سلطانيه: قطعنامه مردم را بيشتر متحد ميكند
علي اصغر سلطانيه گفت: من هرگز آمريكا را به عنوان يك ابرقدرت نخواهم پذيرفت. ما انقلاب كرديم تا هيچكس را به عنوان ابرقدرت نپذيريم، اين اصل موضوع است.
به گزارش ايسنا، متن كامل گفتوگوهاي روزنامهي لسآنجلستايمز با علياصغر سلطانيه، نمايندهي دايم ايران در آژانس بينالمللي انرژي اتمي كه در دفتر كار وي در وين انجام شده به شرح زير است:
سوال: تهران اغلب در محاسبات رسانههاي غربي در خصوص مسالهي هستهيي انتقاد ميكند. تصويرسازيها رسانههاي غربي را چهطور توصيف ميكنيد؟
پاسخ: كشورهاي غربي بخشهايي در گزارشات محمد البرادعي، مديركل آژانس بينالمللي انرژي اتمي را گلچين ميكنند. كل مساله اين است: آيا انحرافي به سوي اهداف نظامي وجود دارد يا خير؟ آنها به طور كامل اين مساله را ناديده ميگيرند و ميگويند: بسيار خوب، چرا ايران تعليق نكرده است؟
سوال: پيامدهاي قطعنامههاي سازمان ملل عليه ايران چيست؟
پاسخ: مردم بيشتر و بيشتر متحد شدهاند و از موضع دولت حمايت ميكنند. دولت آمريكا اميدوار است و آرزو ميكند كه در نتيجهي اين قطعنامهها و تحريمها، دولت ايران با خروج از (پيمان منع گسترش تسليحات هستهيي (ان. پي. تي) و اخراج بازرسان اشتباه بزرگي را مرتكب شود. ما چنين اشتباهي را نكردهايم.
سوال: چرا؟
پاسخ: (زيرا با انجام اين كار) بهانهاي در اختيار آمريكايي براي بسيج كردن و يا متقاعد كردن ديگر كشورها به اعمال تحريم يا اقدامات سخت و يا مجازات قرار ميدهد. به غير از اين مساله، ما به خاطر برخي اصول هرگز از ان. پي. تي خارج نشدهايم و همكاري با آژانس را قطع نكردهايم. اگر ما ميخواستيم از ان. پي. تي خارج شويم ميتوانستيم اين كار را بعد از انقلاب انجام دهيم. اما در كل تسليحات كشتار جمعي با اصول مندرج در قانون اساسي ما مغاير است.
سوال: در حاليكه شوراي امنيت سازمان ملل ميگويد «غنيسازي را متوقف كنيد» چرا نقش شهروندان جهاني خوب را ايفا نميكنيد؟
پاسخ: ما چنين گامهايي را برداشتيم. ما با دادن فرصت تعليق موقت و داوطلبانه براي مدتي كوتاه و تا زماني كه آژانس به تحليل فني بپردازد، موافقت كرديم. در ژوئن 2004، البرادعي گزارش داد كه اكنون اثبات شده است كه اظهاريههاي ايران صحيح است و منبع آلودگي خارجي بوده است.
اما ما متوجه شديم كه زماني كه آنها از تعليق موقت حرف زدند و آن را خواستار شدند، در ذهنشان توقف را در نظر داشتند. آنها گفتند ايران بايد تحقيق و توسعهي غنيسازي و بازفرآوري و همهي فعاليتهاي مربوطه را تعليق كند. اين يعني همه چيز. يعني منع شود. بايد به شما بگويم كه ما همه اعتمادمان را از دست داديم و تصميم گرفتيم كه نميتوانيم ادامه دهيم.
سوال: آنها بايد چه كاري انجام ميدادند يا چه كاري ميتوانستند انجام دهند تا به جاي ايجاد ترديد، اعتمادسازي كنند؟
پاسخ: آنها بايد فرهنگ ايران را مطالعه ميكردند. ممكن است ما پنج يا شش نوع عبارت براي گفتن بنشين داشته باشيم. يكي از آنها بسيار دوستانه است و ديگري چيزي غيرقابل پذيرش است. عدم اعتماد از جانب ما هم وجود دارد. ما هم ترديدهايي داريم. آنها بايد بر سر ميز مذاكره مينشستند و هر دو طرف به روشي بسيار عملگرايانه، واقعگرايانه و برابر به بررسي ميپرداختند.
