نمایش دیرهنگام خزانه‌داری آمریکا پس از دو سال سکوت؛ چرا شریان صرافی‌های لندنی «بابک زنجانی» در بحبوحه جنگ بسته نشد؟

گروه سیاسی،اعلامیه روز گذشته وزارت خزانه‌داری آمریکا مبنی بر تحریم شبکه صرافی‌های بابک زنجانی، بیش از آنکه یک اقدام تنبیهی باشد، شبیه به پایان یک «تئاتر از پیش نوشته شده» است.

به گزارش بولتن نیوز، سوالی که امروز گلوی اقتصاد ایران را می‌فشارد این است: اگر غرب از سال ۲۰۲۱ و ۲۰۲۲ بر فعالیت این دو صرافی در قلب لندن اشراف کامل داشته، چرا درست در زمانی که ادعای «بستن شریان‌های حیاتی اقتصاد ایران» را در بوق و کرنا می‌کردند، هیچ اقدامی علیه آن‌ها انجام ندادند؟ چرا در بحبوحه جنگ ۱۲ روزه و تهدیدات نظامی، این شیر نفت دیجیتالی باز ماند و حالا که کار از کار گذشته، فرمان توقف صادر می‌شود؟

پاسخ روشن است: بابک زنجانی نه قهرمان دور زدن تحریم، بلکه «جعبه سیاه» و مجری نقشه‌ای بود که بازار ارز ایران را در سینی طلا تقدیم وزارت دارایی انگلیس کرد.

کالبدشکافی فنی خیانت؛ اسناد ثبت شرکت‌ها در انگلستان چه می‌گویند؟

برای درک عمق فاجعه، باید به اسناد رسمی اداره ثبت شرکت‌های بریتانیا (Companies House) نگاه کرد. ترجمه دقیق گزارش‌های فنی بین‌المللی نشان می‌دهد که زنجانی و شرکای غربی‌اش چگونه با ایجاد یک ساختار «لایه لایه» و فریبکارانه، بیت‌المال را به گروگان گرفتند:

۱. ردپای آشکار در «Zedxion»:

طبق اسناد رسمی، شرکت Zedxion Exchange Ltd در مه ۲۰۲۱ (اردیبهشت ۱۴۰۰) در انگلستان به ثبت رسید. نکته حیرت‌انگیز اینجاست که در اکتبر همان سال، فردی به نام «بابک مرتضی» (همان بابک زنجانی) رسماً به عنوان مدیر و «شخص دارای کنترل قابل توجه» (PSC) منصوب می‌شود. یعنی درست زمانی که نهادهای داخلی به او اعتماد کردند، نام او در لیست رسمی شرکت‌های بریتانیا ثبت شده بود.

۲. تغییر چهره با «Zedcex»:

در اواسط سال ۲۰۲۲، تنها چند روز پس از خروج صوری نام زنجانی از مدیریت Zedxion، شرکت دوم با نام Zedcex Exchange Ltd ثبت می‌شود. این شرکت جدید دقیقاً از همان آدرس دفتر مجازی (Virtual Office) شرکت قبلی استفاده کرده و همان مدیران اجاره‌ای و صوری (Straw-person directors) را به کار گرفته تا ردپای زنجانی گم شود.

۳. دروغ بزرگ «حساب‌های راکد»:

هر دو شرکت در اظهارنامه‌های مالیاتی خود به دولت انگلیس اعلام کرده‌اند که «راکد» (Dormant) هستند. اما تحلیل‌های بلاک‌چین نشان می‌دهد همین شرکت‌های به ظاهر خوابیده، حدود ۱ میلیارد دلار تراکنش انجام داده‌اند. چگونه ممکن است وزارت دارایی انگلیس که بر کوچکترین تراکنش‌های شهروندانش نظارت دارد، جابجایی ۱ میلیارد دلار توسط دو شرکت «راکد» متعلق به یک چهره تحریمی را ندیده باشد؟

پارادوکس جنگ ۱۲ روزه؛ چرا «دیروز»؟

اعلام تحریم‌ها و توقیف دارایی‌ها توسط آمریکا در روز گذشته (دیروز)، دم خروس این ماجرا را برملا کرد. آمریکا و اسرائیل مدعی بودند که در جنگ اخیر به دنبال قطع منابع مالی ایران هستند.

