آمریکا میان آتش‌بس و «پروژه آزادی»؛ نشانه‌های عقب‌نشینی از جنگ مستقیم با ایران

گروه بین الملل: اظهارات تازه مقام‌های آمریکایی درباره تنگه هرمز، بیش از آنکه نشانه آمادگی برای جنگ گسترده باشد، حاکی از تلاش واشنگتن برای مدیریت بحران و عقب‌نشینی از تقابل مستقیم با ایران است. تأکید مکرر بر تداوم آتش‌بس و تفکیک عملیات دریایی از گزینه جنگ، نشان می‌دهد آمریکا در پی نمایش قدرت کنترل‌شده و پرهیز از ورود به یک درگیری پرهزینه منطقه‌ای است.

به گزارش بولتن نیوز ، در تازه‌ترین مواضع مطرح‌شده از سوی مقام‌های آمریکایی، اگرچه از عملیات موسوم به «پروژه آزادی» برای باز نگه داشتن مسیر کشتیرانی در تنگه هرمز سخن گفته شده، اما هم‌زمان تأکید شده است که این اقدام ارتباطی با شکستن آتش‌بس ندارد و واشنگتن همچنان خود را متعهد به حفظ وضعیت توقف درگیری می‌داند. همین تفکیک سیاسی و نظامی، مهم‌ترین نشانه عقب‌نشینی آمریکا از سناریوی جنگ فراگیر با ایران تلقی می‌شود.
آمریکا به‌خوبی می‌داند هرگونه ورود مستقیم به جنگ در خلیج فارس، نه‌تنها امنیت نیروهایش در منطقه را تهدید می‌کند، بلکه می‌تواند بازار جهانی انرژی را نیز دچار شوک کند. تنگه هرمز همچنان یکی از حیاتی‌ترین گذرگاه‌های انرژی جهان است و بخش بزرگی از صادرات نفت و گاز از این مسیر عبور می‌کند. از همین رو، واشنگتن ترجیح داده به‌جای گسترش جنگ، تمرکز خود را بر امنیت کشتیرانی و نمایش حضور بازدارنده قرار دهد.
تأکید مقام‌های آمریکایی بر اسکورت کشتی‌ها، افزایش عبور دریایی و استفاده از توان هوایی و دریایی، بیش از آنکه مقدمه حمله باشد، تلاشی برای ارسال پیام اطمینان به متحدان منطقه‌ای و بازارهای جهانی است. آمریکا در شرایط کنونی می‌کوشد نشان دهد همچنان قدرت مدیریت بحران را دارد، اما در عین حال تمایلی به باز شدن جبهه‌ای تازه در منطقه ندارد.
حتی اشاره به آمادگی نیروهای زمینی و چتربازها نیز بیشتر در چارچوب بازدارندگی روانی قابل ارزیابی است تا تصمیم قطعی برای عملیات میدانی. تجربه جنگ‌های پرهزینه گذشته در غرب آسیا، از عراق تا افغانستان، باعث شده افکار عمومی آمریکا و حتی نهادهای تصمیم‌گیر این کشور نسبت به هرگونه ماجراجویی نظامی تازه محتاط باشند.
در واقع، پیام اصلی این مواضع آن است که آمریکا می‌خواهد بدون ورود به جنگ مستقیم، جایگاه خود را حفظ کند. تأکید مکرر بر اینکه «آتش‌بس برقرار است» و نباید آن را با عملیات دریایی درهم آمیخت، نشان می‌دهد واشنگتن در حال تنظیم یک عقب‌نشینی حساب‌شده از گزینه جنگ است؛ عقب‌نشینی‌ای که در ظاهر با ادبیات قدرت همراه شده، اما در باطن هدف آن جلوگیری از گسترش تنش با ایران است.