سرزنش رفتار دوگانه آمریکا توسط رهبران حریت و کشمیر

بولتن نیوز: برخوردهای دوگانه آمریکا و انگلیس با مسائل بین المللی، بارها نشان داده که غرب به دنبال منافع خود، هرجا که لازم باشد مداخله می کند و به تصور خود از اعتراضات مردم وگروه ها حمایت می کند اما هر جا منافع متحدان آمریکا ایجاب کند، وارد نمی شوند و با بی اعتنایی، سخت ترین شرایط ضد حقوق بشر را با سکوت برگزار می کنند.

یکی از نمونه های این نوع برخورد متضاد و دوگانه، برخورد آمریکا و انگلیس با مسائل دره کشمیر و حریت است که بارها با بی اعتنایی نسبت به مسائل این منطقه، درخواست ملاقات با رهبران حریت و کشمیر را بی جواب گذاشته اند و با سردی از کنار آن عبور کرده اند. و حتی حاضر نشدند که به حرف آنها گوش دهند.

این نوع رفتار نشان می دهد که آمریکا به دنبال منافع متحدان و منافع خود، حاضر نیست که برخی تنش ها را حل کند و حق تعیین سرنوشت یا حل و فصل منازعات در چارچوب برنامه های صلح طلبانه را به رسمیت بشناسد. در نتیجه کشورها و مناطق مختلف آسیا و خاورمیانه، بهتر است که مشکلات خود را با مشارکت کشورهای منطقه حل کنند و همین مسئله است که نگاه کشورهای منطقه را به ایران و ترکیه و... معطوف کرده و آنها معتقدند که نمی توانند برای حل مسائل منطقه به آمریکا و انگلیس دلخوش کنند.

رهبران استقلال طلب در دره حریت در کشمیر در سفر خود به دهلی نو، تقاضای ملاقات با سفارتخانه های بریتانیا و آمریکا را کرده بودند که مودبانه درخواست آنها رد شد و در نتیجه آنها اولین توقف خود را در سفارت ایران در دهلی نو انجام دادند.

برای ناظران سیاسی این پرسش وجود دارد که چه رابطه ای بین حریت، و رویایی غرب با ایران به عنوان قدرت منطقه وجود دارد؟ در اولین سوال پاسخ می دهند که هیچ، اما واقعیت این است که جدایی طلبان حریت، به ایران به عنوان یک قدرت تاثیر گذار در مسائل منطقه توجه دارند و از آن جا که آمریکا و انگلستان و پاکستان به درخواست ها و انتظارات آنها توجه ندارند، در نتیجه آنها ایران را طرف گفت وگوی خود قرار می دهند تا در شرایط بی اعتنایی انگلیس و آمریکا، به مسائل بین المللی مورد انتظار خود تاحدی پاسخ بگویند.

رسانه های بین المللی گزارش داده اند که هیئت سه نفره اعزامی از حریت به رهبری سرکرده آنها عُمر فاروق برای دیدار از سفارتخانه های مختلف و "جلب حمایت بین المللی "برای کشمیر، وارد دهلی شدند تا با سفیر ایالات متحده در نشستی از پیش برنامه ریزی شده -که گفته می شود از بالاترین اهمیت ممکن برخوردار است- ملاقات کنند

 دو عضو دیگراین هیات را ؛ رهبر جدایی طلب کهنه کار، شبیر احمد شاه و آقا سید حسن، روحانی ارشد شیعه تشکیل می دادند . این دیدار به عنوان تلاشی کاملاً علنی و آشکار برای آگاهی بخشی در مورد کشمیر  بود و حتی با حضور شاه شبیر ، که معمولا از کشمیرخارج نمی شود، صورت گرفت تا سفر آنها اثر گذار باشد و به عنوان بخشی از برنامه این تیم ملاقات با سفرای انگلستان و ایران و آمریکا مورد توجه قرار گرفت.

با این حال، بلافاصله پس از فرود در دهلی نو، این هیئت با برداشتن اولین قدم و رفتن به سفارت ایران ، جایی که با سفیر ایران دکترسید مهدی نبی ملاقات کردند، عملا در جریان تنش متقابل ایران - آمریکا  قرار گرفتند

یکی از رهبران حریت که در این هیات اعزامی نبوده می گوید : " اگر هدف، ثبات کشمیر باشد ما به ایالات متحده بیشتر از ایران نیازمندیم. آنها می بایست اول به سفارت امریکا می رفتند. بازدید از سفارت ایران چیزی بجز یک اشتباه فاحش دیپلماتیک نبود ".