اگر این ادعا صادق بود، چرا این دو صرافی که گلوگاه اصلی ارز دیجیتال کشور بودند و مکان و مدیرانشان از دو سال پیش (۲۰۲۲) کاملاً برای غرب شناسایی شده بود، در آن روزهای حساس جنگی توقیف نشدند؟

تنها یک سناریو منطقی است: این یک تله بود. غرب تعمداً اجازه داد تا حجم عظیمی از سرمایه ایران وارد این صرافی‌های لندنی شود، تمامی تراکنش‌ها ردیابی شود، شبکه مشتریان داخلی شناسایی گردد و حالا که مأموریت جاسوسی مالی تکمیل شده و جیب‌ها پر شده است، با یک بیانیه نمایشی، فرمان «کات» را صادر کرد.

آدرس غلط «دات وان»؛ بمباران آجرها در تهران، حفاظت از سرورها در لندن

ماجرای حمله اخیر رژیم صهیونیستی به ساختمان «دات وان» (DotOne) در خیابان آفریقا (جردن) تهران، قطعه تکمیل‌کننده این پازل فریب است. رسانه‌های زنجانی تلاش کردند با مظلوم‌نمایی، هدف قرار گرفتن این ساختمان را نشانه همترازی او با فرماندهان شهید سپاه جلوه دهند.

اما واقعیت تلخ این است: آنچه در تهران هدف قرار گرفت، تنها مشتی آجر و آهن بود. دارایی اصلی، یعنی پول‌های بیت‌المال، در امنیت کامل در سرورهای لندن و زیر «بالشِ خواب» بابک زنجانی و محافظت وزارت دارایی انگلیس قرار داشت. این حمله فیزیکی تنها پوششی بود تا زنجانی بتواند ادعای «اختلال اقتصادی» کند و برای کسری‌های آینده بهانه بتراشد. مصداق بارز این بازی، ضرب‌المثل «به بره میگن بدو، به گرگ میگن بگیرش» است.

گروگان‌گیری ۶۶۰ میلیون تتر و رویای دلار ۲۰۰ هزار تومانی

سناریوی تلخ سال‌های ۲۰۱۲-۲۰۱۴ در حال تکرار است. آن روزها زنجانی مدعی توقیف ۹ میلیارد دلار پول نفت در مالزی شد و بعدها مشخص شد که این پول‌ها خوراک توافقات پشت پرده او با غرب شده است. امروز نیز ادعای بلوکه شدن ۶۶۰ میلیون دلار تتر در صرافی‌های انگلیسی، دقیقاً همان بازی است.

زنجانی که بیش از ۹۴ میلیارد دلار نقل و انتقالات مالی کشور (در طول سالیان) به دست او سپرده شده بود، عملاً بازار ارز مجازی ایران را به حیاط خلوت آمریکایی‌ها تبدیل کرد. او با همکاری برخی صرافان کلان بین‌المللی، با دستکاری قیمت تتر و نوسان‌گیری، مدام ارزش پول ملی را پایین می‌آورد تا پیش‌بینی خود مبنی بر «دلار ۲۰۰ هزار تومانی تا پایان سال» را محقق کند.

این ۶۶۰ میلیون تتر سوخت نشده؛ بلکه به عنوان «حق‌الزحمه» همکاری زنجانی با وزارت دارایی انگلیس و خزانه‌داری آمریکا برای ردیابی ۱۰۰ میلیارد دلار از منابع ارزی ایران، در آن سوی آب‌ها باقی مانده است.

به عبارت دیگر، رد ۹۴ میلیارد دلار بدست آمده و درحقیقت این ارز دیجیتالی شناسایی شده و می‌توان این ارز را با تحریم‌های ساختگی کاملا ابتر نمود. ارز شناسایی شده‌ای که در بلاک چین ستاره‌دار شده است.

نتیجه‌گیری: تکرار تاریخ یا درس عبرت؟

سکوت دو ساله آمریکا و انگلیس در برابر فعالیت آشکار Zedcex و Zedxion و اعلام ناگهانی برخورد با آن‌ها در روز گذشته، سندی غیرقابل‌انکار بر این است که بابک زنجانی نه یک دورزننده تحریم، بلکه بخشی از پازل تحریم است. او «اسب تروا»ی غرب در اقتصاد ایران بود که اجازه یافت تا لحظه آخر منابع را بمکد و اطلاعات را مخابره کند. مسئولینی که مجدداً اختیار اموال مردم را به این مهره سوخته سپردند، اکنون باید پاسخ دهند: چرا اجازه دادید اقتصاد ایران دوباره از همان سوراخ گزیده شود و اموال بیت‌المال با سناریویی تکراری در لندن به تاراج برود؟