مولانا: ارتباطات ديني ما بايد مسجدمحور باشد
وي در ادامه گفت: ارتباطات نبايد عمودي باشد و حداقل افقي، موازي و دايرهوار باشد و گرنه به سمت ديكتاتوري ميرود و نيز خطيب بايد مشروعيت و محبوبيت داشته باشد و بدون اين ويژگيها ارتباطات ديني مؤثر نخواهد بود.
سيدحميد مولانا گفت: از اصول مهم مديريت در ارتباطات ديني پرداختن به مفهوم و معني مسجد به عنوان محور در ارتباطات ديني و اسلامي است.
به گزارش فارس، پروفسور مولانا در اولين همانديشي ارتباطات ديني گفت: دو موضوع اصلي در محور اداره و سازمان در ارتباط ديني وجود دارد كه موضوع اول مفهوم ارتباطات ديني و تفاوت آن با ارتباطات غيرديني و دوم عواملي كه در مديريت و سازماندهي ارتباط ديني تأثير دارد.
حميد مولانا در اين همانديشي با بيان اين كه ارتباط ديني بايد در چهارچوب اسلام باشد، گفت: ارتباط ديني موقعي جريان پيدا ميكند كه بر مبناي باورها و ارزشهاي ديني بنا شده باشد در غير اين صورت ارتباطات درون فردي، گروهي و حزبي جريان مييابد.
مولانا در توضيح فرق ارتباطات ديني با غيرديني اشاره كرد: ارتباطات ديني ما بايد اسلامي و در چهارچوب اصل دين باشد.
وي در ادامه بيان كرد: اولين و بنياديترين نظريه در ارتباطات اسلامي اصل توحيد و يگانگي است كه به وجود هدف در خلقت و رهايي موجود در بند اشاره دارد.
مولانا دومين اصل تعيينكننده در ارتباطات ديني را امر به معروف و نهي از منكر دانست و ارتباط و الگوي آن را در اسلام با وجود هدايت و ارشاد ضروري شمرد.
مولانا افزود: در ارتباطات ديني ابتدا بايد مخاطب كه نقشتعيينكنندهاي دارد بدون در نظر گرفتن مرزهاي جغرافيايي شناسايي شود.
در ادامه مفهوم تقوا و امانتداري در اسلام را جزء ارتباطات ديني در سازمانها دانست.
پرفسور مولانا در رابطه با اساس مديريت ارتباطات ديني در چهارچوب محيط زيست به دوازده موضوع اشاره كرد و اولويت اول را در حوزه ارتباطات ديني به ارتباطات چهره به چهره و فرد به فرد اختصاص داد و گفت: هيچ ارتباطي بزرگتر از ارتباط چهره به چهره نيست.
وي در ادامه اولويتها افزود: تكنولوژي ارتباطات بايد با ارتباطات انساني تلفيق شود و همچنين در اين حوزه تعارضات و تناقضات در ارتباطهاي ديني بايد تقليل يابد.
مولانا در ادامه گفت: در آموزش ارتباطات ديني تمام مسائل اقتصادي و اجتماعي فرهنگي و سياسي بايد دخيل شود و نيز شناسايي محيط زيست فرهنگي و ارتباطي قدم اول براي گشايش ارتباطات ديني است.
وي افزود: قبل از وقوع هر فناوري و تكنولوژي در ارتباط ديني بايد به ذات آن پي برد.
در اولويت بعدي مولانا افزود: نظريهها در اين حوزه بايد مخلوط با اعمال ما باشد چون مردم به كسي كه به قول و قرارها عمل ميكنند، اعتقاد بيشتري دارد.
وي در ادامه گفت: ارتباطات نبايد عمودي باشد و حداقل افقي، موازي و دايرهوار باشد و گرنه به سمت ديكتاتوري ميرود و نيز خطيب بايد مشروعيت و محبوبيت داشته باشد و بدون اين ويژگيها ارتباطات ديني مؤثر نخواهد بود.
وي از اولويتهاي مهم خود اشاره كرد: ارتباطات اسلامي و ديني ما بايد مسجدمحور باشد قبلاً گفته بودم بايد روزنامههاي ما از طريق مساجد وارد شوند و اين طور برداشت شده بود كه در مساجد روزنامهها تهيه شوند بلكه منظور اين بود كه اخلاق و نظريات بايد از مساجد بيرون آيد. مساجد را از عبور و مرورهاي سياسي، دانشگاهها و ارتباطات دور انداختهايم و به سمت كاخمحوري رفتهايم.
آرزوي من اين است كه ما در جوامع اسلامي معني و مفهوم مسجد و خصوصاً تأثير آن را در ارتباطات ديني افزايش دهيم.
