دولت باید برای گردشگری خرمشهر یارانه در نظر بگیرد

خبرگزاری میراٍٍث فرهنگی: در سی امین سالگرد آزادسازی خرمشهر با مصطفی مطورزاده، نماینده خرمشهر در مجلس شورای اسلامی درباره گردشگری حوزه انتخابیه اش به گفت و گو نشستیم. او معتقد است خرمشهر پتانسیل های فراوانی در بحث گردشگری دارد که می تواند از کنار آن وضعیت کلی شهر را بهبود بخشید، اما دولت آنطور که باید و شاید به این بحث توجه نمی کند.


 امروز سی سال از آزاد سازی خرمشهر می گذرد. هنوز می توان جنگ را در این شهر احساس کرد. دیوارهای شهر هنوز هم جراحت جنگ بر سینه دارند. انگار بوی باروت و خاکستر در خرمشهر رسوب کرده است. بعد از گذشت سی سال از آزادسازی خرمشر، آن هم بعد از 578 اشغال، کارهای زیادی برای عمران و آبادانی آن انجام گرفت. اما هنوز هم خرمشهر در عرصه های مختلف دارای کمبود های فراوانی است. یکی از اصلی ترین بحث هایی که در سال های بعد از جنگ مورد بی توجهی مسئولان قرار گرفت، وضعیت گردشگری خرمشهر بود. این شهر با دارا بودن بندر خرمشهر، رودخانه های کارون و اروند، طبیعت زیبا و آثار باستانی فراوان پیش از جنگ یکی از شهرهای پرطرفدار بین گردشگران خارجی و داخلی بود.  پشت سر گذاشتن 8 سال جنگ تحملی و از بین رفتن حدود صد در صدی زیرساخت های مربوط به گردشگری، این روزها خرمشهر را به یکی از مهجورترین شهرهای ایران از نظر گردشگری مبدل کرده است. شهری که روزی 5 هتل بزرگ و معروف داشت، امروز تنها دو یا سه مسافرخانه دارد.
 
خبرگزاری فرهنگ و میراث فرهنگی، در سی امین سالگرد آزادسازی خرمشهر با مصطفی مطورزاده، نماینده خرمشهر در مجلس شورای اسلامی درباره گردشگری حوزه انتخابیه اش به گفت و گو نشسته است. او معتقد است خرمشهر پتانسیل های فراوانی در بحث گردشگری دارد که می تواند از کنار آن وضعیت کلی شهر را بهبود بخشید، اما دولت آنطور که باید و شاید به این بحث توجه نمی کند. مطورزاده عضو کمیسیون اقتصادی مجلس هشتم است.
 
این روزها شرایط گردشگری در خرمشهر چگونه است؟ آیا با توجه به شرایط اقلیمی و جغرافیایی، این شهر توانسته گردشگران را به خود جذب کند؟
 
شرایط طبیعی و جغرافیایی خرمشهر از یک سو و همجواری آن با بزرگترین شهر عراق، خرمشهر را دارای موقعیت منحصر به فرد در زمینه گردشگری کرده است. خرمشهر با داشتن آب و هوای خوب در هشت ماه از سال و طبیعت بسیار زیبا و عبور بزرگترین و تنها روزدخانه ایران که امکان کشتی رانی در آن وجود دارد، می تواند یکی از قطب های اصلی گردشگری در ایران باشد. این مجموعه شرایط خرمشهر را قبل از جنگ به کانون توجه گردشگران ایرانی و غیر ایرانی مبدل کرده بود.
شرایط جنگ و پیامد های مخرب آن باعث شد تمام زیر ساخت ها از بین برود. خرمشهری که قبل از جنگ دارای پنج هتل خوب بود، الان حتی یک هتل هم ندارد. امروز خرمشهر در حد یکی دو مسافرخانه بیشتر امکانات گردشگری ندارد. نکته جالب اینجاست که یکی از بزرگترین هتل های خرمشهر که در اثر جنگ از بین رفته هتل دولتی متعلق به سازمان ایران گردی و جهانگردی سابق بود. اما این هتل هم بازسازی نشده است. بعلاوه این که مراکز خرید و تجاری خرمشهر که پیش از جنگ در عرصه تجاری و بازرگانی معروف بوده، بازسازی نشده است.
 
