گام نوين دانشمندان در درمان اعتياد

دانشمندان با استفاده از تصاوير fMRI گرفته شده از مغز افراد به هنگام تسلط بر اعصاب اين فرايند را توضيح دادند.

به گفته ويليام هدگاك تصاوير مزبور نشان‌دهنده بخشي از مغز است كه موقعيتي را كه در آن تسلط بر اعصاب لازم است، تشخيص مي‌دهد و نشان مي‌دهد چندين پاسخ به اين موقعيت وجود دارند و تعدادي از آن‌ها ممكن است خوب نباشند با اين حال من عكس‌العمل بچه‌گانه را اجرا خواهم كرد.

محققان معتقدند كه از دست دادن فعاليت DLPFC ممكن است به معناي تحليل رفتن تسلط بر اعصاب و كنترل فرد باشد. فعاليت مداوم ACC بدين معناست كه افراد هيچ مشكلي در به رسميت شناختن يك تنش نداشته و گرچه به تنش و مبارزه ادامه مي‌دهند كوتاه آمدن و تسليم شدن براي آن‌‌ها در هر لحظه دشوارتر مي‌شود.

اين مطالعه تفكرات قبلي كه تسلط بر اعصاب را مانند يك عضله مي‌پنداشتند، اصلاح مي‌كند زيرا تصاوير هدگاك نشان مي‌دهد كه اين فرايند مانند يك استخر بوده كه در اثر استفاده تخليه شده و سپس در يك محيط با تنش پايين‌تر يا به دور از تنش دوباره پر مي‌شود.

در اين پژوهش دانشمندان نمونه‌هاي انساني را در يك اسكنر MRI بررسي كرده و آن‌ها را مجاب به اجراي دو فعاليت شامل تسلط بر اعصاب كردند. نخستين عمل شامل ناديده گرفتن واژگاني بود كه بر روي صفحه رايانه ظاهر مي‌شدند در حالي كه عمل دوم حاوي انتخاب گزينه‌هاي ترجيحي بود.

يافته‌هاي اين پژوهش حاكي از آن است كه در عمل دوم تسلط بر اعصاب براي سوژه‌هاي انساني بسيار دشوارتر بود. اين فرايند "تخليه نظارتي" (regulatory depletion) ناميده مي‌شود.

به گفته هدگاك، DLPFC افراد حين فعاليت دوم در فرايند تسلط بر اعصاب كمتر فعال بود و بنابراين غلبه بر پاسخ ترجيحي‌ براي آن‌ها دشوار بود.

اين مطالعه گام مهمي در راستاي ارائه تعريفي شفاف‌تر از روند تسلط بر اعصاب و پاسخ به اين پرسش است كه چرا افراد مرتكب اعمالي مي‌شوند كه مي‌دانند به مصلحت آن‌ها نيست.

يكي از كاربردهاي اين امر تبيين برنامه‎‌هاي بهتر در كمك به افرادي است كه در تلاش براي پايان دادن به اعتيادهايي همچون اعتياد به غذا، خريد، مواد مخدر يا الكل است.

تعدادي از درمان‌هاي كنوني به سوژه‌ها در ترك اعتياد از طريق تمركز بر مرحله تشخيص تنش و تشويق فرد براي اجتناب از موقعيت‌هاي داراي تنش مزبور كمك مي‌كنند، براي مثال يك فرد الكلي بايد از مكاني كه در آن الكل سرو مي‌شود دوري كند. با اين حال هدگاك مدعي است كه تحقيق وي درمان‌هاي نويني را براي تمركز بر مرحله اجرا در درمان اعتياد و مصرف الكل پيشنهاد مي‌دهد. يافته‌هاي وي همچنين به اشخاصي كه به دليل نقص تولد يا ضايعات مغزي از عدم تسلط بر اعصاب خود رنج مي‌برند، كمك كند.