جعل اثر انگشت در دستگاه حضور و غیاب: تهدیدی پنهان برای امنیت سازمانی

جعل اثر انگشت تنها یک تهدید فناوری نیست، بلکه تهدیدی برای عدالت سازمانی و نظم اداری است. با انتخاب درست تجهیزات حضور و غیاب و سرمایه‌ گذاری روی فناوری ‌های نوین، می‌توان از بروز بسیاری از تخلفات جلوگیری کرد. دستگاه ‌های حضور و غیاب باید نه ‌تنها راحت و سریع، بلکه ایمن و هوشمند باشند.

در عصر دیجیتال، فناوری‌ های بیومتریک مانند اثرانگشت، تشخیص چهره و یا شناسایی کف دست به عنوان یکی از امن ‌ترین و سریع ‌ترین روش ‌های شناسایی و تأیید هویت شناخته می‌شوند. این فناوری‌ ها به‌ ویژه در سیستم ‌های حضور و غیاب ادارات، سازمان ‌ها و شرکت‌ ها بسیار رایج شده‌اند. اما آیا تمامی این سیستم ‌ها واقعاً نفوذ ناپذیر هستند؟ متأسفانه پاسخ منفی است. یکی از چالش ‌های نگران ‌کننده، پدیده جعل اثر انگشت است.

جعل اثر انگشت چیست؟

جعل اثر انگشت، به معنای تولید یک نمونه تقلبی از اثر انگشت واقعی فرد و استفاده از آن برای فریب سیستم‌ های بیومتریک است. این روش می‌تواند با ابزارهایی ساده و حتی در محیط‌ های غیر تخصصی انجام شود. هکرها و افراد متقلب می‌توانند با تهیه تصویر یا قالب اثر انگشت، یک نسخه تقلبی تهیه کرده و از آن برای ثبت حضور یا دسترسی غیرمجاز استفاده کنند.

روش‌ های رایج جعل اثر انگشت

1. قالب‌ گیری با سیلیکون یا ژلاتین :افراد می‌توانند با برداشتن اثر انگشت از روی سطح شیشه یا صفحه دستگاه، قالبی از آن تهیه کرده و با استفاده از مواد انعطاف ‌پذیر مانند سیلیکون، نمونه‌ای جعلی بسازند.
2. چاپ اثر انگشت: در این روش، اثر انگشت با استفاده از تصویر با کیفیت بالا، چاپ شده و روی سطح نازکی مانند فیلم پلاستیکی قرار می‌گیرد.
3. مدل ‌سازی سه ‌بعدی: پیشرفته ‌ترین روش، استفاده از تکنولوژی چاپ سه ‌بعدی برای ساخت نمونه ‌ای دقیق از اثر انگشت است. این روش بیشتر در حملات سازمان ‌یافته کاربرد دارد.

چرا دستگاه‌ های حضور و غیاب هدف جعل قرار می‌گیرند؟

سیستم های حضور و غیاب مستقیماً با محاسبه‌ی حقوق، مزایا، اضافه ‌کار و بهره ‌وری کارکنان در ارتباط هستند. تقلب در این سیستم‌ها می‌تواند منجر به:

• پرداخت غیرواقعی حقوق
• کاهش بهره ‌وری تیمی
• از بین رفتن نظم و انضباط کاری
• کاهش اعتماد مدیریت به فناوری

در واقع، هرگونه خلل در دقت این سیستم‌ها می‌تواند به هزینه‌ های سنگین مالی و اعتباری برای سازمان منجر شود.

دستگاه‌ های حضور و غیاب آسیب ‌پذیر کدام‌اند؟

برخی از دستگاه‌ های حضور و غیاب اثر انگشتی، به‌ ویژه نمونه ‌های قدیمی یا ارزان ‌قیمت، فاقد قابلیت‌های امنیتی پیشرفته مانند تشخیص انگشت زنده (LFD) یا پردازش تصویر با هوش مصنوعی هستند. این دستگاه‌ ها ممکن است فقط با تشخیص سطحی اثر انگشت، اقدام به ثبت حضور کنند و در برابر نمونه ‌های جعلی مقاوم نباشند.

دستگاه حضور و غیاب چگونه می‌تواند اثر انگشت تقلبی را تشخیص دهد؟

برای مقابله با جعل اثر انگشت، دستگاه‌های حضور و غیاب مدرن از فناوری‌ها و تکنیک‌های پیشرفته‌ای استفاده می‌کنند که امکان شناسایی اثر انگشت تقلبی را فراهم می‌سازد:

