ایران پیشرفته مستقل؛ خار چشم دشمن

گروه سیاسی: الگوی حملات دشمن آمریکایی _ صهیونی بر خلاف ادعا‌های آنها مبتنی بر هدف قرار دادن مناطق نظامی، هسته‌ای و تکنولوژی‌های مرتبط با صنایع نظامی، بر این هدف استوار گشته که به خیال خود بنیان‌های علمی ایران را که نماد استقلال کشور هستند، نابود کند. حمله به دانشگاه علم و صنعت، پژوهشگاه هوا فضا، انستیتو پاستور و پل ب ۱ همگی نماد‌هایی هستند از توسعه علم در ایران بدون نیاز به بیگانگان و متکی بر سال‌ها تلاش نخبگان این مملکت. این عدم وابستگی و اتکا بر خود است که دشمنان را عصبانی می‌کند و او را به سمت اقدامات نابخردانه سوق می‌دهد.

به گزارش بولتن نیوز، وقتی وضعیت علم در ایران را با کل منطقه غرب آسیا علی‌الخصوص مونارشی‌های جنوب خلیج فارس مقایسه می‌کنیم، این عدم وابستگی ایران و درونی شدن علم نقطه تمایز با سایرین است. کشوری با گذراندن ۴۷ سال تحریم، توانسته است با تحقیق و توسعه، آزمایش‌های متعدد و سال‌ها تلاش نخبگان در حوزه‌های مختلف خودکفا شود. دقیقا نقطه مقابل کشورک‌هایی که اگر پول فروش نفت را نداشتند، همچنان بادیه‌نشینانی بودند که در حال بیابان‌گردی بودند و در چادر می‌زیستند. اینها هر آن‌چه که دارند از بیگانه است و هر چه که به عنوان پیشرفت خود تبلیغ می‌کنند، به یک گوشه چشم بیگانه وابسته است.

اما یک نکته مهم در این زمینه وجود دارد که در بالا هم به آن اشاره شد. گفتیم که در منطقه غرب آسیا غالبا کشور‌ها وارد کننده تکنولوژی هستند و از خود هیچ چیزی ندارند و اگر صنایع یا شرکت‌های حوزه تکنولوژی و فناوری فعالیت دارند، همگی با مشارکت کشور‌های غربی یا شرقی است. در این میان، اما رژیم صهیونیستی را می‌توان جزو یکی دو استثنای در منطقه غرب آسیا قرار داد، زیرا در برخی حوزه‌ها همانند ایران متکی بر دانش خود هستند و از توانمندی‌های خوبی برخوردارند. قاعدتا یک رژیم جانی و دیوانه حاضر نیست در هیچ کدام از ابعاد رقیبی برای خود در این منطقه ببیند.

حوزه‌های رقابت با رژیم صهیونیستی می‌توانند از هسته‌ای و نظامی تا فضایی و پزشکی را شامل شوند. باید دقت داشت در منطقه‌ای که غالب کشور‌ها وابستگی در همه حوزه‌ها به بیگانه دارند، کشوری تحت تحریم، متکی به خود، ساخته شده بر اساس ایمان و علم نخبگان ایرانی و غنی از استعداد‌های خدادادی طبیعی و انسانی که از قضا استکبارستیزی جزو مؤلفه‌های اصلی نظام سیاسی حاکم بر آن است، قطعا عامل نامطلوب درجه یک در نظم منطقه‌ای و جهانی مورد نظر آمریکا و رژیم منحوس است.

در چنین فضایی باید نگاهی دوباره به حملات این دو کشور علیه زیرساخت‌های علمی کشور داشت. حمله به محل تحقیقات فضایی و مراکز تولید ماهواره، حمله به شرکت تولید دارو‌های خاص، حمله به انستیتو پاستور، حمله به یک سازه مهندسی خاص و بومی و بسیاری از این دست، همگی گواهی است بر اینکه دشمن دوست ندارد کشوری مخالف با سیاست‌های او، اما مستقل در منطقه وجود داشته باشد. علی‌الخصوص در حالی که اینها در حال شکست از ایران هستند و هر راهبردی که داشته‌اند تا به الان به جایی نرسیده، قطعا دوست ندارند ایران پس از پیروزی در جنگ، کار راحتی برای جشن گرفتن داشته باشد و تمام تلاش خود را می‌کنند تا با این خسارت‌ها به زعم خود روند رشد و توسعه ایران را برای سال‌ها متوقف کنند.