سبزها خاتمی را گول زدند خاتمی هم آنها را شوکه کرد!
عباس عبدی در این باره در مقاله ای نوشت: رای خاتمی برای عده ای غیرمنتظره بود و شروع به تکذیب آن کردند. اما پرسش کلیدی این است که چرا اصلاح طلبان در مسیری قرار گرفتند که اقداماتی تا این حد غیرمنتظره را باید شاهد باشند. اصلاح طلبی واجد اصول و ویژگی های نسبتا شناخته شده ای بود، ولی از پاییز و زمستان ۱۳۸۷، و به مرور زمان دچار یک دگرگونی عملی گردید.
این دگرگونی ناشی از خطای تحلیلی درباره انتخابات سال ۸۸ بود. واقعیت این است که نحوه حضور در این انتخابات مبتنی بر تحلیلی صحیح و جامع و قابل دفاع نبود. پذیرش آن تحلیل غلط، براساس فشارهای روانی و تبلیغی بود. به جای طرح منطقی موضوع و فارغ از فشارهای روانی و سیاسی، هر هفته عده ای به دیدن آقای خاتمی می رفتند و با طرح مسائل احساسی و این که اگر شرکت نکنید، نام و عمل شما به عنوان خیانت به کشور ثبت خواهد شد… او را به لحاظ سیاسی تحریک و شارژ می کردند.
مشکل دوم این بود که آقای خاتمی به دلیل خصایل اخلاقی و فکری با جنبش سبز نزدیکی لازم را نداشت، ولی به دلیل همان فضای پیش گفته مجبور شد که با آن همراهی کند. من وقتی که شنیدم آقای خاتمی در راهپیمایی ۲۵ خرداد ۸۸ شرکت کرده است، بسیار تعجب کردم، زیرا این اقدام ایشان قابل تحلیل در فضای فکری و اخلاقی او نبود، ولی اتفاقی بود که افتاد و می شد حدس زد که بر اثر فشارهای اطرافیان و در آخرین لحظات چنین اقدامی را پذیرفته است، تا به صورت نمادین و از درون خودرو در میان مردم حضور پیدا کند. پس از ۲۵ بهمن سال گذشته، آقای خاتمی تحت فشار بیشتری برای رهبری جریانی قرار گرفت که با شاکله فکری و روانی وی سازگاری نداشت. طبیعی بود که آثار این تکلیف مالایطاق باید در جایی خود را نشان می داد. جایی که دیر یا زود باید پدیدار می شد که شد.
عبدی درباره اطرافیان خاتمی می نویسد: درست که آنها به خاتمی علاقه مند بودند ولی هنگامی که نیک بنگریم، متوجه می شویم بیش از علاقه به آقای خاتمی، به خواست های خودشان علاقه مند بودند، خواست و مطالباتی که آقای خاتمی یا با آن ها چندان موافق نبود یا اگر هم با آن ها همدلی داشت، خود را در مقامی نمی دید که قادر به تامین این مطالبات باشد، و از این جا بود که یک خطای اخلاقی شکل گرفت. این خطا به این صورت بود که اطرافیان مزبور، با استفاده از رابطه عاطفی و ابزارهای تبلیغی هیجانی، افکار و مطالبات و خواست های خود را به طور عملی به ایشان تحمیل کردند.
البته این ایراد اخلاقی به آقای خاتمی هم وارد است که در موضوع سیاست نباید زیر بار چنین فشارهایی رفت. ولی در اینجا روی سخن بیشتر متوجه کسانی است که موضوع و خط مشی سیاسی را تحت شعاع مسائل عاطفی، روانی و تبلیغی و هیجانی قرار می دهند. چنین کاری ممکن است در کوتاه مدت دستاوردهایی ظاهری داشته باشد. ولی نتایج منفی سیاسی و اخلاقی آن به سرعت و در ابعاد وسیع تری خود را نشان خواهد داد. این نحوه رفتار مصداق ۹ من شیر دادن و سپس با یک لگد آن را واژگون کردن است.
