک) قهرمان شده است. با کمی تحقیق از طریق یکی از وابستگان فهمیدم که خانواده این ورزشکار علیرغم وجود مشکلات و موانع فراوان، همواره فرزند خود را در رسیدن به موفقیتهایش همراهی کردهاند. جرقه مصاحبه با این ورزشکار از همین جا بود که در ذهنم زده شد. در ابتدا موضوع ناشنوا بودن این ورزشکار موجب تردید در تصمیم به انجام مصاحبه شد، چرا که از اینکه نتوانم جواب سوالاتم را بگیرم یا حرفهایش را آنگونه که شایسته است انتقال دهم؛ واهمه داشتم. اما خوشبختانه مصاحبه روند خوبی را سپری کرد. آقای "ایوب دادروان" مربی دلسوز و پرتلاش او در انجام این مصاحبه ما را یاری داد که جا دارد از ایشان به خاطر این همکاری صمیمانه تقدیر و تشکر نمایم .

"سجاد پیرآیقرچمن" متولد 1371، فرزند سوم خانواده 6 نفری است. یک خواهر و دو برادر دارد که آنها هم ناشنوا هستند. سجاد تحصیلاتش را تا مقطع راهنمایی ادامه داده است .
نگاهش، لبخندی که به لب دارد، حرکات دستهایی که سعی در رساندن مقصودش دارند و گاه تلاشش برای لب خوانی، همه نشان از انگیزه و امید سرشارش دارند. شخصیت جذاب، روحیه فوقالعاده و روح بلند پروازش تحسین برانگیز است. سجاد آرزوهای زیادی برای خود درعرصه فعالیت ورزشیاش دارد آرزوهایی که چندان نیز دور از دسترس اراده آهنین او نیست؛ چرا که هنوز جوان است و اول راه ...
آنچه در ادامه میآید ماحصل یک ساعت گپ و گفت ما با این جوان سخت کوش وجویای نام است .
ورزش را از چه سنی و از کجا شروع کردی؟
من از سال 85، زمانی که 15 سال داشتم ورزش را آغاز کردم. در آن زمان از طرف مدرسه ناشنوایان به ورزشگاه تختی(باغشمال)رفته بودم که در آنجا مربیان استعدادیاب من را برگزیدند و موجب شکوفایی تواناییهایم شدند. اولین مربیام آقای احمد ناعمی بودند و پس از ایشان تمریناتم را تحت هدایت و مربیگری آقای ایوب دادروان دنبال کردم. آقای دادروان به گردن بنده حق زیادی دارند و موفقیتهای خود را مدیون کمک و یاری ایشان هستم.
چرا دو میدانی و رشته پرتاب دیسک ؟
حمایت و تشویقهای مربیان در این تصمیم تأثیرگذار بود؛ چون استعدادیابی توسط آنان انجام شد و البته علاقه و اشتیاقی که خودم به این رشته داشتم موجب انتخاب این رشته ورزشی شد.
مشوقتان در عرصه ورزش چه کسانی بودند؟
دوستان و مربیان خوبی که داشتم و همچنین شوهر خواهرم
آیا به غیر از شما فرد دیگری از اعضای خانواده به ورزش حرفهای گرایش دارند ؟
برادر کوچکترم مدتی دومیدانی کار میکرد و همچنین دامادمان، آقای حسن بختشادی که ایشان در رشته دو سرعت دارای مقامهای کشوری است وسابقه در مسابقات جهانی را هم دارد.

به غیر از پرتاب دیسک به چه ورزش دیگری علاقه داری ؟
{روی کاغذ مینویسد} جودو
89 مقام دوم جوانان کشور - شیراز( ناشنوایان)
90مقام اول جوانان کشور - کرج ( ناشنوایان)
90 مقام اول بزرگسالان کشور - اردبیل ( ناشنوایان)
91 مقام سوم جوانان کشور - مشهد ( شنوایان)
91 مقام اول بازیهای آسیا-اقیانوسیه -کشور کره جنوبی( ناشنوایان)
از مسابقات آسیا- اقیانوسیه که در کشور کره جنوبی برگزار شد و مقامی که کسب کردی، بگو...
این مسابقات اولین میدان برون مرزی بود که در آن شرکت میکردم. با آنکه بازیکن رده سنی جوانان محسوب میشوم در قالب تیم بزرگسالان به این رقابتها اعزام شدم و در بین 11 شرکت کننده حاضر با ثبت رکورد 49.32 متر توانستم علاوه بر کسب مدال طلا رکورد آسیا را نیز بهبود بخشم. در این رشته ورزشکاران کشور چین و تایوان به ترتیب در مکانهای دوم و سوم ایستادند.
مقام تیمی ایران در این رقابتها چگونه بود؟
تیم دومیدانی ایران با کسب هفت طلا، سه نقره و چهار برنز، دوم شد. البته در این بازیها کاروان ورزشي ايران با كسب 10مدال طلا، 8 نقره و 10 برنز( مجموع 28 مدال) در بين 24كشور در رده پنجم قرار گرفت.
همتیمیتان از استان چه کسانی بودند و چه مقامی را کسب کردند ؟
ابراهیم نجفی در رشته دوی چهار در 400 متر مدال طلا بدست آورد و در دوی 800 متر سوم شد. همچنین محمد اصلی دروازبان تیم فوتبال ناشنوایان هم از استان آذربایجانشرقی بود که با این تیم توانست نایب قهرمان آسیا شود .
برنامه آیندهات چیست؟ چه مسابقاتی پیشرو داری؟
امسال رقابتهای جهانی را پیش رو داریم که از همین الان قول یک مدال خوش رنگ را میدهم. این مسابقات تیرماه در کشور کانادا برگزار خواهد شد.
بزرگترین آرزوی ورزشیات چیست؟
کسب مقامهای جهانی و رسيدن به المپيك و کسب مدال اين بازيهاي مهم، آرزوي هر ورزشكاري است و من هم به عنوان يك ورزشكار آرزو دارم در مسابقات جهانی و همچنین المپیک ناشنوایان مدال کسب کنم.

