پر ابهام و پرتکرار؛ مذاکره ایران و آمریکا با چاشنی برآورد مواضع طرف مقابل

گروه بین الملل: برگزاری نشست دو جانبه میان تهران و واشنگتن در روز جمعه با شک و تردیدهای فراوانی روبرو می باشد؛ اگرچه برگزاری این نشست می تواند به معنای تفوق دیپلماسی و اولویت آن بر سایر گزینه ها باشد اما با این حال نمی توان امید چندانی به آن داشت. بطوریکه انچه در حوزه دیپلماسی قرار است موارد گفتگو و شاید توافق قرار گیرد در دو سوی میز مذاکره مورد تردید می باشد.

به گزارش بولتن نیوز واقعیت امر این است که در شرایط موجود حصول به توافق و حتی تنظیم نشست های بعدی برای ادامه گفتگو دور از انتظار است؛ چونکه آنچه در میز گفتگو و یا به عبارت بهتر در حوزه دیپلماسی در این باره در جریان می باشد از واقعیت و ماهیت دیپلماسی فاصله فراوانی دارد. از سوی دیگر نباید فراموش کرد که وجود سایه جنگ بر سر این گفتگو از هر زمانی بیشتر بوده و تهدید به جنگ فضای این گفتگو را تنش آلود کرده است؛ از این رو خروجی این نشست با توجه به تحولات روزها و هفته های اخیر و واقعیاتی در این باره وجود دارد نمی تواند مثبت باشد.

باید خاطر نشان کرد که اینگونه به نظر می رسد که ماراتن گفتگوها میان تهران و واشنگتن در اشکال مستقیم و غیر مستقیم آن امروز به ایستگاه پایانی خود رسیده است و گریزی بر آن نیست و گزیری از آن نخواهد بود؛ شاید این نشست نقطه پایان یا مدخلی برای آغاز تحولی در حوزه مذاکرات میان دو طرف باشد. بنابراین آنچه قرار است میان طرفین مورد گفتگو قرار گیرد فارغ از شروط و پیش شروط مذاکره، دلیلی برای ارزیابی و سنجش اراده، تصمیم و حرکت به سمت مذاکره یا هر گزینه دیگر می باشد. بنحویکه برآوردها از عزم و جدیت یکدیگر می تواند آینده پرابهام میان دو طرف را در نشست آتی برای اقدامات بعدی فراهم آورد.

کوتاه سخن اینکه، آنچه در این نشست رخ خواهد داد مطمئناً بر روند رویدادهای بعدی به نحو قابل توجهی اثر خواهد داشت و در جهت دهی به کنش ها و واکنش های دو سوی منازعه تاثیرگذار خواهد بود. این بدان معناست که میز مذاکره میزی برای تمام یا میزی برای هیچ خواهد بود؛ پس دو طرف نه تنها تمام خود را به دیپلماسی محدود نخواهند کرد و تمام تخم مرغ هایشان را در سبد دیپلماسی قرار نخواهند داد بلکه تمام خود را صرف و ذبح دیپلماسی و موضوع آن برای مذاکره نیز نخواهند کرد.