سطح هشدار امروز برای ایران زنگ خطر است

گروه بین الملل: حمله ایالات متحده آمریکا به ونزوئلا و ربودن رییس جمهور این کشور به همراه همسرش یک حادثه کم سابقه با پیامدهای مهم جهانی ست؛ در واقع آنچه در پس زمینه این اقدام آمریکا نهفته است نوعی قدرت نمایی در حوزه فراسرزمینی می باشد. از این رو این اتفاق را از یکسو باید در ابعاد مختلف از حقوق بین الملل و رژیم های حقوقی حاکم در ارتباط با دولت – ملت ها و مصونیت هایی که در این راستا دارند مورد توجه قرار داد و از سوی دیگر پیامدهای سیاسی این رویداد مهم را مورد کنکاش و تحلیل قرار داد.

به گزارش بولتن نیوز، در این یادداشت به جنبه سیاسی این رویداد خواهیم پرداخت و بطور کوتاه و اجمالی آن را به عرصه وجه تطبیقی با ایران سوق خواهیم داد. 

واقعیت امر این است که روند تحولات در منازعه میان واشنگتن و کاراکاس گویای این نکته بود که مخصمه ای نیکالاس مادرور بدان گرفتار شده بود دیر یا زود منجر به اتفاقی خواهد شد که به معنای حذف سیاسی اوست اما اینکه حیات سیاسی مادرور این گونه و با این روش پایان یابد دور از انتظار و حتی غیرقابل پیش بینی بود. در واقع بررسی زوایای این عملیات نظامی و اطلاعاتی حاکی از آن است که طرح عملیاتی این مسئله کار شده و دقیق صورت گرفته و محصول و برآمده مطالعات اطلاعاتی و امنیتی بوده است.

قابل ذکر است که اجرای این عملیات با شاخص میدانیمذکور(ربایش) می تواند به معنای نمایش کلیات سیاست خارجی آمریکا در مواجهه با تهدیدات ادعایی مطرح شده از سوی آنها باشد. در حقیقت واشنگتن با این رویکرد میدانی وجه عریان سیاست خارجی خود را به معرض نمایش گذاشت و ابعاد سیاست اعلانی و اعلامی در برخورد با چالش ها و تهدیدات را با سیاست اعمال زور و قدرت اکران خاص و عام کرد که عمدتاً شبیه هشدار در عزم واشنگتن در مسیر حذف به اصطلاح دشمنانش است.

اما اینکه ماهیت این اتفاق رویدادی در ونزوئلا چه اثری می تواند برای تهران به همراه داشته باشد از جمله سوالاتی ست که در این روزها بارها در سطوح مختلف فردی و جمعی مطرح شده است. به واقع از منظر واقع گرایانه با توجه به تجربه تاریخی تقابل تهران و واشنگتن و طرح و اهداف واشنگتن در منطقه خاورمیانه، آنچه در ونزوئلا رخ داد می تواند به معنای زنگ خطری برای تهران باشد. از سوی دیگر نباید فراموش کرد که سیاست خارجی انزواگرایانه فعال واشنگتن به رهبری ترامپ و برآوردهای موجود موسسات مطالعاتی وابسته به ساختار قدرت در آمریکا درباره وضعیت ایران بعد از جنگ 12 روزه و تحریم های اعمال شده بر آن در کنار وقایع رخ داده در عرصه جهانی با مدیریت واشنگتن، سطح هشدار را برای تهران به خطری بالقوه تبدیل کرده است و هر لحظه می تواند به فعلیت برسد. در بیان روشن تر واشنگتن در مسیر گام به گام اهدافش، تفاوتی میان مناطق در گستره جهانی نمی بیند با اعمال فشار و طرح محیط آشوب، قرائت میدانی خود یعنی راهبرد حذف را به عملیاتی می کند.