به محض آنكه آنها از مفهوم پيششرط استفاده كردند، اين عبارت محكوم به شكست بود؛ زيرا ما هرگز چنين پيششرطهايي را نميپذيريم. اين هم بخشي از فرهنگ ماست؛ زيرا اين تحقير محسوب ميشود. من هرگز آمريكا را به عنوان يك ابرقدرت نخواهم پذيرفت. ما انقلاب كرديم تا هيچكس را به عنوان ابرقدرت نپذيريم، اين اصل موضوع است.
سوال: برخي ميگويند كه مذاكرات فقط راهي براي بازي با زمان در ايران است؟
پاسخ: اين ادعا اكنون قديمي شده است. ما بر فنآوري غنيسازي تسلط داريم. از حالا به بعد همه چيز شبيه به هم است؛ فقط دستگاههاي جديد اضافه ميشود. ما اين كار را انجام دادهايم. ما به خريد زمان نيازي نداريم.
سوال: به نظر ميرسد در ايران تحريمها در حال تاثير گذاشتن واقعي بر زندگي همه است. بنابراين آيا مردم حاضرند براي فنآوري هستهيي رنج ببرند؟
پاسخ: بله آيا شما تاكنون اين مساله را بررسي كردهايد كه ايرانيها در واقع تا چه اندازه در زمان جنگ (هشت ساله با عراق) به دفاع ادامه دادند؟ آنها هرگز يك سانت از سرزمينشان را تسليم صدام نكردند.
سوال: آن اوضاع كاملا متفاوت بود. ايران تحت حمله بود.
پاسخ: بنابراين ما نميخواستيم حتي از يك سانت از سرزمينمان را تسليم كنيم. الان (مساله) هويتمان است.
آنها با تلاش براي محروم كردن ايران از تحقيق و توسعه از خط قرمز عبور ميكنند. اين براي هويت ما كاملا تحقيرآميز است.
به گزارش ايسنا، متن كامل گفتوگوهاي روزنامهي لسآنجلستايمز با علياصغر سلطانيه، نمايندهي دايم ايران در آژانس بينالمللي انرژي اتمي كه در دفتر كار وي در وين انجام شده به شرح زير است:
سوال: تهران اغلب در محاسبات رسانههاي غربي در خصوص مسالهي هستهيي انتقاد ميكند. تصويرسازيها رسانههاي غربي را چهطور توصيف ميكنيد؟
پاسخ: كشورهاي غربي بخشهايي در گزارشات محمد البرادعي، مديركل آژانس بينالمللي انرژي اتمي را گلچين ميكنند. كل مساله اين است: آيا انحرافي به سوي اهداف نظامي وجود دارد يا خير؟ آنها به طور كامل اين مساله را ناديده ميگيرند و ميگويند: بسيار خوب، چرا ايران تعليق نكرده است؟
سوال: پيامدهاي قطعنامههاي سازمان ملل عليه ايران چيست؟
پاسخ: مردم بيشتر و بيشتر متحد شدهاند و از موضع دولت حمايت ميكنند. دولت آمريكا اميدوار است و آرزو ميكند كه در نتيجهي اين قطعنامهها و تحريمها، دولت ايران با خروج از (پيمان منع گسترش تسليحات هستهيي (ان. پي. تي) و اخراج بازرسان اشتباه بزرگي را مرتكب شود. ما چنين اشتباهي را نكردهايم.
سوال: چرا؟
پاسخ: (زيرا با انجام اين كار) بهانهاي در اختيار آمريكايي براي بسيج كردن و يا متقاعد كردن ديگر كشورها به اعمال تحريم يا اقدامات سخت و يا مجازات قرار ميدهد. به غير از اين مساله، ما به خاطر برخي اصول هرگز از ان. پي. تي خارج نشدهايم و همكاري با آژانس را قطع نكردهايم. اگر ما ميخواستيم از ان. پي. تي خارج شويم ميتوانستيم اين كار را بعد از انقلاب انجام دهيم. اما در كل تسليحات كشتار جمعي با اصول مندرج در قانون اساسي ما مغاير است.
