یک اتفاق و چند نگاه

ولنتاین، پدیده‌ای تازه به دوران رسیده است که شاید علی‌رغم ساده بودن آن بتوان از زوایای مختلفی به آن نگاه کرد. شاید یک فیلسوف بتواند از اعتباری بودن آن و این‌که ارزش اعتباریات به ارزش جعل‌کننده آن بستگی دارد، سخن بگوید. چه بسا یک مورخ افسانه‌های مختلف آن را برشمرد و از قدیس‌های مختلفی که به این نام بوده‌اند سخن بگوید و سپس سیر تطور تاریخی این پدیده غربی و چگونگی راهیابی آن به شرق را بیان کند. یک اقتصاددان حتماً حرف‌های زیادی درباره این پدیده‌ پرسود خواهد داشت و احتمالاً با اعجاب و شگفتی فراوانی از اولین تاجران آمریکایی که از این افسانه یک منبع درآمد پرسود برای خودشان راه‌ انداختند، حرف خواهد زد. یک جامعه‌شناس، همه را کنار می‌زند و بادی به غبغب می‌اندازد و صدایش را کمی کلفت‌تر می‌کند و می‌گوید: ولنتاین به عنوان یک پدیده فرهنگی اساساً در جامعه شناسی قابل تحلیل است و باید در تحلیل آن به مسائلی از قبیل فقر فرهنگی یک جامعه یا نقش رسانه در انتقال فرهنگ‌ها، یا چگونگی انتشار یک پدیده در جامعه و تغییر هنجارها و ... پرداخت. یک سیاستمدار هم حرف‌های جالبی خواهد داشت، شاید از براندازی نرم و تهاجم فرهنگی حرف بزند، شاید هم از این‌که ولنتاین می‌تواند به عنوان یک پروژه تبلیغی خوب قابل استفاده باشد، خوشش بیاید و شاید هم به بهانه ولنتاین کلی حرف بی‌ربط بزند (به هر حال سیاستمدار است!). یک روانشناس هم بی‌نظر نخواهد بود و قطعاً از ولنتاین سراغ شخصیت فردی که در این روز هدیه ولنتاین می‌خرد یا منتظر است از کسی هدیه ولنتاین بگیرد، خواهد رفت و با توجه به فرآیندهای درونی یک فرد، از خودکم‌بینی یا نیاز به ابراز وجود و نیاز به محبت یا ضعف عزت نفس، سخن به میان آورد و یا شاید حتی تعدادی از اختلال‌های شخصیت را برشمرد. یک آخوند هم اگر واقعاً روحانی باشد، شاید از دین و یگانگی آن در سعادت فرد و جامعه حرف بزند و یا نگاه توحیدی اسلام را شرح بدهد و از تسلیم محض خدا بودن حتی در جزیی‌ترین رفتارها سخن بگوید و البته اگر خیلی روحانی نباشد، شاید فقط این‌طور پاسخ دهد: ای آقا هم اون دوستی‌ها حرامه، هم به تبعش این کادو دادن‌ها!

ولنتاین، پدیده‌ای تازه به دوران رسیده است که شاید علی‌رغم ساده بودن آن بتوان خیلی پیچیده از آن سخن گفت؛ اما اگر بخواهیم خیلی ساده آن را حکایت کنیم، باید این‌طور بگوییم: 25 بهمن، روز عشق در غرب است که برخی جوان‌های شرقی‌ به‌سان دیگر وادادگی‌هایشان در مقابل سبک زندگی غربی، آن را به زیستنشان اضافه کرده‌اند. باید صادق باشیم؛ ولنتاین هم یک قطعه از پازل سبک زندگی غربی است، پازلی که خیلی‌ها، خیلی از قطعه‌‌‌هایش را به طرح زندگی‌شان اضافه کرده‌اند؛ بی‌آنکه همه این پازل را به دیدن نشسته باشند یا به ترکیب جدید این قطعه‌های متعدد از پازل‌های مختلف اندیشیده باشند.