پیشینه ی تاریخی تهران

در اواخر هزاره چهارم و اوایل هزاره سوم قبل از میلاد صاحبان تمدن سفال خاکستری در نقاطی از تهران امروز مانند قیطریه، سلطنت آباد و ... استقرار داشتند. تا مدت ها تهران تنها قریه ای گمنام به حساب می آمد پس از حمله مغول ها به شهر ری و تخریب این شهر تهران بیش از پیش رونق یافت و عده ای از اهالی آواره شهر ری را در خود جای داد.

خانه های اهالی تهران برای محافظت از چپاول غارتگران و راهزنان در زیر زمین ساخته می شد و به خانه های زیر زمینی معروف بود. تهران دارای باغ و بوستان های فراوان بود. نخستین بار شاه طهماسب اول صفوی در هنگام گذر از آن، به خاطر آب و هوای خوش و همجواری با حرم شاه عبدالعظیم دستور داد که بارو و خندقی به دور تهران بکشند.

در آن زمان تهران 15000 نفر جمعیت داشت. پایتخت شدن تهران درست مقارن با زمانی بود که جهان پس ازقرن شانزدهم ، هفدهم و هجدهم میلادی نخستین دگرگونی ها و انقلاب ها را تجربه کرد. تقارن تاریخی این مبدا زمانی جدید با پایتخت شدن تهران آن را از تهران کهن متمایز ساخت.

در حال حاضراستان تهران با مساحتی حدود 18819 کیلومتر مربع وسعت و جمعیتی حدود 14 میلیون نفر یکی از کلان شهر های جهان به حساب می آید که در حال توسعه و رو به رشد است.