نماینده خرمشهر:مسئولان ما با گردشگری دریایی بیگانه هستند
یه نظر می رسد پشت سر گذاشتن تجربه هشت سال دفاع مقدس، شرایط گردشگری در خرمشهر را تغییر داده است. این تغییرات به چه نحوی است؟
 
در حال حاضر خرمشهر علاوه بر جاذبه های طبیعی، یک عامل موثر در زمینه گردشگری و توریسم به آن اضافه شده است که همان بحث جنگ و هشت سال دفاع مقدس است. خرمشهر مشهد شهدای ده ها هزار شهید ملت ایران در طول جنگ تحمیلی است. علاوه بر این که مورد توجه خانواده های شهدا و ملت ایران است. ابعاد بین المللی هم پیدا کرده است. گردشگران بسیاری از کشورهای دیگر دوست دارد محل رشادت ها و حماسه آفرینی های جوانان ایرانی را برای دفاع ار کشورشان ببیند.  همچنین بسیاری از افرادی که به دنبال تحلیل مسائل جنگ و فعل و انفعالات کشورهای خارجی هستند، دوست دارند خرمشهر را ببینند.
 
آیا شرایط و زیر ساخت های لازم برای پذیرش این گردشگران در خرمشهر وجود دارد؟ آیا دولت آنطور که باید و شاید به این شهر رسیدگی کرده است؟
 
موضوع اینجاست امکاناتی مثل هتل و مسافرخانه که گردشگران بتوانند به راحتی یک شب در آنجا اسکان داشته باشند در خرمشهر وجود ندارد. به همین جهت بهتر است دولت نگاه ویژه ای به خرمشهر و به خصوص بحث گردشگری در این شهر داشته باشد. در حال حاضر شرایط خرمشهر به گونه ای است که برای بخش خصوصی مقرون به صرفه نیست که در این شهر سرمایه گذاری هایی مثل هتل سازی انجام دهد. ما انتظار داریم دستگاه های دولتی و ستاد مرکزی راهیان نور هتل ها و مسافرخانه های مناسبی برای حدود دو میلیون ایرانی که سالانه از مشهد شهدای خرمشهر زیارت می کنند، فراهم کنند. اداره های دولتی مثل سازمان تامین اجتماعی و بنیاد مستضعفان که در نقاط مختلف هتل سازی کرده اند بیایند و در خرمشهر هم چنین فعالیت هایی انجام دهند. همچنین سایر دستگاه ها مثل وزارت نیرو که مسئول سامان دهی رودخانه ها است، کشتی های تفریحی در این منطقه راه اندازی کند.
 



آیا هیچ یک از سازمان های دولتی برای بحث کشتی رانی و گردشگری دریایی کاری نکرده اند؟
 
کارهایی انجام شده مثل فعالیت های سازمان کشتیرانی و بنادر دریایی که بندر خرمشهر را بسیار بهتر از گذشته ساخت و اعتبارهایی را برای متقاضیانی که قصد راه اندازی کشتی های تفریحی و مسافربری دریایی دارند، اختصاص داد. به جز این سازمان هیچ دستگاهی وارد این مطلب نشده است. در این زمینه نه تنها به مردم خرمشهر جفا شده، بلکه به تمام مردم ایران ضلم شده است. چرا که فرصت دیدن این مناطق منحصر به فرد مثل رودخانه های کارون و اروند را از آنها گرفته است.
 
در سال های گذشته ستاد راهیان نور نقش عمده ای در موضوع گردشگری دفاع مقدس در خرمشهر ایفا کرده است. اما به نظر می رسد فعالیت گسترده این ستاد، از حضور بخش خصوصی در بحث گردشگری خرمشهر جلوگیری کرده و بخش خصوصی نمی تواند به این منطقه وارد شود. همچنین بخش گردشگری جنگ باعث شده دیگر جذابیت های گردشگری خرمشهر نادیده بماند. نگاهتان به این موضوع چگونه است؟
 
راهیان نور یک تشکیلات سازمان یافته مرتبط با دستگاه های نظامی کشور است و اقشار خاصی را به منطقه می برد. همه ایرانی هایی که طالب سیاحت در خرمشهر هستند، لازم نیست از مسیر راهیان نور برای رسیدن به خرمشهر عبور کنند. اما عرض من این است که از محل اعتباراتی که برای ستاد مرکزی راهیان نور در نظر گرفته شده است، کمک هایی به شرکت های سیاحتی و گردشگری و توریستی داده شود تا بسترهای لازم برای جذب گردشگری فراهم شود. خیلی از ایرانی ها علاقه دارند به این شهر بروند اما وقتی نمی توانند یک شب در خرمشهر اقامت راحت داشته باشد و یا محلی برای تفریح نیست یا حتی یک رستوران مناسب که بتوانند در آن غذای مناسب و مطابق با استاندارد ها بخورند، قطعاً مردم علاقه ای برای مسافرت نشان نمی دهند.
 
