از بی‌شرمی برخی سلبریتی‌ها تا مظلومیت کودکان میناب؛ سکوت دردناک روشنفکران و مشهوران در برابر جنایات آمریکا و اسرائیل

گر‌وه سیاسی،در قبال اعلام موضع صریح و مردمی بسیاری از دانشمندان، نخبگان، هنرمندان، مشهوران و سیاستمداران، سکوت برخی از روشنفکران، سیاست‌بازان، هنرپیشگان، ورزشکاران و سلبریتی‌ها پیرامون جنایت‌های آمریکا و اسرائیل علیه کودکان و دیگر هم‌میهنان، بسیار شرم‌آور است. این افراد، پیرو هر مذهب، آئین و فرقه و مایل به هر بلوک شرقی یا غربی باشند و هر بغض و کینه‌ای که به هرکس داشته باشند، نمی‌توانند هیچ توجیه انسانی برای این سکوت چندش‌آور داشته باشند.

به گزارش بولتن نیوز،کشتار کودکان میناب توسط آمریکا که افکار عمومی جهان را برانگیخته و حتی در خود آمریکا محکومیت‌های گسترده‌ای را به دنبال داشته، حادثه‌ای نیست که کسی بتواند از کنار آن بی‌تفاوت عبور کند. این جنایت عمدی و جنگی چنان فاجعه‌بار است که نخست‌وزیر سابق ترکیه و شماری از سیاستمداران برجسته جهانی اقدام به تنظیم شکایت حقوقی کردند و تاکنون بیش از ۶ هزار امضا گواه مظلومیت دختران میناب شده است.

قلم ناتوان است از علت‌یابی سکوت عده‌ای که همواره برای کوچک‌ترین مسائل دست به قلم می‌شوند تا چهره‌ای انسانی از خود به نمایش بگذارند. هنوز یادمان نرفته که همین جماعت برای کشته‌شدگان دی‌ماه چه نوحه‌ها و مرثیه‌ها خواندند؛ آنان برای کسانی سینه چاک کردند که با تصمیم خود و تحریک شبکه‌های اسرائیلی وارد خیابان‌ها شدند و بانک‌ها و کلانتری‌ها را مورد حمله قرار دادند. ظاهراً در نظر این افراد خون با خون فرق می‌کند؛ به‌ویژه اگر توسط چه کسی ریخته شود. اگر آمریکا و اسرائیل علیه کودکان اقدام کنند، اغماض می‌شود، اما اگر ماموران انتظامی برای جلوگیری از حمله مسلحانه به مراکز حساس دفاع کنند، محکوم‌اند.

یادمان نرفته که همین فرصت‌طلبان با خون کیان پیر فلک چگونه دنیا را پر کردند و چه «کاسبی لایک‌گیری» برای خود راه انداختند. اکنون هم فراموش کرده‌اند که دانش‌آموزان معصوم مینابی نیز آرزوهایی داشتند و به فجیع‌ترین شکل قربانی شدند.

یکی از مشکلات سلبریتی‌ها، نداشتن سواد سیاسی و میل همیشگی آن‌ها به غش کردن طرف غربی‌ها است. این افراد باید یاد بگیرند که یا از سیاست دور شوند یا حداقل برای آبروی خود، میزان شرافتشان را در معرض دید همگان قرار ندهند.

یادمان نمی‌رود که خانم علی‌دوستی چند روز قبل از حوادث دی‌ماه در تلویزیون دولتی بی‌بی‌سی حاضر شد و با کبر و غرور به تحریک مردم پرداخت و نوید وقوع انقلاب را ارائه کرد. همچنین بعد از سرکوب اشرار دی‌ماه، برخی افراد اینستاگرام را محل جولان خود قرار دادند و با رفتارهای مبتذل، جای درست تاریخ را تحریف کردند.

البته این روزها نیز خواهد گذشت، اما روسیاهی بی‌وطنی بر چهره کسانی خواهد ماند که زندگی‌شان مدیون مردم شریف ایران است. در یکی از سخت‌ترین شرایط تاریخ ایران، اکنون بهتر درک می‌کنیم که پیروزی‌ها و شکست‌های گذشته چگونه رقم خورده‌اند. چوپانی که مسیر لشکریان آیرو برزن را به اسکندر مقدونی نشان داد، تنها نبوده و نیست، اما رفتار خیانتکاران زمانه هر چقدر آسیب‌زا باشد، عظمت، آگاهی و قدرت ملت بزرگ ایران بزرگ‌تر است و در نهایت پیروزی متعلق به مردمی است که در نهایت مظلومیت، شجاعتی مثال‌زدنی و فکری عمیق و تاریخ‌مدار دارند.