مولانا اشاره كرد: استقلال فكري و آزاد انديشي از اصول ارتباطات اسلامي است.
وي در پايان گفت: عصر حاضر عصر ارتباطات ديني نيست بلكه عصر انديشه فرهنگ و دادههاي ديني است.
به گزارش فارس، پروفسور مولانا در اولين همانديشي ارتباطات ديني گفت: دو موضوع اصلي در محور اداره و سازمان در ارتباط ديني وجود دارد كه موضوع اول مفهوم ارتباطات ديني و تفاوت آن با ارتباطات غيرديني و دوم عواملي كه در مديريت و سازماندهي ارتباط ديني تأثير دارد.
حميد مولانا در اين همانديشي با بيان اين كه ارتباط ديني بايد در چهارچوب اسلام باشد، گفت: ارتباط ديني موقعي جريان پيدا ميكند كه بر مبناي باورها و ارزشهاي ديني بنا شده باشد در غير اين صورت ارتباطات درون فردي، گروهي و حزبي جريان مييابد.
مولانا در توضيح فرق ارتباطات ديني با غيرديني اشاره كرد: ارتباطات ديني ما بايد اسلامي و در چهارچوب اصل دين باشد.
وي در ادامه بيان كرد: اولين و بنياديترين نظريه در ارتباطات اسلامي اصل توحيد و يگانگي است كه به وجود هدف در خلقت و رهايي موجود در بند اشاره دارد.
مولانا دومين اصل تعيينكننده در ارتباطات ديني را امر به معروف و نهي از منكر دانست و ارتباط و الگوي آن را در اسلام با وجود هدايت و ارشاد ضروري شمرد.
مولانا افزود: در ارتباطات ديني ابتدا بايد مخاطب كه نقشتعيينكنندهاي دارد بدون در نظر گرفتن مرزهاي جغرافيايي شناسايي شود.
در ادامه مفهوم تقوا و امانتداري در اسلام را جزء ارتباطات ديني در سازمانها دانست.
پرفسور مولانا در رابطه با اساس مديريت ارتباطات ديني در چهارچوب محيط زيست به دوازده موضوع اشاره كرد و اولويت اول را در حوزه ارتباطات ديني به ارتباطات چهره به چهره و فرد به فرد اختصاص داد و گفت: هيچ ارتباطي بزرگتر از ارتباط چهره به چهره نيست.
وي در ادامه اولويتها افزود: تكنولوژي ارتباطات بايد با ارتباطات انساني تلفيق شود و همچنين در اين حوزه تعارضات و تناقضات در ارتباطهاي ديني بايد تقليل يابد.
مولانا در ادامه گفت: در آموزش ارتباطات ديني تمام مسائل اقتصادي و اجتماعي فرهنگي و سياسي بايد دخيل شود و نيز شناسايي محيط زيست فرهنگي و ارتباطي قدم اول براي گشايش ارتباطات ديني است.
وي افزود: قبل از وقوع هر فناوري و تكنولوژي در ارتباط ديني بايد به ذات آن پي برد.
در اولويت بعدي مولانا افزود: نظريهها در اين حوزه بايد مخلوط با اعمال ما باشد چون مردم به كسي كه به قول و قرارها عمل ميكنند، اعتقاد بيشتري دارد.
وي در ادامه گفت: ارتباطات نبايد عمودي باشد و حداقل افقي، موازي و دايرهوار باشد و گرنه به سمت ديكتاتوري ميرود و نيز خطيب بايد مشروعيت و محبوبيت داشته باشد و بدون اين ويژگيها ارتباطات ديني مؤثر نخواهد بود.
وي از اولويتهاي مهم خود اشاره كرد: ارتباطات اسلامي و ديني ما بايد مسجدمحور باشد قبلاً گفته بودم بايد روزنامههاي ما از طريق مساجد وارد شوند و اين طور برداشت شده بود كه در مساجد روزنامهها تهيه شوند بلكه منظور اين بود كه اخلاق و نظريات بايد از مساجد بيرون آيد. مساجد را از عبور و مرورهاي سياسي، دانشگاهها و ارتباطات دور انداختهايم و به سمت كاخمحوري رفتهايم.
آرزوي من اين است كه ما در جوامع اسلامي معني و مفهوم مسجد و خصوصاً تأثير آن را در ارتباطات ديني افزايش دهيم.
مولانا اشاره كرد: استقلال فكري و آزاد انديشي از اصول ارتباطات اسلامي است.
وي در پايان گفت: عصر حاضر عصر ارتباطات ديني نيست بلكه عصر انديشه فرهنگ و دادههاي ديني است.
شما می توانید مطالب و تصاویر خود را به آدرس زیر ارسال فرمایید.
bultannews@gmail.com