مشرق -وقتی که برای هر تصمیم سیاسی به جای بحث و نقد، پای خون برخی از جوانان و یا زندانی بودن فعالان سیاسی به میان کشیده شود، نتیجه از پیش روشن است. اکنون این اتفاق رخ داده است. چه باید کرد؟ به نظر من اولین اقدام تمایز قائل شدن میان جنبش اصلاحات و جنبش سبز است. اگر چه در مقاطعی به نحوی با هم تداخل داشته اند، ولی به لحاظ راهبردی انطباقی با یکدیگر ندارند و تعارض خود را نشان خواهد داد. این حق هر کس است که طرفدار راهبرد سیاسی مطلوب خودش باشد، ولی نمی توان در زمان واحد، طرفدار ایده ها و رفتارها و راهبردهای غیرقابل جمع شد. این دو حرکت هم به لحاظ مبانی و هم به لحاظ رهبری تفاوت های جدی با یکدیگر دارند و هرگونه امتزاج آن ها، موجب می شود که عوارض هر دو جنبش نصیب شود بدون آن که منافع هیچ کدام حاصل گردد.
شما می توانید مطالب و تصاویر خود را به آدرس زیر ارسال فرمایید.
bultannews@gmail.com
اینبار بر خلاف عرف ازموده رو آزمودیم اونم چندین بار.
به نظر من یکی از ارهای خوب ،برای تحلیل بهتر می تونه این باشه که چون فضای سایت شما یک فضای تحلیلیه،بهتره به طور کل و طی چند مقاله ،اصلاح طلبی در ایران و ریشه های اون بررسی بشه
چون طبق تحلیل هایی که بنده از مقاله ی "اصلاحات مرد،زنده باد اصلاحات" که از آقای حجاریان و یک پرسش و پاسخ از همین آقای عبدی با آقای حجاریان داشت،پیدا کردم،در مورد موضع گیری های جریان اصلاحات این برداشت ها رو داشتم:
*البته خیلی دوست دارم قبل از این ها جایگاه آقای حجاریان و خاتمی رو در همان زمان انتخابات 88 بدونم
1-راهپیمایی های پس از انتخابات به نظر می رسه همان فشار از پایین و چانه زنی از بالا باشه که خودش در راستای حاکمیت دو گانه می تونه باشه(که مقام معظم رهبری به شکل دقیقی در نماز جمعه همون موقع این رو فرمودند)
2-در انتخابات مجلس هم اگر دقت کرده باشید آقای خاتمی گفته بودند اصلاح طلبان شرکت نخواهند کرد،که به نظر می رسه این هم "خروج از حاکمیت باشه که هدف اون اینه که به حاکمیت نشون داده بشه که اگر ما نباشیم مردم هم نخواهند بود و مردم طرفدار ما هستند،تا بتوانند امتیاز های بیش تری از حاکمیت بگیرند
3-اما بعد از دیدن شرکت پر شور مردم،حالا که آقای خاتمی دیده که اولا اصلاح طلبان (حتی خواهر زاده اش)تا حدودی شرکت کرده اند و ثانیاً شرکت مردم هم پرشور بوده،می بینه که این خروج از حاکمیتش داره تبدیل به مرگ سیاسی براش تبدیل می شه "عصر روز انتخابات" در اون شرکت می کنه و خودش رو نجات می ده و جالب این که گفته "با همین حکومت کار می کنیم" که به نظر می رسه که انتظارش تغییری بوده ولی با این که انجام نشده می گه" "با "همین" حکومت"
**البته این ها تحلیل های بنده ست و دنبال تکمیل کردن اطلاعاتی از سیر جریان اصلاح طلبی،قبل و پس از انتخابات 88 تا پس از انتخابات مجلس هستم تا تحلیل هام رو بتونم مستند تر کنم اگر کسی بتون کمکم کنه خوشحال می شم