ماجرای بررسی گزارش بی بی سی فارسی درباره اسقاط جنگنده ترکیه چیست؟!

• بولتن نیوز: «سرنگونی جنگنده ی فانتوم نیروی هوایی ترکیه با آتش پدافند سوریه، ابهام هایی را در پرونده ی پیچیده ی مناقشه ی سوریه روشن ساخت، پرسش هایی را پاسخ داد و در مجموع می توان گفت به نفع سوریه تمام شد.» این شروع گزارشی تحلیلی از بی بی سی فارسی است که در پی ساقط شدن جنگنده ی فانتوم ترک به دست ارتش سوریه ارائه کرد. بولتن نیوز پیش از این در خبری به طور کامل این گزارش را که حاوی نکات قابل تاملی بود منتشر کرد و اکنون در این مجال، بنا بر بررسی سیاست خبری بی بی سی فارسی است.

1- بی بی سی فارسی خبر خود را در حرکتی عجیب از همان ابتدا به نفع سوریه تمام می کند. گویی می خواهد بحث در مورد آن را خاتمه دهد و به نفع رقیب تمام کند تا پیگیری نشود. حرکتی مشکوک که گویای پشت پرده ای رمزآلود است!

2- تعجب از این حرکت بی بی سی فارسی وقتی بیشتر می شود که بحران در سوریه روز به روز پیچیده تر می گردد و بنابراین غرب و رسانه های غربی باید از هر فرصتی برای ماهیگیری از آب گل آلود بحران بهره ببرند و چه فرصتی بهتر از اسقاط جنگنده ی ترک از سوی ارتش سوری؟! اما نه تنها چنین اتفاقی نمی افتد، بلکه غرب و رسانه هایش می کوشند تا آب روی آتش بریزند! بی بی سی فارسی هم آتش را در آب می اندازد. چرا؟!


3- بی بی سی فارسی اعتراف می کند که جرقه ای می توانست آتش جنگ نظامی میان ترکیه و ناتو علیه سوریه را شعله ور کند. اما چنین نشد و غرب تلاش کرد فضا را آرام کند! چرا؟! آیا این بهترین بهانه برای ناتو و غرب نبود؟! چرا ناتو به کمک ترکیه نکرد در حالی که بی بی سی ارتش ترکیه را "یکی از بزرگترین ارتش های پیمان ناتو" توصیف می کند؟!

4- بی بی سی فارسی حتی اذعان می کند که جنگنده ی فانتوم وارد حریم هوایی سوریه شده است.

5- از سوی دیگر، بی بی سی فارسی ناباورانه می گوید: «به نظر نمی رسد پدافند سوریه بر اساس روند متعارف و معمول نظامی در این شرایط رفتار کرده باشد.» چه روند غیرمعمولی در جریان اسقاط جنگنده ی فانتوم رخ داده که BBC و غرب انتظار آن را نداشته است؟!

6- بی بی سی فارسی باز هم اعتراف می کند که "دولتمردان ترک، راه خویشتنداری را برگزیدند و حتی لحنی که در برابر سوریه اتخاذ کردند، نرم و منعطف بود؛ هم به ورود جنگنده ی خود به آسمان سوریه اذعان کردند و هم بر همکاری سوری ها در جستجو برای یافتن خلبانان فانتوم ساقط شده تأکید کردند، آن هم با بیانی مثبت.» چه عاملی سبب این رفتار می شود؟! ترکیه و غرب از چه می هراسند؟! بی بی سی فارسی حتی اذعان می کند که سخنان رییس جمهور ترکیه "در واقع به سخنان رهبر کشوری می ماند که با همسایه اش رابطه ای کاملاً عادی دارد و نه کشوری که پایگاه مخالفان دولت همسایه شده و انواع و اقسام فشارها و تحریم ها را بر آن اعمال می کند."
 
7- بی بی سی فارسی حتی پا را از این فراتر می نهد و از اعتراض ها و انتقادات داخلی ترکیه علیه دولتمردان این کشور می گوید و می آورد "مطبوعات آکنده از حملات منتقدان دولت است که می پرسند اصلاً هواپیمای ما در آسمان سوریه چه می کرد و چرا اردوغان دست به این ماجراجویی ها می زند؟"

8- اخبار و گزارش های روزهای بعد از این واقعه نیز چندان تند و تیز نیست و گویا بنای غرب بر خاموش کردن آتش است و پنهان کردن آن! نخست وزیر ترکیه موضعی بسیار متفاوت با رییس جمهور این کشور می گیرد تا قدری از موضع ضعف بکاهد که چندان با اهمین نبود. انگلیس حمایت خود را از ترکیه اعلام می کند که در حد حرف باقی می ماند. انگلیس از آمادگی هواپیماهای نظامی خود برای حمله به دمشق می گوید که در حد یک ژست سیاسی می ماند تا سخنی که به عمل بگراید. ناتو هم تشکیل جلسه می دهد تا دل ترکیه را به دست آورد. اما آنچه مشخص است هیچ یک حاضر نیستند پا پیش بگذارند. گویا ترکیه است که در این میان اسیر فریب های ناتو و غرب شده است!

