افشاگري جديد عليه رفقاي چپ

بولتن نیوز:بحث و جدل در میان جریان‌های مارکسیستی ضدانقلاب خارج‌نشین درباره ارتباط یا عدم ارتباط با شورای هماهنگی راه سبز امید ادامه دارد.

چند روز پس از افشاگری روزنامه وطن امروز درباره جلسات محرمانه شورای هماهنگی راه سبز امید با کادر رهبری گروهک الحادی فدائیان خلق که انتقاد شماری از اعضای سابق و فعلی این گروهک را در پی داشت، سیامک فرید، عضو شورای مرکزی سازمان فدائیان (اکثریت) در یادداشتی که در اختیار سایت گویانیوز (متعلق به سازمان سیا) قرار داده به برخی از این انتقادات پاسخ داد. این عضو مرکزیت گروهک اکثریت درباره حضور رجبعلی مزروعی در مراسم فدائیان، می‌نویسد: «اینکه یک اصلاح‌طلب دعوت یک سازمان چپ در خارج از کشور را می‌پذیرد، به خودی خود حادثه نادری است؛ حادثه‌ای که همه را خوش نیامد. نوشته‌ای که از آقای اصلانی می‌بینیم، نقد سیاسی نیست که در بهترین حالت یک بازی کودکانه با کلماتی به ظاهر متمدنانه است که خشونتی عیان را در خود پنهان دارد و انسان را یاد تکفیری‌های مذهبی می‌اندازد. همان دیدگاهی که انسانی دیگر را به جرم اعتقاد به آیین و مرامی دیگر، ناپاک و نجس می‌خواند. همان دیدگاهی که یکی را مرتد و دیگری را کافر می‌نامد». در همین رابطه، وهاب انصاری از فعالان ضدانقلاب نیز در پاسخ به هجمه‌های صورت گرفته علیه گروهک فدائیان در یادداشتی می‌نویسد: «احتیاجی به فاکت برای اثبات اینکه بخشی از اصلاح‌طلبان دیروزی حکومتی تحول پیدا کرده‌اند، نیست».

این ضدانقلاب فراری این انتقادات را خارج از عرف کلامی یک مسلمان، اینگونه تشبیه می‌کند که «اینان هنوز مانند مسلمانانی هستند که هر سال پیراهن آغشته به خون سیدالشهدای حسینی را علم می‌کنند و برایش زنجیر و سینه می‌زنند».نامه عضو گروهک فدائیان به «وطن امروز»

پس از اطلاعیه‌ای که هیات سیاسی- اجرایی گروهک فدائیان خلق در پاسخ به گزارش افشاگرانه «وطن امروز» صادر کرد، روز گذشته یکی از اعضا یا هواداران سازمان به‌اصطلاح فدائیان خلق (اکثریت) در ایمیلی که به روزنامه ارسال کرده ضمن تأييد محتواي گزارشات«وطن‌امروز»، اطلاعات جديدي را افشا مي‌كند. اين عضو گروهك فدائيان در نامه خود نوشته است:

«من هیچگونه علاقه‌ای به روزنامه شما ندارم و نیز به خط فکری و سیاسی آن و به ادبیاتش و البته انتظاری هم از شما ندارم چون من و شما متعلق به 2 منظومه و 2مشرب سیاسی جداگانه هستیم اما از رفقایم در سازمان فدائیان خلق ایران (اکثریت) اصلا انتظار نداشتم که از مبانی سازمانی تخطی کنند و به سیاسی‌کاری‌هایی که مغایر راه و رسم فدایی است، وارد شوند.

