شما خودتو ناراحت نکن! برو کاندید شو!

گویا این روزها اصلاح طلب ها کلاً گیج هستند و نمی دانند بالاخره در انتخابات شرکت کنند یا نکنند. از آنجا که ما کارمان حسابی درست است توانستیم به مکالمات محرمانه ی آنان در یک جلسه ی فوق سری دست پیدا کنیم.

این مکالمات بدین شرح می باشد:

نفر اول: من یک پیشنهاد دارم؛ ما انتخابات رو تحریم کنیم و اصلاً توی انتخابات کاندید نشیم، بعد توی انتخابات رای هم ندیم، بعد بگیم که تقلب شده و به اون خاطر رای نیاوردیم؛ استراتژی ام خوب بید؟!

نفر دوم: چشم نخوری! آخه اگه کاندید نشیم بعدش چطوری ادعا کنیم که تقلب شده و به همون خاطر رای نیاوردیم؟! ما باید توی انتخابات شرکت کنیم.

نفر سوم: انتخابات؟! شوخی می کنی؟! اینطوری سنگین تریم! اگه توی انتخابات کاندید شدیم و باز کسی بهمون رای نداد چی؟! نکنه باز توقع داری بگیم تقلب شده؟! اون دفعه شاید هفت هشت ده نفری اون اول ها حرفمون رو باور کردن، اما مطمئناً این دفعه دیگه کسی باور نمی کنه که تقلب شده باشه!

نفر چهارم: شماها می خواین شرکت نکنین، نکنین؛ من کاندیدا می شم. من مثل شماها نیستم، من خیلی محبوبیت دارم. عمو و عمه و خاله و دایی ام قول دادن بهم رای بدن، حتی بابابزرگم هم گفته اگه براش دوبسته چیپس فلفلی بخرم و یواشکی دور از چشم مامان بزرگ بهش بدم حتماً بهم رای میده.

نفر پنجم: منم کاندید می شم. من کلاً آدم خوش شانسی هستم. همین چند وقت پیش توی یک قرعه کشی مصرف شش ماه صابون برنده شدم. حتماً توی انتخابات هم برنده می شم!

نفر ششم: تو خوبی؟! قرعه کشی که نیست؛ انتخاباته!

نفر پنجم: می دونم! اونقدها هم سواد سیاسی ام کم نیست. مردم می رن رای می دن و در نهایت بین رای های گرفته شده قرعه کشی می شه و هر کسی برنده شد میشه نماینده مجلس.

نفر ششم: خسته نباشی! ما رو ببین با چه کسایی جلسه گذاشتیم! شما خودتو ناراحت نکن! برو کاندید شو.

نفر هفتم: منم کاندید میشم! این احساس وظیفه داره کمرم رو میشکنه. بچه ها فکرش رو بکنین اگه اکثریت مجلس رو بگیریم چه کارهایی می تونیم بکنیم. منکه به عنوان اولین پیشنهاد، همون طرح حقوق مادام العمر رو از دوباره می یارم به صحن مجلس واسه رای گیری!