سخنرانی‌نویسان روسای جمهوری امریکا

سيداحمد موسوي


از دیربازاظهار نظر و سخن دولتمردان و صاحب منصبان کشورها علاوه بر بازتاب داخلی آن مورد توجه و دقت نظر حکومتها و دول بيگانه بوده و بدینسان بسياري از زمینه های دفع مخاطرات ملي و همچنین بسترایجاد تنشها و منازعات دولتها در صحنه بین الملل بنا به نوع اظهارات و بيانيه هاي دولتمردان آنها شکل گرفته اند. اهميت تأثیر و نفوذ سخنراني ها و اظهارنظرهای مقامات کشورها در دوران معاصر با پيشرفت سریع صنایع ارتباطی و سیستم های چندرسانه ای نمود بیشتری یافته است. مفاد سخنرانی های رسمی در کشورها امروزه چنان اهمیت تخصصی یافته است که از کادر کارشناسان حرفه ای و متخصص با توانائیهای پژوهشی بالا، هوش و اطلاعات سرشار در محدوده وسیعی از موضوعات و همچنين توانايي و تبحر در خلاصه نویسی برای تهیه سخنرانی ها استفاده می شود و حتی بنا به ضروریات و الویت های فراروی کشور, کارشناسان سخنرانی نویس[1] نیز تغییر نموده و با کارشناسان خبره زمینه مورد نياز کشور جایگزین می گردند.


استفاده از کارشناسان حرفه ای سخن نویس از گذشته های دور در حکومت ها بعضا بصورتی گمنام و نامرئی مرسوم بوده است ولی در زمان ریاست جمهوری کلوین کولیج[2] سيزدهمين رئيس جمهور آمریکا(1923) با سخنرانی نویسی هادسون ولیر[3] و سپس در زمان ریاست جمهوری جرج واشنگتن[4] با بکارگیری توماس جفرسون, جمز مادیسون و الکساندر همیلتون صورتی آشکار یافت و بعدها بخشی تحت عنوان دفترسخنرانی نویسی[5] در زیرمجموعه اداری کارکنان کاخ سفید تعبیه گردید که در زمينه هاي وسيعي از جمله تهيه سخنراني هاي مهم، سخنان روزمره با ميهمانان کاخ سفيد، بيانيه ها، فرامين رئيس جمهور و پيام هاي رئيس جمهور به کنگره.فعاليت مي نمايند. سخنراني نويسان گاهي نقش برجسته اي در جريان مبارزات انتخاباتي روساي جمهور ايفا مي نمايند براي مثال مايکل جان گرسون ستون نويسي بخش روابط خارجي نشريه واشنگتن پست بود و کمي قبل از سال 2000 میلادی طی مبارزات انتخاباتی جرج بوش بعنوان نویسنده سخنرانی های انتخاباتی، همکاری خود را با بوش آغاز و در دوران ریاست جمهوری وی به سمت رئیس تیم سخنرانی نویسان کاخ سفید منصوب شد.

ديويد فروم، روزنامه نگار حرفه اي وال استريت ژورنال، فارغ التحصيل رشته حقوق دانشگاه هاروارد، سخنراني نويس ديگر جرج بوش بوده است. وي در يک خانواده ميليونر يهودي متولد گرديده و درسال2001ميلادي به جمع کارکنان بخش سخنراني نويسي کاخ سفيد پيوست. او واژه محور شرارت را در سخنراني جرج بوش رئيس جمهور آمريکا در 29 ژانويه سال 2002 و کمي قبل از خروجش از بخش سخنراني نويسي کاخ سفيد در فوريه همان سال بکار برد. در مبارزاتي انتخاباتي اخير آمريکا نيز خانم هيلاري کلينتون درقبال فصاحت بيان آقاي اوباما در بحبوحه مبارزات انتخاباتي، قولها و سخنراني هاي او را فقط تعدادي لغات و کلمات توصيف نمود. رئيس گروه سخنراني نويسان آقاي اوباما که از سال 2007 به اين سمت در ستاد انتخاباتي وي منصوب گرديده، جان فاوراو مي باشد که قبلا در مبارزات انتخاباتي آقاي جان کري با وي همکاري داشته و در سال 2005 همکاري با سناتور اوباما را در دفتر وي بعنوان سخنراني نويس آغاز نموده است.

تکیه برخی سیاستمداران بر متون سخنرانی از قبل تهیه شده توسط کارشناسان به قدری است که خانم نونان[6] نویسنده کتاب "سیاستمداران و سخنرانی نویسان[7]" که خود سخن نویس ریگان رئیس جمهور اسبق آمریکا بوده اظهار می دارد درحاليکه برخی از مهمترین سخنرانی های ریگان را نوشته ولي درباره مطالب آنها هیچگونه ملاقاتی با رئیس جمهور نداشته و مشاوره ای از وی نگرفته است. لئونارد استینهورن[8] نیز در اظهارنظری درخصوص کتاب فوق در نيويورک تايمز می گوید که طی پنج سال بیش از 100 سخنرانی برای اعضای مختلف کنگره آمریکا تهیه نموده و تنها دو یا سه نفر از آنها بصورت جدی درخصوص محتوای مطالب, او را یاری داده اند. آقاي تد سورنسن[9] سخنراني نويس مشهور زمان رياست جمهوري کندي نيز در مصاحبه با نيويورک تايمز درخصوص تفاوت سخن نويسي در گذشته و حال با اشاره به نقش سخنراني معروف کندي درحل بحران موشکي شوروي سابق در کوبا مي گويد: امروزه لغات و عبارات براي شکل دهي تصوير ذهني شنوندگان بکار مي روند و نه حل معضلات کشور.

وي با اشاره به آقاي جرج بوش نيز به نيويورک تايمز مي‌گويد: در واقع او معني بسياري از لغات را نمي داند. بهرحال عليرغم وجود انتقاداتي درخصوص تهيه سخنراني دولتمردان توسط غير و نگراني از اعمال نظرو ايجاد فاصله بين آنها ولغاتي که برزبان مي رانند توسط کسانيکه به جاي آنها فکر مي کنند و مي نويسند، ولي فلسفه ايجاد چنين دفتري در کاخ سفيد و انجام وظايف سخنراني نويسان همواره مورد تاييد بسياري از صاحب نظران آنها مي باشد و چنين استدلال مي کنند که در دنياي مدرن و تخصصي امروز نبايد انتظار داشت که روساي جمهور به سبک و سياق روساي جمهور گذشته نظير آبراهام لينکولن آن هم در ترني که به سمت گتيسبورگ مي رود متن سخنراني هايشان را خودشان تهيه نمايند ولي موضوع قابل انتظار آن است که روساي جمهور ضمن اشراف کامل بر امور، هنر سخنوري و نفوذ کلام را به شکل استادانه اي به نمايش بگذارند.


[1] speechwriters
[2] Calvin Coolidge
[3] Hudson T. Welliver
[4] George Washington
[5] speech-writing office
[6] Peggy Noonan
SPEECHWRITERS AND POLITICIANS 7
[8] LEONARD STEINHORN
[9] Theodore "Ted" Sorenson



منبع: الف