من بیانیه 26 فوریه سازمان را انحرافی بزرگ از مبانی حرفه‌ای سازمان می‌دانم. اولا نمی‌دانم به چه دلیل نشست‌‌های هیات سیاسی- اجرایی سازمان با سایر نیروهای سیاسی را تکذیب می‌کند و به گفت‌وگوهای علنی در اتاق پالتاکی تقلیل می‌دهد در حالی که ما با آقایان دکتر امیرارجمند، دکتر واحدی و مزروعی نشست‌های مفصلی داشتیم و مباحث گوناگونی هم با‌ آنها به عمل آمد. در جلسه‌ای که با آقای مزروعی داشتیم، او نه‌تنها حکومت سکولار را پذیرفت‌ بلکه صراحتا اعلام کرد که تعدادی از رهبران جنبش سبز سکولاریسم را پدیده‌ای فراگیر و اجتناب‌ناپذیر در جهان آینده می‌دانند.

در جلسه دیگری که با دکتر امیرارجمند داشتیم، ایشان نیز ضمن اعلام نظری مشابه درباره سکولاریسم از همکاری سازمانی نه‌تنها با فدائیان (اکثریت) بلکه صراحتا از همکاری جنبش سبز با سازمان مجاهدین خلق سخن گفت.

جناب آقای دکتر واحدی در نشستی که با ما داشت ضمن تایید ملاقات‌هایش با آقای رضا پهلوی، اظهار داشت «وقتی هدف مشترک اپوزیسیون براندازی رژیم حاکم بر ایران باشد، چه نیازی به بهانه‌جویی‌های فکری و عقیدتی و چه احتیاجی به تطبیق تمام‌عیار سیاسی و ایدئولوژیک کنشگران سیاسی است؟ در چارچوب هدف براندازی رژیم، کل اپوزیسیون اعم از مجاهد و فدایی و سلطنت‌طلب و جنبش سبز می‌توانند با یکدیگر متحد شوند. کمک خارجی هم بلامانع است از هر کسي که باشد. اما زمان تشکیل دولت آلترناتیو در آن‌زمان باید گروه‌های مختلف پیرامون نوع حکومت با یکدیگر به توافق و ائتلاف برسند». از طرف دیگر من موضوع اعزام «نیروی سفید» به داخل کشور و بازداشت او توسط نیروهای امنیتی رژیم را نمی‌دانم اما از موضوعی اطلاع دارم که می‌تواند مهم‌تر از آن باشد و آن پروژه اعزام همزمان همسران 5 نفر از رهبران اکثریت و سازمان‌های همفکر و همسو به داخل کشور است!

شما و خوانندگان شما شاید این موضوع را باور نکنید اما بدانید و تحقیق کنید که حضور همزمان همسران رفقا بیژن حکمت، بهروز خلیق، حسن زهتاب، مهدی فتاپور و محسن حیدریان در همین ماه فوریه در ایران تحقق پیدا کرده و تعدادی از آنها هم همین الان در ایران هستند.

بالاخره آیا فرستادن این 5 نفر به ایران برای پیک‌نیک بوده یا این آقایان خواسته‌اند همزمان از دست همسران عزیز راحت بشوند‌ یا در چارچوب «دیپلماسی همسران» به داخل فرستاده شده‌اند؟ آیا این «عنصر سفید» یک نفر یا 2 نفر یا با توجه به اتقان اطلاعات شما و ریز بودن آن، 5 نفر را شامل می‌شود که هر کدام جزئی از پازل اطلاعات را کامل کرد‌ه‌اند؟ آیا اینها بوده‌اند که مصاحبه کرده‌اند، اینها بوده‌اند که همکاری کرده‌اند؟

از همه مهم‌تر، برخی از این همسران خودشان عضو شورای مرکزی اکثریت هستند؛ من جمله خانم مریم سطوت (همسر مهدی فتاپور) که در ماه فوریه ایران بوده و همین چند روزه بازگشته است. حال سوال از رفقا این است که با توجه به اینکه خانم سطوت برای خود معروفه‌ای است و سفید هم نیست، چگونه جرأت کرده به ایران برود و سالم بازگردد. این مساله چیست؟ ارتباطات کجاست؟ رفقا به جای اینکه با آن ادبیات جزمگرایانه مهدی اصلانی را بکوبند بهتر است به این سوالات پاسخ دهند».