آمریکا جام جهانی را گروگان گرفت

گروه ورزشی: تنها چند روز مانده به شروع رقابت‌ها و در حالی که چشمان دنیا به ورزشگاه‌ها دوخته شده بود، دولت آمریکا آتش اولین جنجال را روشن کرد. «ایمن حسین»، مهاجم سرشناس تیم ملی عراق، به محض ورود به فرودگاه شیکاگو بازداشت شد و به مدت ۷ ساعت تحت بازجویی قرار گرفت. این اقدام بدون ارائه هیچ دلیل قانونی مشخصی انجام شد؛ اقدامی که بسیاری از تحلیلگران آن را تلاشی برای تحقیر یک ستاره عرب و پیام تهدید به سایر ورزشکاران کشور‌های منطقه ارزیابی کردند. کشوری که مدعی برگزاری رقابت‌های بین‌مللی است، با یک ورزشکار حرفه‌ای، چون یک مجرم رفتار می‌کند تا تصویر آزادی را پیش از شروع بازی‌ها تخریب کند.

به گزارش بولتن نیوز، بازداشت ایمن حسین، تنها بخشی از یک برنامه گسترده‌تر و سیاه‌تر بود. دیشب مشخص شد که دولت آمریکا ویزای ۱۵ نفر از اعضای کادر فنی، اجرایی و پشتیبانی تیم ملی ایران را رد کرده است. مهدی تاج (رئیس فدراسیون)، هدایت ممبینی (دبیرکل) و مهدی محمدنبی (نایب رئیس) سه مقام ارشد فوتبال ایران، در کنار چند آنالیزور و مسئول حراست از جمله افرادی هستند که پاسپورت‌شان با برچسب «رد درخواست» همراه شد. مقامات آمریکایی برای توجیه این اقدام وقیحانه و غیرقانونی، این بار دست به دامان ادعای «ارائه اطلاعات نادرست» شدند. این اتهام واهی، دقیقاً همان سناریویی است که واشنگتن پیش از این نیز علیه تیم‌های کشور‌های مخالف خود بار‌ها و بار‌ها به کار برده است.

در این میان، نقش نهاد ناظر، یعنی فدراسیون جهانی فوتبال (فیفا) بسیار پررنگ و در عین حال ناامیدکننده است. فیفا در بیانیه‌ای کوتاه و بدون پشتوانه اجرایی، «تضمین» داده بود که تمام تیم‌ها با مشکل ویزا رو‌به‌رو نخواهند شد. اما حالا، نه تنها میزبان این تضمین‌ها را نقض کرده، بلکه با طعنه و تمسخر، مدعی شده است که «تنها ویزای افراد ضروری صادر می‌شود». این یعنی فیفا در برابر قلدری یک کشور میزبان، نه تنها از اصول «بی‌طرفی ورزش» دفاع نکرده، بلکه عملاً تسلیم خواسته‌های سیاسی دولت آمریکا شده است. این خیانت به قوانین بین‌المللی ورزشی است.

رد ویزا و بازداشت ستاره عراقی، نشانه روشنی از زیاده‌خواهی دولت ترامپ است. رفتار آمریکا در آستانه جام جهانی ثابت کرد که سیاستمداران کاخ سفید، این رویداد را یک «مهمانی» ورزشی نمی‌بینند، بلکه از آن به عنوان سکویی برای تحقیر و تهدید کشور‌های مخالف سیاست‌هایشان استفاده می‌کنند. بهانه «امنیت داخلی» پوششی بیش نیست؛ آنها با این کارشکنی‌ها به دنبال تضعیف روحیه و تفرقه انداختن بین تیم‌ها هستند.

نکته تأسف‌بارتر، سکوت معنادار اکثر رسانه‌های بزرگ و حامیان حقوق بشر در برابر این جنایت‌های آشکار است. در حالی که یک بازیکن حرفه‌ای باید در آماده‌سازی باشد، در فرودگاه زندانی می‌شود و مقامات رسمی فدراسیون‌های بین‌المللی از ورود به خاک میزبان منع می‌شوند، اما هیچ صدای بلندی برای محکومیت آن شنیده نمی‌شود. فدراسیون جهانی روزنامه‌نگاران ورزشی (AIPS) به فیفا هشدار داده که این بی‌عملی باعث می‌شود رویداد‌های آتی اعتبار خود را از دست بدهند.

آمریکا در اقدامی شیطانی، ویزای ایران را تا یک روز مانده به پرواز رسمی بلاتکلیف نگه داشت تا این تیم با استرس و فشار روانی بی‌سابقه‌ای راهی مسابقات شود. دولت آمریکا با این اقدامات خصمانه، بزرگترین جشنواره ورزشی جهان را به یک میدان نبرد سیاسی کثیف تبدیل کرد. این رفتار غیرانسانی، باعث شد تا شایعه «انصراف تیم ملی» از سوی برخی رسانه‌ها مطرح شود. این جام، به جای به تصویر کشیدن اتحاد، یادآور روز‌های تلخی است که به دلیل خودخواهی یک ابرقدرت، آرمان‌های پاک ورزش زیر پا گذاشته شد.