شما را به خدا بیاییم مسابقه پیش‌بینی کردن را تمام کنیم

گروه سیاسی: سیدمجتبی نعیمی- من فکر میکنم دو هفته‌ی دیگر جنگ تمام می‌شود. نه، دو هفته‌ی دیگر نه. احتمالاً تا یک ماه، یک ماه دیگر این قضیه ادامه دارد.

به گزرش بولتن نیوز،  اما هر چقدر که طول بکشد، مهم این است ایران برنده‌ی قاطع این جنگ است. خیلی مطمئن نباش. طرف مقابل هم کم کسی نیست. من فکر می‌کنم چالش جدی داریم.

ـ مطمئن باش تا چند ماه دیگر، پایگاه‌های آمریکا در منطقه از بین می‌رود، اسرائیل نیست و نابود می‌شود و کشورهای عربی مطیع ما خواهند بود.
ـ و ...

تا دلتان بخواهد این ایام از این پیش‌بینی‌ها شنیده‌ایم. نه فقط از مردم عادی که حتی خیلی از نخبگان سیاسی اجتماعی و حتی بعضی از مسئولین نیز مدام پیش‌بینی می‌کنند. چه قبل از شروع جنگ رمضان که مدام یک عده از وقوع جنگ و عده‌ای دیگر هم از عدم وقوع آن می‌گفتند. و چه حالا که درون جنگ هستیم و پشت سر هم شاهد انواع پیش‌بینی‌ها از چگونگی روند و پایان جنگ هستیم. اما مطمئن باشید اشتباه‌ترین کار ممکن در این زمانه، پیش‌بینی کردن است. چرا؟ چون ...

وقتی آینده را پیش‌بینی می‌کنیم، ناخواسته تصور می‌کنیم یک زمانه‌ی ساخته شده‌ای وجود دارد که تنها کار لازم برای رسیدن به این زمانه‌ی از قبل ساخته شده، تحمل یک بازه‌ی زمانی است. به عبارت دیگر وقتی می‌گوییم در آینده فلان می‌شود و بهمان، ناخودآگاه آن آینده را از پیش موجود می‌دانیم که لازم نیست برای تحقق آن کار خاصی انجام دهیم. فقط باید منتظر بمانیم تا به وقوع بپیوندد. در نتیجه، پیش‌بینی کردن به تبع خود، نوعی بی‌عملی و رخوت و دست روی دست گذاشتن به همراه دارد. اما باید آینده را ساخت.

آینده چیزی نیست که از پیش وجود داشته باشد. آینده را باید با اقداماتی که امروز انجام می‌دهیم بسازیم. اگر فرصت ساختن آینده را که امروز داریم، خرج پیش‌بینی‌های متوهمانه کنیم، چشم بهم‌زدنی‌ به همان آینده‌ای که پیش‌بینی‌اش کرده‌ایم رسیدیم و در میدانی با مختصاتی هستیم که دیگران آنرا طراحی و ساخته‌اند و حالا آنجاست که باید دست روی دست گذاشت تا وقع ما وقع. لذا به نظر می‌رسد بهتر است جای اینکه مدام بپرسیم «چه می‌شود؟» بپرسیم «چه باید کرد؟»

پس، لطفاً دست از پیش‌بینی کردن برداریم و آینده‌ای که ساختی است را حیف و میل توهمات نکنیم. هر وقت سازنده آینده بودیم و یا اطلاع و تحلیل دقیق از عملکرد سازندگان آینده داشتیم، آنرا پیش‌بینی کنیم.