سپاه: تجاوز بدون پاسخ نخواهد ماند

اقدامات ایران در تنگه هرمز قانونی و منطبق با حقوق بین‌الملل است
سازمان ملل متحد بر پایه عزم راسخ برای نجات نسل‌های آینده از بلای جنگ، از طریق ایجاد نظمی حقوقی مبتنی بر منشور ملل متحد، تأسیس شد.
همانطور که در بند ۴ ماده ۲ منشور ملل متحد تصریح شده، است، در مرکز این نظم، اصل اساسی، ممنوعیت تهدید یا استفاده از زور، همراه با قاعده آمره منع تجاوز، قرار دارد.
با این حال، امروزه این اصول به‌طور فزاینده‌ای توسط یک‌جانبه‌گرایی، اقدامات قهری و غیرقانونی، استاندارد‌های دوگانه، و بی‌اعتنایی مستمر برخی دولت‌ها به حقوق بین‌الملل که در صدر آنها ایالات متحده آمریکا قرار دارد، تضعیف می‌شود.
اقدامات غیرقانونی و تهاجمی اخیر ایالات متحده علیه ونزوئلا، ایران و اکنون کوبا، به‌روشنی نشان‌دهنده الگوی مستمر اجبار، ارعاب، تهدید و مداخله غیرقانونی در امور داخلی دولت‌های مستقل است که نقض آشکار اهداف و اصول منشور سازمان ملل متحد است. هیچ کشوری نباید تصور کند که در آینده از چنین سیاست‌هایی مصون خواهد ماند.
ما از تجربه‌ای مستقیم و دردناک سخن می‌گوییم. در ژوئن ۲۰۲۵ و بار دیگر در ۲۸ فوریه ۲۰۲۶، ایران هدف اقدامات تجاوزکارانه و غیرقانونی ایالات متحده و رژیم صهیونیستی قرار گرفت؛ اقداماتی که نقض آشکار بند ۴ ماده ۲ منشور ملل متحد، حقوق بین‌الملل و حقوق بشردوستانه بین‌المللی بود.
متجاوزان عمداً غیرنظامیان و زیرساخت‌های غیرنظامی را هدف قرار دادند و باعث تلفات بی‌شمار غیرنظامیان از جمله زنان و کودکان، و کشته شدن بیش از ۱۶۸ دانش‌آموز و معلم در حمله موشکی به یک مدرسه دخترانه در میناب شدند. این حملات رنج شدید انسانی و خسارات اقتصادی گسترده‌ای را به بار آورد.
متاسفانه، شورای امنیت در مواجهه با چنین جنایات جنگی فجیع و نقض فاحش حقوق بین‌الملل بشردوستانه، سکوت کرده و بی‌تفاوت بوده است.
تجاوز باید صرف نظر از عامل آن محکوم شود. نقض حقوق بشردوستانه بین‌المللی باید به‌صورت بی‌طرفانه مورد رسیدگی قرار گیرد. شورای امنیت نباید برای پیشبرد دستور کار‌های سیاسی محدود یا محافظت از برخی کشور‌ها در برابر پاسخگویی مورد استفاده ابزاری قرار گیرد.
هیچ عضوی، صرف‌نظر از قدرت سیاسی یا نظامی خود، نباید اجازه داشته باشد خود را فراتر از قانون قرار دهد، از موقعیت خود برای جلوگیری از پاسخگویی نسبت به اقدامات غیرقانونی سوءاستفاده کند، یا از نهاد‌های بین‌المللی را برای مشروعیت‌بخشی به نقض منشور و حقوق بین‌الملل بهره ببرد.
در طول روز اول بحث (روز سه شنبه به وقت محلی) برخی از سخنرانان ریشه‌های اصلی وضعیت فعلی در منطقه و پیرامون تنگه هرمز را نادیده گرفته‌اند و به دنبال انحراف مسوولیت و انداختن تقصیر به گردن ایران به طور ناعادلانه هستند.
آنها همچنین با قرار دادن قلمرو، حریم هوایی و تاسیسات خود در اختیار متجاوزان، نقش خود را در کمک و فراهم کردن زمینه تجاوز علیه ایران نادیده گرفته‌اند.
"ما این ادعا‌های بی اساس را رد می‌کنیم. اقدامات ایران (در تنگه هرمز) قانونی و منطبق با حقوق بین‌الملل است. ایران نمی‌توانست اجازه دهد چنین آبراه حیاتی به گذرگاهی برای اقدامات خصمانه و تجاوز نظامی علیه حاکمیت، تمامیت ارضی و منافع حیاتی‌اش تبدیل شود. "