دوران «مظلومیت» تمام شد؛ و حالا الگوی «اقتدار» انقلاب اسلامی

بولتن نيوز- محمد پورغلامي: سی و سه سال از عمر انقلاب اسلامی می‌گذرد. سی و سه سالی که هر روز آن دارای خاطرات و نکته‌های مهمی است. سس و سه سال همراه با همه‌ی تلخی‌ها و شیرینی‌ها. شیرینی‌هایي که مردم ایران، از زن و مرد و پیر و جوان رقم زدند تا انقلاب را بدین جا برسانند. این شیرینی‌ها، از پیروزی انقلاب اسلامی و سقوط دیکتاتور بزرگ شروع شد و با تشکیل نهادهایی چون جهاد سازندگی و بسیج مستضعفين برای عمران و آبادی سرزمین ادامه یافت و بدان‌جا رسید که حالا دیگر نسل سوم انقلاب، شیرینی دستیابی ایران به چرخه‌ی سوخت هسته ای، پرتاب ماهواره‌های متعدد به فضا و تکنولوژی‌های های‌تک ایران در مباحث بایولوژیکی و میکرو سلولی و... را نوش جان می‌کنند.

و اما در کنار این شیرینی‌ها، تلخی‌هایی هم وجود داشت. اما نه تلخی‌های که در ذات این نظام و مردمان‌ش باشد. تلخی‌هایی که همواره از سوی دشمنان بیرونی به ملت ايران تحمیل شد. و متأسفانه در داخل کشور نیز عده‌ای ساده‌لوح با آن‌ها هم‌صدا شدند.

تلخی‌هایی از جنس ترورهای اول انقلاب. تلخی‌هایی از جنس از دست دادن بزرگ‌مردانی چون بهشتی و باهنر و مطهری و رجایی و... . تلخی‌هایی مانند شهادت بهترین جوانان قرن پانزدهم هجری. همان جوان‌هایی که به تعبیر سید شهیدان اهل قلم، كره‌ي زمین برای آمدن‌شان لحظه‌شماری می‌کرد. تلخی‌هایی از جنس تحریم‌های اقتصادی و سیاسی. گرچه گر نیک بنگری همه‌ی این تلخی‌ها نیز در ذات خود برای این کشور منشاء خیر و برکات فراوانی بوده است. اما به راستی کدام نظام و ملتی را سراغ دارید که تا این حد با انواع و اقسام مشکلات دست و پنجه نرم کرده باشد و در عین حال نيز هر روز به سمت پيشرفت و توسعه، به پيش رفته باشد!

دشمنان انقلاب اسلامی یعنی شبکه‌ی کثیف آمریکایی- صهیونیستی برای ضربه زدن به این انقلاب در طول اين سي سال از هیچ کوششی فرو گذار نکردند. تمامی طرح‌ها و سناریوهایی جنگ سخت و جنگ نرم خود را در برابر انقلاب اسلامی پیاده کردند. طرح‌هایی که هرکدام از آن‌ها به تنهایی برای فروپاشی یک ملت کافی بود. يك طرح ترور براي فروپاشي يك نظام كافي است! يك جنگ هشت ساله‌ براي تسلط بر يك سرزمين كافي است! يك تحريم چند ده ساله براي فلج كردن ملتي بس است! جالب و شگفت آن‌كه در برخی موارد حتی چندین طرح هم‌زمان برای فروپاشی انقلاب به کار گرفته شد! اوائل انقلاب را نگاه کنید. از طرفی ترور مسوولین و متفکرین انقلاب در دستور کار قرار گرفت. هم‌زمان، شورش‌های داخلی توسط گروهک‌هایی چون سازمان منافقین هم کلید خورده بود و در عین حال، کشور در حال جنگ تمام عيار و البته نابرابر، نه با عراق که با همه‌ي جهان بود. و جالب‌تر آن‌که درست در همین مقطع نظام جمهوی اسلامی از عمران و آبادی کشور هم غافل نشد و با شتاب چشم‌گیر، در حال توسعه و بازسازی کشور بود. کاری که اصلا با هیچ مدلی از الگوهای توسعه و مدرنیزاسیون جور در نمی آید. مگر می شود کشوری درگیر جنگ داخلی و خارجی باشد اما در عین حال دست به توسعه هم بزند؟! كافي است نگاه كنيد به آمارها و حجم بالاي عمران و آباداني كشور در همان مقطه جنگ تحميلي.

