تاریخ مکتوبمان که چکیده هزاران سال است

 این تاریخ در تپش قلبها حفظ شده و با زنده ماندن در خاطره ها، از نسلی به نسل دیگر سپرده شده و تا به امروز رسیده است.

بازیهای اقتصادی و سیاسی که در جهان جریان دارد، در بهترین مفهوم خود در خدمت منافع چند "خانواده" است. مبنای این بازیها را ایجاد تفرقه بین ملتها و پاشیدن بذر تبعیض تشکیل می دهد. طبیعی است که حفظ این بازیها و اجرای آن به بروش های مختلف بر عهده غرب و در راس آن آمریکاست.  همه به چشم خود می بینند که آمریکا برای گسترش منافع خود بوسیله اسراییل در مشرق زمین چه کارهایی که نمیکند. بویژه اینکه، بهانه صنایع هسته ای در مورد ایران چهره واقعی آمریکا را برملا می کند. مانند خیلی ها این سوال برای من نیز مطرح است که چرا مدعیان دموکراسی غرب علیه هند، پاکستان و یا اسراییل که کشورهای هسته ای هستند، اعمال تحریم نمی کنند؟

در گذشته ای نه چندان دور و در سال 1982 دولت اسراییل یکی از شهروندانش بنام موردوخای را که از یهودیان مهاجر حبشه بود، به دلیل افشای راز هسته ای اسراییل به 18 سال زندان محکوم کرد. پس می بینیم که مساله هسته ای 30 سال پیش از این در اسراییل مطرح بوده است. ولی با اینحال، هیچ تحریمی علیه اسراییل اعمال نشد. برایم جالب به نظر می رسد که بازرسان آژانس بین المللی انرژی اتمی چرا سوراخ موش را بجای کارخانه هسته ای مورد هدف قرار ندادند؟

آمریکا در گذشته ای بس نزدیک عراق را اشغال کرده و بیش از یک میلیون نفر را کشت و میلیونها نفر دیگر را نیز بی خانه مان کرد. آمریکا در کشوری که به بهانه دموکراسی اشغال کرده بود، غیر از تامین منافع خود چه کار دیگری کرد؟ همان بهانه های سابق اکنون نیز برای ویران گذاشتن کشورهای کهن مشرق زمین مورد استفاده قرار داده می شود. آمریکا سالها پیش از این به بهانه اشاعه دموکراسی در افغانستان، این کشور را نیز اشغال کرده است. ولی سالهاست که وسعت اراضی زیر کشت گیاهان مخدر در افغانستان کوچک نشده است. آمریکا که برای ملت افغانستان دلسوزی می کند، چرا طی این همه سال برای کشت غله حتی در یک هکتار از زمینهای مزروعی افغانستان تلاشی به خرج نداده است؟ حتی یک چاه آب نیز حفر نشده که بر عکس، آنها هم که بودند، تخریب شده اند.

این بازیها در گرداگرد ایران انجام میگیرد. فکر میکنم که ملتهای ایران و آذربایجان که در بسیاری از زمینه ها از جمله فرهنگی گذشته و دینی عین همدیگرند، باید بیشتر نزدیکتر شوند. سالهایی دراز و پـولهای کلانی صرف جدا کردن ملتهای ایران و آذربایجان از یکدیگر شده که اشتراکات فرهنگی، ادبی و علمی دارند. غرب برای اجرای این سیاست ننگین خود آماده انجام هر کاری است. نباید فریب دروغها و وعده های شیرین را بخوریم.

آمریکا در نتیجه سیاستهای پلیدش هنوز هم آوارگان و جنگزدگان آذربایجانی را بعنوان آسیب دیدگان جنگ نمی شناسد.

این واقعیت را نمیتوان انکار کرد که ایران و آذربایجان قدیم وجه اشتراکات زیادی داشته اند و منسوبیت دینی یکسانمان شاید اولین آنها باشد. تاریخ مکتوبی وجود دارد که چکیده حافظه هزاران سال است و باعث تحکیم روابط می شود. این تاریخ در تپش قلبها حفظ شده و در حافظه ها زنده مانده و از نسلی به نسل دیگر منتقل شده و به امروز رسیده است. لذا، محو همه اینها اینها با توسل به تبلیغات کذب به هیچ وجه امکان پذیر نیست.

نشریه حقوق و آزادلیق آذربایجان