حفظ اعتماد مردم؛ مهم‌ترین وظیفه رسانه ملی در زمان جنگ

گروه فرهنگی: از ابزار‌های مهم در طول جنگ در طول اعصار، رسانه‌ها بوده‌اند. چه در قرون پیشین و چه امروز، همواره از بازو‌های مهم در جنگ‌ها بوده‌اند و دو نقش مهم تهییج و روحیه دادن به جبهه خودی و جنگ رسانه‌ای و مقابله با ادعا‌ها و تحرکات جنگ روانی دشمن را بر عهده داشته‌اند. این نقش در کشور ما بیش از همه رسانه‌ها بر عهده صدا و سیمای جمهوری اسلامی است. سازمانی حاکمیتی که کل ساختار تلویزیونی را در اختیار دارد با بودجه‌ای هنگفت و نیرو‌های فراوان که این فرصت را فراهم می‌کند تا بتواند با مدیریتی هدفمند و هوشمندانه، بهترین بهره را از ظرفیت آن سازمان برداشت کرد.

به گزارش بولتن نیوز، اما متأسفانه نقصان‌هایی جدی در عملکرد این سازمان چه در ایام پیش از جنگ رمضان و چه بعد از آن مشاهده می‌شود که حقیقتا شوخی بردار نیست و باید فکری برای این وضعیت کرد. دعوت مستمر از به اصطلاح کارشناسانی که تحلیل‌هایی غلط و با اطلاعات نادرست به مردم می‌دادند، در حالی که واقعیات چیز دیگری را می‌گفتند، جزو مسائلی بود که به هیچ وجه قابل پذیرش نیست. اینکه رسانه ملی باید فضای روانی جامعه را پیش از وقوع اتفاق آرام نگه دارد، کامل درست است، اما اگر این کار، با اطلاعات نادرست و آرامش کاذب همراه باشد، از اعتبار این رسانه پس از وقوع اتفاق کاسته خواهد شد، کما اینکه امروز نیز چنین وضعی پیش آمده است.

همین چند روز پیش بود که کلیپی از از یک کارشناس محترم منتشر گشت که پیش از جنگ مدعی بود هرگز تهاجمی به کشورمان نخواهد شد و این ادعا را در هر تریبونی قاطعانه مطرح می‌کرد. همین فرد پس از اصرار‌های متوالی بر عدم وقوع جنگ، باز هم توسط صدا و سیما به تلویزیون دعوت می‌شود و در دفاع از خود می‌گوید تحلیلگرم و می‌توانم اشتباه بگویم. اینکه او اشتباه بگوید، عجیب نیست، اما اصرار رسانه ملی به دعوت از تحلیلگران شاذگو حتی پس از اثبات اشتباهشان، خطایی است بسیار بزرگ که اعتماد مخاطب را سلب می‌کند.

همین انتقاد را می‌توان به ارائه برخی اطلاعات نظامی غلط هم وارد کرد که این روزها، وقت مناسبی برای آن نیست و بعد از خاتمه جنگ، باید یک آسیب‌شناسی جدی در خصوص عملکرد رسانه‌های داخلی اعم از صدا و سیما و رسانه‌های رسمی تا کانال‌های مطرح خبری کرد تا مگر این نقیصه‌ها جبران شوند. به هر حال رسانه ملی وظیفه خطیری بر عهده دارد و باید با حساسیت فراوان واقعیت‌های میدانی را به مخاطب عرضه کند تا نه احساس یأس به مردم دست دهد و نه این تصور را داشته باشند که دشمن، ضعیف و زبون است و تصویری کاریکاتوری از آن در ذهن مخاطبان بسازند.