ارتباطتان با جامعه و همسن و سالهایتان چگونه است ؟
خوشبختانه میتوانم ارتباط خوبی با همه برقرار کنم و از این بابت مشکلی ندارم
دادروان: سجاد روابط عمومی بسیار خوبی دارد خیلی زود با همه گرم میگیرد و حتی زمانی که در تهران بودیم با احسان حدادی ارتباط خوبی برقرار کرده بود.
روزانه چند ساعت تمرین میکنی ؟
صبحها مشغول پیگیری تمریناتم هستم و بعد از ظهرها کار میکنم .
شغلت چیست ؟
در چهار راهها همر اه پدرم سیگار میفروشم (این موضوع را که میفهمم هرچه سعی میکنم نمیتوانم ناراحتی خود را پنهان کنم. جوانی با این سن و سال و با این شرایط چگونه سر چهاررا ه میایستد و سیگار میفروشد ! یک لحظه قهرمان آسیا را در حال سیگارفروشی در ذهن خود تجسم میکنم حتی تجسمش نیز برایم سخت است)
از شغلت راضی هستی؟ ناراحت نمیشوی اگر شغلت را بنویسم ؟
(برخلاف انتظارم بسیار با روحیه جواب میدهد) نه ناراحت نمیشوم بالاخره از این راه کسب درآمد میکنم و کار را عار نمیدانم.
کمی از مشکلات و خواسته هایت بگو...
(سکوت)
دادروان: مشکلات مالی عمدهترین دغدغه ورزشکاران دومیدانی است ( اشارهای به مشکلات دومیدانیکاران؛ مخصوصا رشته پرتاب دیسک میکند) این رشته بسیار سنگین بوده و حتی گاه شرایط تمرینات سختتر از شرایط مسابقه است و باید امکانات و شرایط مساعد در اختیار ورزشکاران قرار گیرد. با توجه به مدالآوری و پتانسیلهایی که در شهر و استان هست و همچنین وجود جوانان غیوری مانند سجاد پیرآیقرچمن اگر حمایت کافی صورت گیرد؛ قطعا شاهد موفقیت روزافزون ورزشکاران این رشتهها خواهیم بود که البته این حمایتهای کم در خصوص ورزش ناشنوایان ابعاد گستردهتری دارد.تنها از سوی سازمان ورزش و جوانان بودجهای در نظر گرفته میشود و حمایتی از سوی سایر ارگانها صورت نمیگیرد؛ جالب آنجاست که برای ناشنوایان تیمی هم وجود ندارد و اکثر ورزشکاران در قالب هیئتهای دومیدانی به مسابقات اعزام میشوند. متأسفانه توجهی که به ورزشی مثل فوتبال میشود در سایر رشتهها وجود ندارد؛ برای مثال شاگردی داشتم که دومیدانی را رها کرد و الان دروازبان سوم یک تیم دسته سهای است و سالانه 60 میلیون درآمد دارد؛ در حالی که من مربی با اینکه شاگردان زیادی را تقدیم ورزش کشور کرده ام. شاید درآمد سالانهام ده میلیون هم نباشد! بسیاری از شاگردانم از اینکه به دومیدانی ارزش چندانی داده نمیشود گلایه دارند؛ اما سجاد روحیه بسیار خوبی دارد و در این چند سالی که مربی او هستم تا کنون شکایتی از مشکلاتی که داشته نکرده است.
وضعیت ورزش ناشنوایان استان در مقایسه با سایر استانها چگونه است؟
دادروان: وضعیت هیچ گاه نمیتواند ایدهآل باشد؛ ولی بطورکلی ورزش ناشنوایان استان آذربایجانشرقی از وضعیت بهتری نسبت به سایر استانها برخوردار است.
برای مثال مبلغی که برای اعزام شما به مسابقات در نظرگرفتند چقدر بوده؟
سجاد:200 دلار به ما دادند که پس از کسب مقام قهرمانی 200 دلار هم پاداش نقدی دریافت کردم.
پس از کسب این مقام آیا از مسؤولان کسی سراغتان آمده است ؟ تجلیلی از شما صورت گرفته؟
از هیئت ناشنوایان برای استقبال آمده بودند که جا دارد از آنها تشکر کنم. البته در سالهای گذشته در مراسم تجلیل از ورزشکاران از بنده نیز تقدیر شد.
چه انتظاری از مسؤولان داری؟
انتظار خاصی از آنها ندارم فقط میخواهم از ما نیز حمایت کنند تا بتوانیم با قدرت در مسابقات حاضر شویم و برای کشور افتخار آفرینی کنیم .
گفت و گو از سهیلا عباسپور - نصر نیوز:
شما می توانید مطالب و تصاویر خود را به آدرس زیر ارسال فرمایید.
bultannews@gmail.com



حدود 20سال در كشور ما در هيج ارگان دولتى استخدام سالم وجود ندارد يا پدر پسرش را جايگزين ميكند يا پسر خاله بازى يا با پارتى بازى ايكاش براى مستخدمين دولت راهكارى اجرا شود كه همه مردم استفاده كنند انشاالله ياحق
اینها تو مملکت خودمون هستند