وقتی طبس در اصفهان بازخوانی شد: تاریخ در این سرزمین گرد است و هر شکست آمریکا مقدمه شکست دیگر است
جنگی که ایالات متحده و اسرائیل از اسفند ۱۴۰۴ علیه ایران به راه انداختند، خیلی زود از تصور فرماندهان مهاجم خارج شد. آنها گمان میکردند در برابر کشوری تنها ایستادهاند؛ اما از همان نخستین ساعات، خود را در برابر ملتی یافتند که گویی تاریخ را به میانجیگری فراخوانده بود. امروز، پنجم اردیبهشت ۱۴۰۵، چهل و ششمین سالروز شکست مفتضحانه آمریکا در صحرای طبس، دیگر تنها یک یادمان تاریخی نیست؛ به مثابه آیینهای است که در آن، سرنوشت محتوم هر متجاوزی به این خاک به روشنی دیده میشود.
در پنجم اردیبهشت ۱۳۵۹، آمریکا با اجرای عملیاتی موسوم به «پنجه عقاب» کوشید تا با نقض حریم هوایی ایران، گروگانهای خود را آزاد و ضربهای حیثیتی به انقلاب نوپای اسلامی وارد کند. نتیجه، اما، طوفانی از شن بود که هلیکوپترها و هواپیماهای ترابری دشمن را در هم کوبید و هشت نظامی آمریکایی را به هلاکت رساند. این شکست چنان سنگین بود که بسیاری تحلیلگران آن را نقطه پایانی بر دوران افسانهی شکستناپذیری ارتش آمریکا و یکی از عوامل اصلی ناکامی جیمی کارتر در انتخابات ریاست جمهوری همان سال دانستند.
اکنون، در بهار ۱۴۰۵، ماجرا به شکلی دیگر تکرار شده است. در جریان جنگ جاری، زمانی که یک فروند جنگنده اف-۱۵ ایگل آمریکایی در کوه سیاه دهدشت سقوط کرد، واشنگتن و تلآویو بار دیگر دست به عملیاتی زدند که آن را «نجات خلبان» نامیدند؛ اما این عملیات، به تعبیر مقامات ایرانی، پوششی برای ربایش حدود ۴۵۰ کیلوگرم اورانیوم با غنای بالا بود. سناریویی که این بار نیز نه با طوفان شن، بلکه با اقتدار پدافند هوایی ایران و مقاومت مردمی نقش بر آب شد. در آسمان اصفهان، دو فروند بالگرد بلکهاوک، یک هواپیمای ترابری سی-۱۳۰ و یک پهپاد پیشرفته MQ-۹ دشمن هدف قرار گرفتند و منهدم شدند و مأموریت مخفیانه به رسوایی دیگری برای مهاجمان بدل گشت.
شباهت این دو واقعه، تنها در شکست نظامی نیست. در هر دو عملیات، خطای محاسباتی فاحش در برآورد توان دفاعی ایران و نادیده گرفتن اراده ملت، طراحان را به ورطه نابودی کشاند. اگر در طبس، شنها «ماموران خدا» خوانده شدند، امروز سامانههای پدافندی و نیروهای مسلح ایران، همان نقش را با دقتی به مراتب بالاتر ایفا میکنند. حجتالاسلام محسنی اژهای، رئیس قوه قضاییه، به درستی این تقارن را گوشزد کرده و نوشت: «کماندوهای دشمنِ مفلوک، در جنگ اخیر، این بار در اصفهان زمینگیر شدند... اصفهان و طبس بار دیگر در آبهای خلیجفارس تکرار خواهد شد.»
اما ماجرا فراتر از دو عملیات ناموفق است. از اسفند ۱۴۰۴، ائتلاف آمریکا و اسرائیل جنگی تمامعیار را با حملات هوایی به زیرساختهای ایران آغاز کرد، به امید آنکه بتواند ظرف چند روز به اهداف خود دست یابد. با گذشت بیش از یک ماه، نه تنها این هدف محقق نشده، بلکه بر اساس گزارشهای منابع غربی، ذخایر تسلیحاتی آمریکا به شدت کاهش یافته، تنگه هرمز به منطقهای پرتنش تبدیل شده و اقتصاد جهانی از تبعات آن در امان نمانده است. هماکنون نیز علیرغم اعلام آتشبسهای موقت، گزارشها از تدوین طرحهای جدید پنتاگون برای حمله به مواضع ایران در تنگه هرمز حکایت دارد؛ نشانهای از استیصال راهبردی در برابر کشوری که حاضر به تسلیم نیست.
پیام پنجم اردیبهشت برای مهاجمان امروز روشن است: تاریخ در این سرزمین گرد است. هر شکستی، مقدمه شکستی دیگر بوده و هر تجاوزی، به جای تضعیف مقاومت، آن را آبدیدهتر و مصممتر ساخته است. از طبس تا اصفهان، و از اصفهان تا هر نقطهای که دشمن خیال خام تعرض به آن را در سر بپروراند، این قاعده پابرجاست: ملتی که بر ایمان خود تکیه دارد، در برابر هیچ طوفانی از آتش و فولاد زانو نخواهد زد.
شما می توانید مطالب و تصاویر خود را به آدرس زیر ارسال فرمایید.
bultannews@gmail.com