اما ماجرا چیست؟!

1- بی بی سی فارسی در گزارش خود البته به نوعی پاسخ مساله را می دهد. این شبکه می گوید: «متحدان غربی ترکیه هم این خویشتنداری را ستودند و مهر تأییدشان بر این تدبیر، مایه ی نومیدی مخالفان سوری شد که امیدوار بودند حادثه ای ناخواسته، سد چین و روسیه را بشکند و ارتش های خارجی را به یاری شان بفرستد.» در واقع چنین به نظر می رسد که بیش از آن که سوریه از این اتفاق ناامید شده باشد، ناتو و غرب خرسند است که آتش در آب افتاده و چین و روسیه وارد کارزار نظامی نشده اند.

2- گویا ناتو و غرب تنها بدل به ژست نظامی شده اند که جنگ های عراق و افغانستان آنها را زمین گیر کرده و حضورشان در لیبی در طرح پرواز ممنوع و به طول انجامیدن آن بر خلاف انتظارها سبب رکود توان آنها شده است. به ویژه آنکه پای ارتش های روسیه و چین نیز در میان است.

3- سایت تابناک در گزارشی تحلیلی می آورد: «جدید‌ترین گزارش‌های منابع نظامی غربی ـ که البته به صورت گسترده منتشر نشده ـ حکایت از آن دارد که این هواپیما از سوی یک سامانه ی دفاع ضدهوایی پیشرفته به نام Buk-M۲ آماج قرار گرفته که به تازگی توسط روسیه در اختیار دولت سوریه گذاشته است. این سامانه که در میان کار‌شناسان ناتو به SA-۱۱ شهرت دارد، توانایی هدف گرفتن هواپیماهای جنگی تا ارتفاع ۱۴ کیلومتر و سرعت ۳ ماخ (هر ماخ برابر با ۱۲۲۴ کیلومتر در ساعت) را دارا است. اما ماجرا به اینجا پایان نمی‌یابد، زیرا بر پایه ی این گزارش‌ها، از آنجا که این سامانه تنها چند هفته پیش در اختیار سوریه قرار گرفته و نظامیان سوری هنوز دقیق با شیوه ی کار با آن آشنا نیستند، بی‌گمان، موشکی که شب گذشته از سوی این سامانه به سوی هواپیمای ترکیه پرتاب شده، توسط خود روس‌ها شلیک شده است.» نکته ای هراس بیش از پیش ترکیه و غرب را رقم می زند و این چنین می نماید که روسیه وارد کارزار شده است.

4-  اما هراس غرب را وقتی آشکارتر می توان دید که به هویت خلبان های جنگنده ی ترکیه توجه کنیم. به گزارش واحد مرکزی خبر، شبکه ی تلویزیونی الدنیا در گزارش مفصلی از واکنش های ترکیه و سازمان پیمان آتلانتیک شمالی (ناتو) به سرنگونی این جنگنده و تلاش آنها برای بهره برداری از این موضوع به منظور تشدید فشارها به سوریه اعلام کرد: گزارش هایی منتشر شده است مبنی بر اینکه دو خلبان فانتوم اف چهار امریکایی ارتش ترکیه که در حریم هوایی سوریه سرنگون شد امریکایی بودند!

چه نتیجه ای می توان گرفت؟

1- با فرض صحت خبر شبکه ی الدنیا، امریکایی ها از پیش واقف بر ماجرا بوده اند اما از حضور نظامی روسیه، بی خبر. پس از ماجرای اسقاط جنگنده ی ترکیه، با توجه به انفعال غرب در برابر این موضع می توان نتیجه گرفت که کشورهای غربی به شدت از وارد شدن به جنگی دیگر می هراسند؛ به خصوص که روسیه و چین هم حضور داشته باشند. البته در صورت عدم صحت خبر شبکه ی الدنیا نیز تنها انفعال و واپس نشینی غرب گواه بر این مدعا می تواند باشد.

2- با توجه به عدم ورود اسرائیل به این ماجرا در حمایت از ترکیه و با توجه به خصلت جنگ طلبانه ی این رژیم، می توان از هراس این رژیم نیز سخن گفت.

3- سخن گفتن از جنگ غرب علیه ایران بسیار بی معنا می نماید. جدا از تاکید سران روسیه و چین مبنی بر حمایت نظامی از ایران در صورت رخ دادن جنگ، مسلما قدرت نظامی ایران و اهرم های فشار این کشور علیه غرب به هیچ وجه با سوریه و ارتش آن قابل مقایسه نخواهد بود.

4- تغییر سریع و تعجب آور سیاست بی بی سی فارسی،گواهی است بیش از پیش بر عدم استقلال رسانه ای این شبکه و وابستگی آن به وزارت امور خارجه ی انگلیس و چارچوب پروپاگاندای غرب.