چرا چنین اتفاقی برای خرمشهر افتاده است؟ آیا هیچ تلاشی از سوی دولت برای بهبود وضعیت خرمشهر انجام نشده است؟
 
به نظر من همانطور که ما امروز برای زائران نقاط زیارتی دنیا مانند سوریه و عراق و عربستان یارانه در نظر گرفته ایم باید برای شهر مثل خرمشهر هم چنین یارانه هایی را در نظر بگیریم. چون اتفاق هایی که در این شهر افتاده بسیار ارزشمند است و مردم و مخصوصاً جوانان باید بیشتر با این مناطق در ارتباط باشند. یکی از بزرگترین افتخارها را در خرمشهر کسب کردیم، آن هم در حالی که تمام دنیا در حمله به ایران بسیج شده بود و ما توانستیم آنها را از خاک خود خارج کنیم. این موضوع اهمیت رسیدگی به بحث گردشگری خرمشهر را بیشتر می کند. باید امکانات و اعتبارهایی در اختیار دفاتر گردشگری در تهران و شهرهای دیگر قرار بگیرد تا آنها بتوانند اقشار دیگر را خارج از کاروان های راهیان نور به خرمشهر ببرند. اما تاکنون چنین امکاناتی از سوی دولت اختصاص نیافته است.
 
آیا نمی توان از محل درآمد گردشگری خرمشهر،وضعیت صنعتی و عمرانی شهر را ارتقاء داد؟ آیا استفاده از منابع مالی حاصل از گردشگری بهترین راه برای بهبود اوضاع شهر نیست؟
 
 
گردشگری خرمشهر می تواند ابعاد متعدد و تاثیر گذاری را روی پیشرفت شهر داشته باشد. علاوه بر این که ما پیامی از افتخار و عزت و سربلندی را به نسل های جدیدمان منتقل می کنیم. بحث گردشگری می تواند همزمان چندین صنعت را به تحرک وا دارد و می تواند خرمشهر را متحول کند. ما با پول دولت نمی توانیم خرمشهر را به روزهای اوجش برسانیم. اما اگر سالیانه دویست یا سیصد هزار نفر از گردشگران را به این شهر بکشانیم و آنها پولشان را در شهر خرج کنند، هم روی بحث ساخت و سازمان هتل و مهمانخانه تاثیر مثبت خواهد داشت و هم باعث پیشرفت مراکز خرید و تفریحی در شهر خواهد شد. اکنون که مستقیم به خرمشهر کمک نمی شود و بازسازی ها آنطور که باید و شاید صورت نمی پذیرد، حداقل از این جهت وارد شویم و به خرمشهر کمک کنیم.
 
شما به ضعف گردشگری دریایی اشاره کردید، چرا در سال های بعد از جنگ کسی سراغ گردشگری دریایی نمی رود. با توجه به این که ما در آن منطقه بندر خرمشهر و روز کارون را داریم.
 
همه دریانوردان با سابقه دنیا معتقدند که یکی از زیباترین کانال های ورودی به یکی از دریاهای باز و آزاد کانال اروند رود است. همچنین رود کارون حد فاصل خرمشهر تا اهواز یکی از بهترین مسیرهای رودخانه ای است.  در حال حاضر دولت برای تمام وسائل حمل و نقل از جمله هواپیما و اتوبوس و قطار یارانه می دهد و رسیدگی می کند. تنها جایی که یک ریال یارانه داده نمی شود بحث حمل و نقل و مسافربری دریایی است. با وجود این که ملت ایران مشتاق استفاده از فرصت های دریایی هستند. اما در ایران هیچ کمکی به توریسم دریایی نشده است و یک بیگانگی عجیبی از سوی مسئولان با بخش گردشگری دریایی وجود دارد. البته در سنوات اخیر این موضوع کمی بهتر شده است اما ایرانی که ساحل های و رودخانه های زیادی دارد سرمایه گذاری صورت نگرفته است. امیدواریم مسئولان ما از خواب غفلت بیدار شوند و به این بخش توجه کنند.