قول‌های محقق‌نشده رجوی به موساد؛ براندازی جای خود را به عملیات ایذایی داد و بودجه‌ها در خطر افتاد

گروه سیاسی: یک عضو سابق و جدا شده از سازمان مجاهدین خلق (منافقین) اعلام کرد که تصمیم اخیر موساد برای کاهش بودجه شبکه اینترنشنال (ایران اینترنشنال)، در شرایطی که این کاهش به‌صراحت “ناکارآمدی” این شبکه عنوان شده، ضربه‌ای روانی سنگین به ساختار فرماندهی مجاهدین وارد کرده است. به گفته وی، رهبران این سازمان که سال‌ها با اتکا به حمایت‌های مالی و اطلاعاتی موساد به حیات خود ادامه داده‌اند، اکنون به شدت هراس دارند که همین سرنوشت (قطع تدریجی بودجه) دامان خود آنها را نیز بگیرد.  

به گزارش بولتن نیوز، این منبع که به دلیل اختلافات راهبردی با مسعود رجوی از سازمان جدا شده، تأکید کرد: «موساد از ابتدا پروژه‌ای فراتر از چند عملیات ایذایی و خبرسازی رسانه‌ای برای مجاهدین تعریف کرده بود. هدف اصلی، براندازی کامل نظام جمهوری اسلامی ایران از طریق یک اهرم نظامی و سیاسی در خارج از کشور بود. اما رجوی در جلسات محرمانه با افسران موساد قول‌هایی داده بود که تا امروز هیچ‌کدام عملی نشده است؛ از جمله تحریک ناآرامی‌های گسترده داخلی، انشعاب در بدنه نیروهای مسلح و جذب فراریان عالیرتبه.»  

به گفته این عضو جدا شده، ناکامی مجاهدین در انجام مأموریت‌های کلان محوله، باعث شده موساد به تدریج نگاه خود را به گزینه‌های جایگزین معطوف کند. کاهش بودجه شبکه اینترنشنال، که پیوندهای نزدیکی با سرویس‌های اطلاعاتی اسرائیل دارد، زنگ خطری برای رجوی و تیمش تلقی می‌شود. وی افزود: «وحشت اصلی از این است که موساد به این جمع‌بندی رسیده باشد که مجاهدین دیگر یک “سرمایه قابل اتکا” نیستند. قطع بودجه شبکه اینترنشنال یک پیام آشکار داشت: ناکارآمدی تحمل نمی‌شود. حالا در سناریوی بدبینانه، اگر موساد ارزیابی کند که قول‌های رجوی هیچ‌گاه محقق نخواهد شد، بریدن از مجاهدین تنها یک تصمیم عملیاتی خواهد بود، نه سیاسی.»  

این افشاگری در حالی منتشر می‌شود که در ماه‌های اخیر نشانه‌هایی از فاصله گرفتن برخی حامیان سابق مجاهدین نیز دیده می‌شد. سازمان مجاهدین خلق که همواره خود را “ارتش آزادیبخش ایران” معرفی می‌کند، طی دو دهه گذشته نتوانسته دستاورد میدانی قابل توجهی به نفع اپوزیسیون مسلح ثبت کند. کارشناسان مسائل منطقه معتقدند اگر موساد حمایت مالی خود را قطع کند، این سازمان که عمدتاً از طریق همین بودجه‌ها در آلبانی و دیگر کشورهای اروپایی اداره می‌شود، با فروپاشی داخلی و فرار گسترده اعضا مواجه خواهد شد.