يك ايرانی برترين پزشک آمريکا

جناب * MAN * عزيز، اين يكي از معدود مواردي است كه ضمن عرض شرمندگي بايد با شما مخالفت كنم.

اين كه يه ايراني در خدمت به دشمنان اسلام و كشورش، به بالاترين درجه برسه، به خودي خود چه حسن و افتخاري داره؟

مثلا رئيس eBay يك ايراني است، ولي حتي اون موقع كه هيچ كشوري در تحريم ايران شركت نمي‌كرد، اين يارو به ايران خدمات Paypal نمي‌داد! يا مثلا رئيس ناسا ايراني است، اما وقتي ايران ازش كمك علمي خواست با بي‌شرمي اعلام كرد كه من نمي‌تونم به آمريكا خيانت كنم و حاضر نيستم هيچ كمكي به شما بكنم. اين علم و اين ايراني بودن چه افتخاري داره آخه؟.

يكي مثل پروفسور مولانا كه هم اونجا مي‌جنگه و هم توي تمام مدت اقامتش در آمريكا، هيچ وقت ايران را فراموش نكرده و دايما در حال تبادل اطلاعات علمي با ايراني‌ها است، بله، موفقيتش مايه مباهات و خوشحاليه. ولي اگه يه ايراني صرفا شده عمله‌ي اونها، موفقيت يا عدم موفقيتش چه فرقي با هم داره؟ ﴿البته بنده ايشان را نمي‌شناسم كه بگويم او نيز جزو اين طيف است يا خير. پاسخ بنده كلي بود، چون متن شما كلي بود﴾.

آقا مرتضی با کلیت حرفتون مخالفم..
اون موقع که باید دست نخبه ها رو میگرفتند یا ما در شرایطی نبودیم که نخبه های ما پیشرفت کنند خیلی از عزیزان ما مهاجرت کردند به دستاورد شگرفی دست یافتند که نشان دهنده ی نبوغ ایرانیه، اما هم اکنون که خود اون عزیزان در این چند سال به ایران آمدند به پیشرفت سریع ایران آفرین گفتند، اما به هزار دلیل دیگه براشون مقدور نیست برگردند که بنده اکثر نزدیکانم چنین مهاجرتی داشند ،در ضمن ایشون به مردم آمریکا خدمت کرده و بحثش با 1 درصد سرمایه دار جداست اکثر مردم آمریکا اسلام رو نمیشنانس که بخوان دشمنش باشند..
این حرف شما دور از انصاف است.. ما از زندگی و محدودیت و مصلحتی که این عزیزان دارند تماما باخبر نیستیم..

سركار خانم مهسا! قبل از هر چیز بايد مجددا يادآور شوم همان‌طور كه قبلا هم گفتم، سخن بنده كلي بود و به اين شخص خاص بر نمي‌گشت.

همچنين بنده نفس مهاجرت را نيز رد نكردم و حتي سخني هم از اينكه چرا بر نمي‌گردند نزدم. مثالي هم كه در مورد پروفسور مولانا زدم، خود به خوبي شاهدي بر اين مطلب است.

سخن بنده اين است كه اگر مهاجري، كشورش و دينش را فراموش كرد و نفعي مستقيم يا غيرمستقيم به آن نرساند و دربست شد خادم آن كشور خارجي، ديگر پيشرفت كردن يا نكردنش چه دخلي به ما دارد كه بخواهيم به صرف ايراني بودنش افتخار كنيم يا نكنيم؟

شايد يك ايراني مهاجر از نظر علمي، اقتصادي و غيره در حدي نباشد كه بتواند كمكي مستقيم به كشورش نمايد، ولي چه بسا همين فرد عادي، با حفظ هويت و مسلمانيتش، سفيري برجسته از كشورش و دينش در آن كشور خارجي گردد. در اين صورت هم پيشرفت او به نوعي ارزشمند و شادي‌آفرين است. ولي بنده ديده‌ام كساني را كه مي‌گويند ما سگمان را روزي دوبار بيشتر از غربي‌ها به حمام مي‌بريم كه به آنها بگوييم ايراني مسلمان از آنها تميزتر است و به حيوانات بيشتر مي‌رسد‼! خب! اين شخص فكر مي‌كند كه يك ايراني مسلمان است، ولي عملا چه فرقي با همانان دارد؟ اين درست مانند وصيت پدري است كه به فرزندش مي‌گفت: دزدي مي‌كني، بكن؛ به ناموس مردم تجاوز مي‌كني بكن؛ شرب خمر مي‌كني، بكن؛ نماز نمي‌خواني، نخوان؛ روزه نمي‌گيري، نگير و …؛ فقط تو را به خدا مسلمان باش‼!

البته از آنان كه بزرگ علم و اقتصاد و غيره‌اند، ديگر توقع كمك غيرمستقيم به كشور نداريم و بايد مستقيما دينشان را به كشور ادا كنند؛ حتي اگر برنگردند.

.ولی ن بجز با مولانا با همش موافقم!

آقا مرتضی گرامی دشمن تون شرمنده باشه نظر شما برای بنده کاملا محترمه . همچنین سایر عزیزان . موفق باشید

عیب نداره حدیث خانم شما هم سعی کنید جای ایشون رو برای خدمت به ایران بگیری...