سناریوی بزرگ حذف ایران از جام جهانی؟ / از جنگ رسانهای تا فشار سیاسی؛ چه کسانی فوتبال ایران را هدف گرفتهاند؟
همزمان با اوجگیری حواشی پیرامون تیم ملی فوتبال ایران، شواهد و قرائن از شکلگیری یک پروژه چندلایه برای تحت فشار قرار دادن فوتبال ایران حکایت دارد؛ پروژهای که از جنگ رسانهای شبکههای معاند آغاز شده و تا اعمال فشارهای سیاسی و دیپلماتیک برای اخلال در برنامهریزی تیم ملی ادامه یافته است. آیا هدف نهایی، بیاعتبارسازی فوتبال ایران و حذف غیرمستقیم از جام جهانی است؟
در شرایطی که تیم ملی فوتبال ایران خود را برای حضوری حساس در آوردگاه جهانی آماده میکند، نشانهها از یک آرایش پیچیده و سازمانیافته علیه فوتبال کشور خبر میدهد؛ آرایشی که به باور بسیاری از ناظران، ماههاست با عملیات رسانهای هدفمند از سوی برخی شبکهها و اتاقهای فکر خارجی کلید خورده است.
حملات مستمر به مدیریت فدراسیون فوتبال، هجمههای برنامهریزیشده علیه مهدی تاج و امیر قلعهنویی، برجستهسازی حاشیهها و القای فضای بیبرنامگی، بخشی از پازل بزرگتری است که هدف آن، تضعیف روحیه تیم ملی و ایجاد بیثباتی در آستانه رقابتهای بزرگ بینالمللی عنوان میشود.
در هفتههای اخیر، ماجرای محدودیتها و ابهامات پیرامون صدور ویزا برای برخی مسئولان فوتبال ایران، از جمله نشانههایی بود که بار دیگر فرضیه فشار سیاسی برای محدودسازی تحرکات فوتبال ایران را تقویت کرد. بسیاری معتقدند این اقدامات، صرفاً موضوعات اداری و کنسولی نیست، بلکه بخشی از تلاش برای تحت فشار قرار دادن فدراسیون ایران در مسیر حضور در رقابتهایی است که قرار است در خاک آمریکای شمالی برگزار شود.
در این میان، نقش برخی رسانههای فارسیزبان خارج از کشور قابل تأمل است. طی ماههای گذشته، گزارشهای متعددی با محوریت القای بحران، ناکارآمدی، بنبست لجستیکی و اختلافات مدیریتی در فوتبال ایران منتشر شده؛ گزارشهایی که به باور منتقدان، بیش از آنکه تحلیلی ورزشی باشند، در راستای فضاسازی روانی علیه تیم ملی تعریف میشوند.
همزمان، تحرکات فدراسیون جهانی فوتبال نشان میدهد فیفا نسبت به هرگونه مانعتراشی سیاسی علیه تیم ملی ایران حساس است. بازدیدها، هماهنگیهای مستمر و همراهی با برنامههای آمادهسازی تیم ملی در اردوهای خارجی، نشانهای از تلاش این نهاد برای جلوگیری از ورود تنشهای سیاسی به عرصه فوتبال حرفهای ارزیابی میشود.
سفر و هماهنگیهای انجامشده با مکزیک نیز در همین چارچوب قابل تحلیل است؛ اقدامی که به گفته برخی منابع، با هدف کاهش احتمال کارشکنیهای احتمالی و تضمین اجرای برنامههای آمادهسازی تیم ملی صورت گرفته است.
با این حال، آنچه بیش از هر چیز نگرانی ایجاد کرده، همصدایی برخی جریانهای داخلی با همین فضاسازیهاست. اظهاراتی که خواسته یا ناخواسته، خوراک رسانهای لازم را برای مخالفان حضور قدرتمند ایران فراهم میکند، میتواند به ابزاری برای تشدید فشارهای خارجی بدل شود.
تجربه حذف و انزوای ورزشی روسیه نشان داده است که پروژههای سیاسی برای حذف کشورها از میادین بینالمللی، گاه از دل فضاسازی رسانهای و پروندهسازیهای تدریجی آغاز میشود؛ مسیری که به اعتقاد برخی تحلیلگران، اکنون عدهای تلاش دارند مشابه آن را علیه فوتبال ایران طراحی کنند.
واقعیت اما روشن است؛
تیم ملی ایران، متعلق به یک فرد، یک مدیر یا یک جریان سیاسی نیست. این تیم، نماد یک ملت است.
در چنین شرایطی، هرگونه حاشیهسازی، جعل روایت، دامن زدن به التهاب و تضعیف روانی تیم ملی، بازی کردن در زمینی است که رقبای سیاسی و رسانهای ایران طراحی کردهاند.
اکنون زمان حمایت ملی است؛ نه تسویهحسابهای جناحی.
چرا که هدف، فقط یک تیم یا یک مربی نیست؛ هدف، اعتبار فوتبال ایران در بزرگترین آوردگاه جهان است.
شما می توانید مطالب و تصاویر خود را به آدرس زیر ارسال فرمایید.
bultannews@gmail.com
