اصغر فرهادی میهمان امروز مدرسه ما!

هم وطن عزیز در این فیلم صحبت از فرهنگ ایرانی نیست. اتفاقا" مطلبی که فرهادی دست رویش گذاشته یک پارادوکس و وقایعی است که همۀ مردم دنیا به آن مبتلا هستند. برای همین هم هست که اینقدر خوب همه مردم دنیا با فرهنگ های متفاوت پیام فیلم را گرفتند. با پیشرفت های تکنولوژی ارتباطات دورۀ آن گذشته که یک حصار جغرافیایی دور خودمان بکشیم و کاری به دیگر فرهنگ ها و ملل دنیا نداشته باشیم. بخواهیم هم نمیشود. بعد از آن هیچ کدام از ما کمبود هویتی نداریم ولی از اینکه یک هنرمند ایرانی در بزرگترین صحنه های رقابتی دنیا خوش بدرخشد خوشحال و ذوق زده میشویم . چرانشویم؟ اگر از این قضیه ناراحت شویم فکر کنم باید برای درمان مشکلاتمان به پزشک مراجعه کنیم.

به سهیلا خانم،
هموطن عزیز ،این گفته شما را میپذیرم که در جهان امروزی مشکلهایی خانوادگی و انسانی هستند که همه در هر کشوری هم که باشند با آن دست به گریبانند ما همه از هر مذهب و ملیتی هم که باشیم نخست انسانیم، اما هر داستانی و هر فیلمی پیامی را هم (خواه و ناخواه)در بر دارد که بیننده و یا خواننده داستانی فراخور محیط و روش زندگیش آنرا بیاد میسپارد ، اکنون بیاییم بررسی کنیم که از فیلم فرهادی چه پیامی برداشت میشود :
-بیزاری و نا امیدی از فرهنگ ایرانی(پافشاری بر این نکته که از ایران باید رفت )
- خودخواهی و بیزاری از کانون خانوادگی (هر کدام از اعضائ خوانواده باید بسوی خواسته ها و هدفهای خودش برود)
-بیزاری از عقیده های معنوی( عقیده های معنوی را عقب افتاده و ناهماهنگ با زندگی مدرن جلوه دادن)
مادی گرایی همچون هدف نهایی زندگی (رسیدن به و زندگی کردن در زندگی مصرفگرای سرمایه داری غربی را بزرگترین هدف نشان دادن)
-نداشتن میهن دوستی( هیچ اهمیتی به ارزشها و منافع دراز مدت میهنمان ایران را ندادن)
-بیگانه پرستی ( آرزوی زندگی کردن در اروپا را داشتن چون آنها را بهتر پنداشتن)
..حال شما خودتان داوری کنید آیا این که حس ناامیدی و بیهودگی و سستی در وطندوستی و بیگانه گراییرا به بیننده الغا بکنیم آیا درباره همه مردمان جهان صدق میکند و یا تنها مردم ایران را هدف خود کرده است ؟
*من هم همانند شما بر این باورم که ما باید با دیگر فرهنگها رابطه ای دوستانه و با احترام دوجانبه داشته باشیم و چیزهای خوب فرهنگمان را با یکدیگر مبادله بکنیم ولی این دلیلی بر آن نیست که آنها را بهتر بشماریم
*مهاجرت را سیاسی نکنیم :صدها میلیون اروپایی به قاره امریکا کوچیده اند اما این بدلیل نفرت و بیزاری از فرهنگ و دولت خودشان نبوده است .
* نیمه پر لیوان را ببینیم : هر جامعه و فرهنگی جنبه های خوب و هم بد دارد بیاییم نخست خود را اصلاح بکنیم (دروغ نگوییم ،تعارف الکی نکنیم ،از ته دل به خدای درونیمان ایمان داشته باشیم،حریص و مالپرست نباشیم، قناعت را نگاهداریم به همه تا جایی که باشد احترام بگزاریم، مطالعه کنیم ، سطحی نگر نباشیم....)
آیا برای بهسازی و پرورش ذهن و روحمان کسی جلوی ما را گرفته است ؟
آیا خودخواهی و مصرفگرایی میتواند ارزش والایی باشد که آنرا در فیلم بستاییم؟
*هویت : البته که ما خوشحال میشویم که ایرانیان در جهان خوش بدرخشند اما مگر سعدی و حافظ و فردوسی سروانتس و تولستوی را چون نوبل ادبیات نداشتند نباید ستودشان مگر داریوش مهرجویی چون جایزه بزرگی نگرفت و در ایران با همه مشکلات ماند را نباید ستود؟در هر چیزی همه جنبه های آنرا بررسید .
هویت هر کسی همانند احترام قاعل شدن برای خود است که هیچ نیازی به تعریف و تمجید دیگران ندارد تا وجود داشته باشد .بویژه اینکه ما نباید بخواهیم که دست افزار بیگانگان بشویم تا خدایناکرده آنرا بر علیه ملت و فرهنگ خودمان بکارببرند در غرب هر سال چندبار فیلمهای ضد ایرانی نشان میدهند که بعضی هاشان یا توسط خود ایرانی ها کارگردانی شده و یا بازیگرانشان ایرانی اند همینجاست که جایزه دادن به فیلمهای ایرانی اینچنینی ما را چندان ذوق زده نمیکند چون ما هنوز به ایرانی بودن خود افتخار میکنیم
*پیشرفت تکنولوژی (که اتفاقا در ایران پس از انقلاب بسیار توسعه یافته) ابزار است هدف نیست ، بلکه هدف انسان باید بالا تر از داشتن آخرین مدل فلان مبایل باشد هدف انسان باید رشد فکری و همزیستی و صلح و آرامش فکری و تندرستی و سلامت روحی و هر روز چیزی مفید یاد گرفتن باشد نه اینکه زندگی بکنیم تا بتوانیم فلان چیز را بخریم و فلان چیز را بپوشیم.
حالا شما خودتان داوری کنید .