1. تشخیص انگشت زنده (LFD) : این فناوری با بررسی ویژگی‌هایی مانند دمای پوست، میزان رطوبت، بافت زنده و گاهی حتی جریان خون، قادر است تمایز میان اثر انگشت واقعی و نمونه جعلی (ساخته شده با سیلیکون یا ژلاتین) را تشخیص دهد.
2. تحلیل ویژگی‌های میکروسکوپی:  سنسورهای پیشرفته قادرند به‌ جای فقط تشخیص الگوی اثر انگشت، جزئیات دقیق ‌تری از جمله عمق خطوط، زبری پوست و تغییرات نوری در سطح پوست را تحلیل کنند که قابل جعل نیستند.
3. پردازش تصویر با هوش مصنوعی:  دستگاه‌هایی که از الگوریتم‌های هوش مصنوعی بهره می‌برند می‌توانند تفاوت‌های ظریف بین اثر انگشت واقعی و تقلبی را با دقت بسیار بالا تشخیص دهند. این سیستم‌ها با یادگیری از دیتابیس ‌های بزرگ، سطح ایمنی را به طرز قابل ‌توجهی افزایش می‌دهند.
4. ترکیب چند روش احراز هویت:  بسیاری از دستگاه‌های امروزی امکان ترکیب اثر انگشت با تشخیص چهره یا شناسایی کف دست را دارند. این روش چند مرحله‌ای، تقلب را عملاً غیرممکن می‌سازد.
5. تشخیص رطوبت و حرارت:  برخی سنسورها قادرند از طریق سنجش میزان رطوبت سطح انگشت یا تشخیص گرمای بدن، اثر انگشت زنده را از جعلی تفکیک کنند.

با بهره ‌گیری از این فناوری‌ها، احتمال ثبت حضور با اثر انگشت جعلی به حداقل می‌رسد و سطح امنیت سازمان به ‌طور چشم‌ گیری ارتقا پیدا می‌کند.

نقش تشخیص اثر انگشت زنده (LFD)

فناوری LFD (Live Finger Detection) با استفاده از معیار هایی مانند دمای بدن، رطوبت، جریان خون یا بافت ‌سنجی، قادر است تشخیص دهد که آیا اثر انگشت متعلق به یک فرد زنده است یا خیر. این فناوری می‌تواند بسیاری از حملات جعل را خنثی کند.

پیامد های استفاده از دستگاه ‌های غیر ایمن

استفاده از دستگاه‌ هایی که در برابر جعل مقاوم نیستند، می‌تواند باعث شود:

• کارکنان غیبت‌های خود را پنهان کنند.
• دیگران به جای فرد غایب، حضور ثبت کنند.
• امنیت داده‌ها به خطر بیفتد.
• بی‌عدالتی در پرداخت‌ها رخ دهد.

چگونه از جعل اثر انگشت جلوگیری کنیم؟

1. استفاده از دستگاه‌ های مجهز به فناوری LFD : این فناوری امنیت سیستم را به طرز قابل ‌توجهی افزایش می‌دهد.
2. رمزگذاری اطلاعات بیومتریک:  اطلاعات بیومتریک باید رمزگذاری شده و در سرورهای امن ذخیره شوند.
3. استفاده از چند روش شناسایی (Multi-Factor Authentication) : ترکیب اثر انگشت با تشخیص چهره و یا شناسایی کف دست و کارت.
4. به ‌روزرسانی نرم‌افزارها:  نرم‌افزار های مدیریت حضور و غیاب باید به‌ طور منظم به‌ روزرسانی شوند تا آسیب ‌پذیری‌ های احتمالی پوشش داده شوند.
5. آموزش پرسنل:  آگاهی ‌بخشی به کارکنان درباره تبعات جعل اثر انگشت و تخلفات منابع انسانی، گامی مؤثر در پیشگیری است.

راهکار ما برای مقابله با جعل اثر انگشت

شرکت سامانه های بُعد پنجم به عنوان یکی از پیشگامان در حوزه‌ی سیستم‌های حضور و غیاب هوشمند، دستگاه‌ هایی با بالاترین سطح امنیت ارائه می‌دهد:

• سنسور اثر انگشت ضد تقلب با فناوری LFD
• الگوریتم‌ های پیشرفته تشخیص الگو
• قابلیت ترکیب با رو های شناسایی دیگر مانند تشخیص چهره و شناسلیی کف دست
• ثبت تصویر لحظه ورود و خروج برای تأیید دقیق هویت
• قابلیت اتصال به سامانه‌ های دورکاری و مدیریت منابع انسانی

نتیجه ‌گیری

جعل اثر انگشت تنها یک تهدید فناوری نیست، بلکه تهدیدی برای عدالت سازمانی و نظم اداری است. با انتخاب درست تجهیزات حضور و غیاب و سرمایه‌ گذاری روی فناوری ‌های نوین، می‌توان از بروز بسیاری از تخلفات جلوگیری کرد. دستگاه ‌های حضور و غیاب باید نه ‌تنها راحت و سریع، بلکه ایمن و هوشمند باشند.

اگر به دنبال ارتقای امنیت سیستم حضور و غیاب خود هستید، همین حالا با کارشناسان ما تماس بگیرید و مشاوره تخصصی دریافت کنید. تلفن: 89350-021 داخلی 1 و در پیام رسان های داخلی بله و ایتا 09392545658 و  09035557572 با ما در ارتباط باشید.

امنیت شما، تخصص ماست.