اما همه‌ی این کارها و اقدامات صورت گرفت. آن هم در اوج «مظلومیت». باري، انقلاب اسلامی مظلوم‌ترین انقلاب و نظام جهان بود. هیچ نظام دیگری را در تاريخ سراغ ندارید که مانند جمهوری اسلامی مظلوم بوده باشد. کدام نظامی را سراغ دارید که از شرق تا غرب عالم، و از اردوگاه کمونیسم تا خیمه‌ی کاپیتالیسم در صدد براندازی و دشمنی با آن بر آمده باشند؟!

ما این مظلومیت را در مقاطع گوناگون و از همان آغاز انقلاب به چشم دیدیم. در ترورها و جنگ‌ها و تحریم ها. مردم ايران با پوست و گوشت خود اين مظلوميت را ديدند و درك كردند. اما حالا دیگر دوران مظلومیت انقلاب تمام شده است. دهه‌ی چهارم، «دهه‌ی اقتدار» انقلاب اسلامی است. گر چه مظلومیت با اقتدار منافاتی ندارد اما آن مسأله‌ای که در دهه ی چهارم انقلاب نمود عینی و برجسته دارد «الگوی اقتدار انقلاب اسلامی» است. جهان در حال گذار از یک «پیچ تاریخی» است. و این پیچ یقینا به جاده‌ای جز اقتدار انقلاب اسلامی منتهی نخواهد شد.

قیام‌های مردمی منطقه،  اعتراض علیه مستکبران عالم، بیداری عالم اسلامی و به تبع آن جهان، بحران‌های شدید نظام لیبرال سرمایه‌داری، همه و همه موجب شده تا اقتدار انقلاب اسلامی بیش از پیش به منصه‌ي ظهور برسد. گذشت زمانی که کشوری به ایران حمله می کرد. گذشت هنگامي كه ترورها كارساز بود. تمام شد دوران فلج‌كننده‌ي تحريم‌ها. حالا دیگر ابرقدرت بزرگ جهان هم حتي جرأت تهدید کردن ایران را ندارد. که به تعبیر رهبر انقلاب، تهدید ایران به جنگ به ضرر آمریکا است اما خود جنگ ده برابر بیشتر به ضرر آمریکا است.

دهه‌ي چهارم انقلاب اسلامی، دهه‌ی اقتدار است و ساده‌لوحی است اگر مسوولین و سیاسیون کشور به فکر مسائل جزئی چون رأی آوردن و نیاوردن در فلان انتخابات باشند و خود را سرگرم دعوای نعمتی و حیدری کنند. که حضرت ش در عید میلاد حضرت رسول (ص) و امام صادق (ع) فرمود:

«امروز امت اسلامى احتياج به اتحاد دارد، احتياج به تراحم دارد، احتياج به تعارف دارد. امروز با اين قيام‌هائى كه در دنياى اسلام و در جهان عرب به وجود آمده است، اين بيدارى ملت‌ها، اين حضور ملت‌ها در صحنه، اين عقب‌نشينى‌هاى پى‌درپى آمريكا و دستگاه‌هاى استكبارى، اين ضعف روزافزون رژيم صهيونيستى، اين‌ها براى ما مسلمان‌ها فرصت است؛ براى امت اسلامى فرصت است. به خودمان بيائيم، درس بگيريم و شكى نيست كه ان‌شاءاللَّه با همت امت اسلامى و بزرگان، روشنفكران، نخبگان علمى، سياسى، دينى، اين حركت ادامه پيدا خواهد كرد و دنياى اسلام روزِ عزت خود را ان‌شاءاللَّه بار ديگر خواهد ديد.»