ریای زاهد سالوس، جانِ من فرسود..

به گزارش بولتن نیوز،  سال پیش بود که ابوعبیده، همان سخنگوی شجاع قسام که پژواک صدایش «کریا» را به ستوه آورده بود؛ همان‌که این‌روزها مثل هفتادهزار تن از مردم غزه واژه «شهید» پیش از نامش نقش بسته، در خطابه‌ای تاریخی در آستانه حلول ماه مبارک رمضان، از نامسلمانی برخی مسلمانان شِکوه کرد و از قشری‌گراییِ مقدس‌مآب‌هایی گفت که آئین‌شان کُرنش است و نسبتی با آزادگی ندارند؛ او در آن خطابه‌ شعری خواند:

 ● «يا عابد الحرمين لو أبصرتنا | لعلمت أنك في العبادة تلعبُ | من كان يخضب خدّه بدموعه| فنحورنا بدمائنا تتخضّبُ...»

«ای عبادت‌کنندهٔ حرمین! اگر ما را می‌دیدی،
می‌دانستی که در عبادت به بازی مشغولی.
آن‌که صورتش را با اشک خود رنگین می‌کند [بداند]،
گلوی ما با خون‌هایمان رنگین می‌شود.»

● کاش امسال با فرا رسیدن ماه رمضان، همه مسلمانان این کره خاکی حداقل یک بار این ابیات را با خود مرور کنند و ببینند کجای کار ایستاده‌اند؛ در برابر ظالم یا علیه مظلوم؟ این همان پرسشی است که به دین و مذهب و وجدان‌مان بدهکاریم!