سوال: در حاليكه شوراي امنيت سازمان ملل ميگويد «غنيسازي را متوقف كنيد» چرا نقش شهروندان جهاني خوب را ايفا نميكنيد؟
پاسخ: ما چنين گامهايي را برداشتيم. ما با دادن فرصت تعليق موقت و داوطلبانه براي مدتي كوتاه و تا زماني كه آژانس به تحليل فني بپردازد، موافقت كرديم. در ژوئن 2004، البرادعي گزارش داد كه اكنون اثبات شده است كه اظهاريههاي ايران صحيح است و منبع آلودگي خارجي بوده است.
اما ما متوجه شديم كه زماني كه آنها از تعليق موقت حرف زدند و آن را خواستار شدند، در ذهنشان توقف را در نظر داشتند. آنها گفتند ايران بايد تحقيق و توسعهي غنيسازي و بازفرآوري و همهي فعاليتهاي مربوطه را تعليق كند. اين يعني همه چيز. يعني منع شود. بايد به شما بگويم كه ما همه اعتمادمان را از دست داديم و تصميم گرفتيم كه نميتوانيم ادامه دهيم.
سوال: آنها بايد چه كاري انجام ميدادند يا چه كاري ميتوانستند انجام دهند تا به جاي ايجاد ترديد، اعتمادسازي كنند؟
پاسخ: آنها بايد فرهنگ ايران را مطالعه ميكردند. ممكن است ما پنج يا شش نوع عبارت براي گفتن بنشين داشته باشيم. يكي از آنها بسيار دوستانه است و ديگري چيزي غيرقابل پذيرش است. عدم اعتماد از جانب ما هم وجود دارد. ما هم ترديدهايي داريم. آنها بايد بر سر ميز مذاكره مينشستند و هر دو طرف به روشي بسيار عملگرايانه، واقعگرايانه و برابر به بررسي ميپرداختند.
به محض آنكه آنها از مفهوم پيششرط استفاده كردند، اين عبارت محكوم به شكست بود؛ زيرا ما هرگز چنين پيششرطهايي را نميپذيريم. اين هم بخشي از فرهنگ ماست؛ زيرا اين تحقير محسوب ميشود. من هرگز آمريكا را به عنوان يك ابرقدرت نخواهم پذيرفت. ما انقلاب كرديم تا هيچكس را به عنوان ابرقدرت نپذيريم، اين اصل موضوع است.
سوال: برخي ميگويند كه مذاكرات فقط راهي براي بازي با زمان در ايران است؟
پاسخ: اين ادعا اكنون قديمي شده است. ما بر فنآوري غنيسازي تسلط داريم. از حالا به بعد همه چيز شبيه به هم است؛ فقط دستگاههاي جديد اضافه ميشود. ما اين كار را انجام دادهايم. ما به خريد زمان نيازي نداريم.
سوال: به نظر ميرسد در ايران تحريمها در حال تاثير گذاشتن واقعي بر زندگي همه است. بنابراين آيا مردم حاضرند براي فنآوري هستهيي رنج ببرند؟
پاسخ: بله آيا شما تاكنون اين مساله را بررسي كردهايد كه ايرانيها در واقع تا چه اندازه در زمان جنگ (هشت ساله با عراق) به دفاع ادامه دادند؟ آنها هرگز يك سانت از سرزمينشان را تسليم صدام نكردند.
سوال: آن اوضاع كاملا متفاوت بود. ايران تحت حمله بود.
پاسخ: بنابراين ما نميخواستيم حتي از يك سانت از سرزمينمان را تسليم كنيم. الان (مساله) هويتمان است.
آنها با تلاش براي محروم كردن ايران از تحقيق و توسعه از خط قرمز عبور ميكنند. اين براي هويت ما كاملا تحقيرآميز است.
شما می توانید مطالب و تصاویر خود را به آدرس زیر ارسال فرمایید.
bultannews@gmail.com
