کد خبر: ۸۸۶۷۹۷
تاریخ انتشار:
‍‍‍ پ پ ‍‍‍
روایت یک نبرد که قانونش را زمین تعیین می‌کند

بوکسور سنگین‌وزن (امریکا) در خانه جودوکار(ایران)

شب است. نور کم است. اتاقی ناشناخته.در را که باز می‌کنی، یک غول ایستاده؛ مشت‌های گره‌کرده، نفس‌های سنگین...
بوکسور سنگین‌وزن (امریکا) در خانه جودوکار(ایران)

گروه ورزشی: سجادی پناه: روایت یک نبرد که قانونش را زمین تعیین می‌کند

به گزارش بولتن نیوز ،شب است. نور کم است. اتاقی ناشناخته.در را که باز می‌کنی، یک غول ایستاده؛ مشت‌های گره‌کرده، نفس‌های سنگین. این همان بوکسور است؛ همان تصویری که با نام  ترامپ  در ذهن سیاست جهانی نقش بسته: قدرتِ بی‌پرده، ضربه‌های سهمگین، پیروزی در رینگ‌های آشنا.

اما اینجا رینگ نیست.

چند قدم آن‌سوتر، سید مجتبی ایستاده که نه عضلاتش به چشم می‌آید، نه مشت‌هایش. آرام است. نگاهش زمین را می‌خواند. او جودوکار است.
و مهم‌تر از همه: این خانه، خانه اوست.

خانه‌ای که راز دارد

جودوکار همه‌چیز را می‌داند؛
کدام پله لق است، کدام در نیمه‌باز، کدام مسیر بن‌بست.
او به دنبال مشت‌زدن نیست؛ منتظر لحظه‌ای است که دستش به مفصل برسد.

بوکسور اما بی‌قرار است.
او عادت دارد در فضای باز بجنگد؛ جایی که ضربه تعیین‌کننده است.
اینجا، هر حرکتش، ممکن است تعادلش را بر هم بزند.

لحظه قفل

ناگهان، جودوکار جلو می‌آید.
نه برای ضربه؛ برای گرفتن.

دستش روی گلوگاه می‌نشیند.
گلوگاهی که در این روایت، نامش است: تنگه هرمز .

از این لحظه به بعد، بازی عوض می‌شود.
بوکسور هنوز قوی است، اما آزادی‌اش محدود شده.
هر ضربه‌ای که بزند، ممکن است همان دستی را فعال کند که گلویش را می‌فشارد.

فریادها و لبخندها

بوکسور شروع می‌کند:
یک‌بار فریاد می‌زند: «همه‌چیز را خراب می‌کنم!»
بار دیگر لبخند می‌زند: «بیایید توافق کنیم، من برنده‌ام.»

این تناقض، نه از ضعف مطلق است، نه از قدرت مطلق؛
از گیر افتادن در زمینی ناآشنا است.

زمان، داور پنهان

دقایق می‌گذرند.
بوکسور خسته‌تر می‌شود.
هر ثانیه، برایش هزینه دارد؛ نه فقط در بدن، که در بیرون از این اتاق؛ در اقتصاد، در سیاست، در افکار عمومی.

در آن‌سوی اتاق، جودوکار عجله ندارد.
او می‌داند زمان، آرام و بی‌صدا، به نفع او کار می‌کند.

بن‌بستِ تاریک

حالا سؤال اینجاست:
اگر بوکسور، خانه را ویران کند، چه می‌شود؟

دیوارها فرو می‌ریزند، اما دستِ روی گلو رها نمی‌شود.
ویرانی، قفل را باز نمی‌کند؛
فقط صحنه را به آواری تبدیل می‌کند که هر دو را در خود می‌کشد.

پایانِ باز

این دیگر شطرنج نیست.
نه صفحه‌ای دارد، نه قانون ثابتی.

یک اتاق تاریک است،
یک بوکسورِ پرقدرت اما بی‌قرار،
و یک جودوکارِ آرام که دستش را جای درست گذاشته است.

و همه‌چیز به یک لحظه بستگی دارد:
بوکسور چه زمانی اشتباه می‌کند؟

برچسب ها: بوکس ، ورزش

شما می توانید مطالب و تصاویر خود را به آدرس زیر ارسال فرمایید.

bultannews@gmail.com

نظر شما

آخرین اخبار

پربازدید ها

پربحث ترین عناوین