اشرافی گری مسوولان!

توزیع ناصحیح منابع وامکانات کشور وقانون دانی وخلاء های قانونی و رانتخواری عده ای که بر سفره انقلاب نشسته اند موجب وجود طبقه جدیدی شده است که خوی بارز ان اشرافی گری است.این طبقه نوکیسه که دست در منابع ملت دارد با انواع اقسام حیل وصد ها توجیه قانونی به ثروت اندوزی مشغول است ودرجلوی چشم محرومان ومستضعفان وولی نعمتان انقلاب به مانور تجمل سرگرم هستند.بد نیست سری به خیابان های بالای شهرتهران گذری بیاندازید واقازاده های بنز سوار وپورشه سوار را ملاحظه کنید که چگونه به محرومان ومستضعفان فخر می فروشند وبی اعتنا به مردمی که در کنار خیابان منتظر اتوبوس وتاکسی هستند به کورس ومسابقه مشغول هستند.این جماعت تازه به دوران رسیده بخشی از ایام عمر را در بهترین نقاط سیاحتی وتفریحی به گذران عمر می پردازند ودر هنگام کسالت و ناراحتی دربیمارستان هایی که به هتل های چند ستاره شبیه تر هستند تا مراکز درمانی به درمان خود سرگرمند.اگر بخواهیم به خصلت های اشرافی گری این قماش بپردازیم مثنوی هفتاد من کاغذ می شود.راستی چرا باید این گونه باشد؟چه اتفاقی افتاده است که اکثریت قریب به اتفاق مسولان در سه منطقه 1و2و3 تهران زندگی می کنند؟.چرا خانه های جمع وجور وبا صفا جای خود را به خانه های مجلل وتجملاتی میدهند؟واقعا چه شده است که یک کارمند ویا یک معلم زحمتکش ومتدین ویک کارگر صبور در تهیه یک واحد اپارتمانی مشکل دارند اما نوکیسه های اشرافیگر نه تنها به خانه های مجلل وبی روح خود قانع نیستند بلکه به دنبال ویلا های تفریحی در نقاط خوش اب وهوا هستند.این مسابقه تجمل در کشور ما دربین برخی مردم ومسولان احتیاج به یک اسیب شناسی جدی دارد که کمتر مورد مشابهی را در دنیا سراغ دارد. به هر حال کاروان انقلاب به پیش می رود و انقلاب با کسی شوخی ندارد ،انقلابی بودن یک راه ورسم است.با حرف نمی توان انقلابی ماند وبا عمل می توان وفا داری به ارمانها را نشان داد.اشرافیگری انحراف بزرگی از ارمان های انقلاب است.
ایا مردم انقلاب کردند که عده ای از مسولان به جای خدمت به انها به فکر رفاه وتجمل گرایی
باشند؟
قطعا این طور نیست ومردم گرفتار تبعیض وانواع واقسام نا برابری های اجتماعی این گروه از مسولان را نخواهند بخشید.