مسکو یا بنبست؟ چرا روسیه کلید رهایی ایران از بحران هستهای است
گروه بین الملل: در حالی که دیپلماسی ایران با غرب بار دیگر به آزمون اعتماد یکطرفه کشیده شده و مذاکرات اخیر عباس عراقچی با استیو ویتکاف – نماینده ویژه ترامپ – در استانبول و عمان به پیامهای متناقض و بنبست رسیده، مسکو با گامهای عملی و راهبردی، مسیر واقعی پیشرفت هستهای ایران را روشن کرده است. از ساخت واحدهای دوم و سوم نیروگاه بوشهر با حضور هزاران متخصص روس تا توافق ۲۵ میلیارد دلاری برای چهار واحد جدید اتمی، روسیه نه تنها وعده، بلکه پروژههای ملموس را تحویل داده – تجربهای که غرب در برجام به آن خیانت کرد.
به گزارش بولتن نیوز ،این مقاله، بر پایه شواهد تازه از پیشرفتهای ۱۴۰۳ و ۱۴۰۴ شمسی، استدلال میکند که صنعت هستهای ایران دیگر نمیتواند بدون عبور از کرملین تصور شود. جایی که قدرت واقعی جایگزین وعدههای توخالی شده است.
بوشهر، نماد شراکت پایدار: پیشرفتهای عملی در زمستان ۱۴۰۳
نیروگاه اتمی بوشهر، که واحد اول آن با همکاری روسیه در سال ۱۳۹۰ راهاندازی شد، اکنون با واحدهای دوم و سوم به اوج میرسد. الکسی لیخاچف، مدیرعامل روساتم، اخیراً اعلام کرد: «ساخت این واحدها با سرعت پیش میرود و حدود ۳۰۰۰ متخصص در سایت حضور دارند.» محمد اسلامی، رئیس سازمان انرژی اتمی ایران، نیز در دیماه ۱۴۰۳ (ژانویه ۲۰۲۶) تأکید کرد: «همکاری با روسیه در بهترین شرایط است و قطعات در کارخانههای دو کشور ساخته میشود.»
این پروژهها، با هزینه ۱۰ میلیارد دلار و فناوری پیشرفته VVER-1000، نه تنها برق پاک تولید میکنند، بلکه چرخه سوخت کامل و انتقال دانش فنی را تضمین کردهاند. در مقابل، اروپا و آمریکا پس از برجام، تحریمهای جدیدی وضع کردند و حتی مکانیسم ماشه را تهدید به فعالسازی نمودند – تهدیدی که روسیه صریحاً با آن مخالفت کرده است.
توافقهای میلیاردی: از نیروگاههای کوچک تا نسل سوم اتمی
شواهد جدیدتر، عمق این شراکت را نشان میدهد. در شهریور ۱۴۰۴ (سپتامبر ۲۰۲۵)، ایران و روسیه تفاهمنامه ساخت نیروگاههای هستهای کوچک مدولار (SMR) امضا کردند – فناوریای که برای مناطق دورافتاده ایدهآل است. همزمان، موافقتنامه اجرایی ۲۵ میلیارد دلاری برای چهار واحد اتمی نسل سوم در منطقه ویژه اقتصادی سیرک امضا شد، که محمد اسلامی آن را «گامی بزرگ» خواند.
مسکو؛ مسیر واقعی توافق هستهای و آزمون شکستخورده اعتماد به غرب
روساتم، غول هستهای روسیه، تعهد ساخت هشت واحد اتمی را داده و کرملین اخیراً آمادگی برای کاهش تنشهای هستهای ایران را اعلام کرد. ولادیمیر پوتین نیز صریح گفته: «از جمهوری اسلامی در موضوع هستهای حمایت میکنیم.» اینها فراتر از کاغذبازیهای برجام است؛ پروژههایی که اقتصاد ایران را از وابستگی به نفت رها میکنند.
غرب، آزمون شکستخورده: مکانیسم ماشه و بنبست ویتکاف-عراقچی
در بزنگاههای سیاسی، روسیه حامی واقعی بوده. سرگئی لاوروف، وزیر خارجه روسیه، آژانس را به بیطرفی فراخواند و با فعالسازی مکانیسم ماشه توسط اروپا مخالفت ورزید. در حالی که آمریکا تحت ترامپ، غنیسازی را «خط قرمز» میخواند و مذاکرات با ویتکاف در استانبول (بهمن ۱۴۰۳) به چالشهای موشکی و هستهای کشیده شده، روسیه منطق «قدرت» را پیشه کرده: نه شرط نظامی در حین مذاکرات، بلکه حمایت عملی.
اعتماد به واسطههایی چون عمان و ترکیه – که مقاله بولتن نیوز به آن اشاره داشت – بار دیگر شکست خورده. ویتکاف در نیویورک پیشنهاد رفع تحریم داد، اما ترامپ هشدار «چیزهای بد» داد و ایران تماسها را موقتاً متوقف کرد. این خطای محاسباتی، دیپلماسی شخصمحور را به نمایش گذاشته، در حالی که مسکو با معاهده جامع راهبردی دیماه ۱۴۰۳، منافع بلندمدت را تضمین کرده.
آینده از مسکو میگذرد: واقعیتی راهبردی
صنعت هستهای ایران، گرهخورده به روسیه، اکنون وابستگی مثبتی است. گروسی با پوتین درباره ایران گفتوگو کرد، اما کرملین طرف ایران را گرفت. کارشناسان میگویند: بدون روساتم، پیشرفت بوشهر و چرخه سوخت ممکن نبود. این شراکت، نه تنها فنی، بلکه در شورای امنیت و IAEA، سپر ایران است.
در نهایت، آزمون اعتماد به غرب تمام شد: بنبست، فرسایش و شکست. مسکو، با قدرت و عمل، مسیر عقلانی است. سیاستمداران ایرانی باید بدانند: توافق هستهای واقعی، از کرملین میگذرد – نه واشنگتن یا برلین. آینده انرژی و امنیت ایران، در دستان شراکت مسکو است.
شما می توانید مطالب و تصاویر خود را به آدرس زیر ارسال فرمایید.
bultannews@gmail.com
