جنگ رمضان؛ جنگ ارادهها و تابآوری
گروه اقتصادی _ سید محسن عبدالهی: جنگ تحمیلی میان ایران جانِ ما و دشمنان رذل و ملعون اپستینی در میانه هفته دوم خود قرار دارد و ادامه مسیر، جنگ ارادهها و تابآوری است. شاید با استفاده از واژه تابآوری، این گزاره به ذهن خطور کند که کاربرد این مفهوم بحث اقتصادی پشتیبانی از جنگ و مسائل اقتصاد داخلی است. در جنگ میان دو کشور که تأثیرات ژئوپلتیک خاصی ندارند، میتوان اینچنین از مفهوم تابآوری بهره جست. اما آنچه طی قریب به دو هفته اخیر در حال وقوع است، مشخصا با همه این تعاریف تفاوتی واضح دارد و دیگر تنها بحث دو طرف درگیری مطرح نیست.
به گزارش بولتن نیوز، تابآوری در نبرد فعلی، دیگر خلاصه در اقتصاد داخلی و وضعیت اجتماعی نیست و اثرات بینالمللی و منطقهای و جهانی فراوانی به همراه دارد. علیالخصوص در حوزه اقتصاد و انرژی اتفاقات بزرگی در حال رخ دادن است که از قضا بیش از ایرانی که طرف جنگ قرار دارد، تمام دنیا تحت تأثیر آن قرار گرفته است. روزی که آن دو ملعون تصمیم به آغاز حملات علیه ایران گرفتند، در خیالشان اینگونه میگذشت که بعد از ترور شخص اول مملکت، جمهوری اسلامی، گیج و سردرگم، به سرعت از هم میپاشد و قیام مردمی دی ماه، ناگهان مجددا رخ میدهد و حکومت سقوط میکند. بر همین اساس تعریف ایشان از جنگ، چیزی در حد سه یا چهار روز بود که قاعدتا عواقب اقتصادی خاصی هم در پی نخواهد داشت.
اما طبق معمول، باز هم شناخت ناقص و معوج دشمن از ملت ایران و همچنین ساختار جمهوری اسلامی باعث شد تمام آن رؤیابافیها از بین بروند و جمهوری اسلامی در کمال تعجب این موجودات، همچون سرو، استوار به مقابله با آنها بپردازد و ضرباتی سخت و هولناک به داراییهای نظامی، اقتصادی و منافع آنها علیالخصوص آمریکا و متحدانش در منطقه بزند. فارغ از بحث ضربات سخت نظامی، بسته شدن تنگه هرمز به علت فقدان شرایط امنیتی لازم، از یک طرف قیمت شاخصهای مختلف انرژی را در سطح جهان و حتی پمپبنزینهای ایالات متحده بالا برده است و از سوی دیگر ادامه این روند، ذخایر استراتژیک کشورها را به پایان میرساند.
بحث اینجا تنها در صادرات نفت و گاز هم خلاصه نمیشود، این دو محصول به فرآوردههای بسیاری مشتق میشوند که در انواع و اقسام صنایع حیاتی از جمله کشاورزی کاربرد دارند و همین یعنی حتی غذای مردم جهان نیز تحت تأثیر اقدام احمقانه ترامپ و نتانیاهو قرار گرفته است. متحدان حاشیه خلیج فارس آمریکا که به اسم تأمین امنیت پول و زمین به این کشور دادند تا پایگاههای نظامی خود را در خاک آنها بنا کند، امروز علاوه بر ناتوانی در فروش نفت، با بحران کمبود مواد غذایی هم رو به رو هستند، زیرا وابستگی عمیق به واردات دارند و اگر تنگه بسته باقی بماند، دچار قحطی خواهند شد.
دیگر موضوع بسیار مهم در خصوص همین کشورکهای کوچک بنا شده بر شن و ماسه بیابانی این است که در برنامهریزیهای بلند مدت و با خرج پول فراوان، سعی کردند که خود را به عنوان شهرهای امن برای سرمایهگذاری و گردشگری معرفی کنند. این اقدامات باعث شد تا پروژههای بزرگ حوزه فناوری و تکنولوژی به این حوزه منطقهای منتقل شوند. اما با شروع جنگ رمضان و پاسخ قاطع ایران به پایگاههای منطقهای و منافع آمریکا و اسرائیل در سراسر خاورمیانه، ناگهان این کشورکها با یک واقعیت جدید مواجه شدند؛ امنیت زیر سایه آمریکا، اوج بیامنیتی است و همین تصمیم غلط، در آستانه نابود کردن دههها تلاش برای قد علم کردن پر عرصه منطقهای و جهانی توسط آنها را در شرف نابودی قرار داده است.
حال در چنین شرایطی باید باز هم به مفهوم تابآوری نگاهی بیاندازیم و بپرسیم که آیا ادامه جنگ رمضان، کشور و مردمی که سالها تحت شدیدترین تحریمها بودهاند و این سومین جنگی است که پنج دهه گذشته به آنها تحمیل شده، بهتر میتوانند تاب بیاورند و در مقابل سختیهای جنگ، از خود استقامت نشان دهند، یا دنیایی که بدون منابع کافی، بنا شده بر غذا و صنعت وابسته به پتروشیمی و سرمایهگذاریهای در سایه امنیت کاذب قرار دارد؟ به نظر تا همینجای ماجرا تکلیف روشن شده و پیگیریهای کشورهای منطقه و قدرتها و سازمانهای جهانی برای خاتمه جنگ، نشان از این واقعیت دارد که پایان جنگ را کدام طرف تعیین خواهد کرد.
شما می توانید مطالب و تصاویر خود را به آدرس زیر ارسال فرمایید.
bultannews@gmail.com
سلام: :بزرگترین برگ برنده ما(( اولا لطف خدا )) و::حفظ و بلکه تشدید قدرت آتش مستمر و بدون تعطیل.توسط دلاوران نیروهای مسلح بر سر دشمنان است که:منتج به تصمیم دنیای شیاطین برای حفظ دنیایشان میشود...."" در اینجا::کشورکهای::اطراف ما::باید بدون تنازل::زیر ضرب بمانند..و البته:مرکز شیاطین در فلسطین اشغالی.. 