جالب اینکه گرچه شهید مالک، کمیسر عالی سفارت پاکستان از سوی هینا ربانی خار، وزیر امور خارجه پاکستان برای میرواعظ عُمر فاروق هم دعوتنامه رسمی فرستاده بود هیئت اعزامی حریت از سفارت پاکستان دیدار نکرد. حریت در حال حاضر قصد دارد برای بحث در مورد این دعوت و انتخاب تیمی برای اعزام به این ملاقات در سفارت پاکستان، جلسه ای برگزار کند . با این حال از سال 2008 به این طرف، این چندمین بار است که پاکستان از جناح حریت برای دیدار از اسلام آباد دعوت می کند و هر بار نیز به دلایلی این دیدارها عملی نمی شود.

آخرین باری که حریت از اسلام آباد دیدار کرد؛ در سال 2008 بود که طی آن سران گروه جدائی طلب کشمیر یک سری ملاقات های منسجم با رهبران عالیرتبه کشور پاکستان ترتیب دادند. هدف اغلب این دعوت ها وارد کردن یک عنصربرجسته به درون درگیری بین دو کشور بوده است. این دعوت به احتمال زیاد شامل رهبری حریت ، سید علی شاه گیلانی نیز خواهد بود ، به گفته منابع حریت قرار است " روز دوشنبه شهید مالک با گیلانی در محل اقامت وی مالویا ناگار دیدار کند و شخصا این دعوتنامه را به وی تحویل دهد.

تصادفاً، میانه روها ابتکار عمل دیپلماتیک خود را همان زمانی آغاز کردند که گیلانی در حال گفتگو با جامعه مدنی در دهلی نو ؛ شامل جلسه ای در محل اقامت رام جتمالانی بود. میرواعظ روز جمعه در مسجد جامع دهلی نو سخنرانی کرد و البته موفق شد تا صدایش به گوش همه مسلمانان در سرتاسر هند برساند.

با این حال، با برگزار نشدن جلسات برنامه ریزی شده در سفارتخانه های ایالات متحده و بریتانیا ، ماموریت دیپلماتیک میانه روها در دهلی نو ناکام باقی ماند. حریت – در هر دو جناح - همواره به دنبال دخالت جدی ایالات متحده در حل و فصل مناقشه کشمیر بوده است . اما شاخه حریت، به رهبری گیلانی، با دیدن پیگیری های واشنگتن درادامه تهاجم ها به عراق و افغانستان تا حدی دلسردی و دودلی نشان داده است .گیلانی اغلب آمریکا را به دلیل استانداردهای دوگانه اش در حل و فصل مناقشات جهانی سرزنش کرده است.

همین مسئله در مورد دیپلمات های ایالات متحده نیز صدق می کند که در بازدیدهایشان از این دره، در سال های اخیر همواره به رهبری میانه روها اظهار لطف داشته اند اما سعی کرده اند از رویاروئی با گیلانی اجتناب کنند. سفیر بعدی ایالات متحده، رومیر جی تیموتی در سفر سال گذشته خود به این ایالت همه جدایی طلبان را بکلی نادیده گرفت.

جان مک کین، کاندیدای سابق ریاست جمهوری نیز در سفر ناگهانی خود به دره کشمیر، در ماه اوت گذشته ، با رفتاری مشابه -تنها با وزیر عمر عبدالله ملاقات کرد.

سابقه این رابطه عشق و نفرت به اوایل دهه 90 باز می گردد: زمانیکه حریت -که در آن هنگام هنوز دچار اشتقاق نشده بود- به دلیل سرکشی و منع دیدار با سفیر ایالات متحده فرانک ویسنر؛ شبیر احمد شاه را از سمتش منفصل کرد .این اتفاق پس ازآن بود که وینسر به حریت توصیه کرده بود که به رقابت انتخاباتی تن دهد.

سایر سفرای ایالات متحده که با رهبران جدایی طلب نشست هایی برگزار کرده اند عبارتند از: ریچاردسلسته و رابرت بلیک. رئیس جمهور سابق امریکا؛ جورج بوش پدر نیز پس از اتمام دوره ریاست جمهوری اش در جلسه ای طولانی مدت با شاه شبیر در دهلی نو شرکت کرده است