ممنوعيت حضور همزمان بازیگران درچندفيلم
نگاهي به برخي فيلمهاي روي پرده ميتواند براحتي مشخص كند منظور از قانوني كه اتحاديه تهيهكنندگان در پيتصويب آن است چيست، هر چند رئيس اين اتحاديه ميگويد تنها هدف پيگيري آن، امنيت شغلي اهالي سينماست، اما برخي عوامل سينما نظر ديگري دارند.
سيد ضيا هاشمي، رييس اتحاديه تهيهكنندگان اساس اين قانون و هدفش را امنيت شغلي ميداند. وي به «جامجم» ميگويد: اساس اين قانون حفظ و صيانت از امنيت شغلي اهالي سينماست كه در صنوف مختلف فعاليت دارند.
به اعتقاد هاشمي، در حال حاضر برخي هنرپيشهها به همان شيوه قبل از انقلاب، همزمان در 5ـ4 فيلم سينمايي بازي ميكنند و اين خطر بزرگي براي سينماي ايران است.
رييس اتحاديه تهيهكنندگان با اشاره به ابزارهاي اين اتحاديه در تصويب اين قانون ميافزايد: ما در قراردادها به نحوي پيشبيني كردهايم كه بشدت با اين قضيه برخورد كنيم. هيچكدام از عوامل سينما مانند صدابردار، طراح صحنه، بازيگر و... اجازه ندارند همزمان در چند پروژه حضور يابند. مگر يك فرد تا چه اندازه ميتواند توان كاري خود را در چند اثر تقسيم كند؟ بهعنوان مثال يك هنرپيشه چطور ميتواند همزمان هم در فيلمي كمدي و هم در فيلمي درام بازي كند! اين اتفاق به معني كم فروشي بازيگر است.
رئيس اتحاديه تهيهكنندگان ميگويد اين قانون آييننامههاي متعددي دارد كه يكي از آنها در رابطه با صدور پروانه فيلمسازي است. او به «جامجم» ميگويد: با تصويب اين قانون، بازيگري كه در حال بازي در يك سريال است حق بازي در فيلمي سينمايي را ندارد و در صورت انجام اين كار تخلف صورت گرفته و با آن برخورد خواهد شد.
او اين قانون را محدود به بازيگران نميداند، اما به اعتقاد هاشمي، اين قانون براي بازيگران مصداق بيشتري دارد. او ميگويد: اين كار براي ديگر عوامل تقريبا امكانپذير نيست، به اين معنا كه فيلمنامهنويسان يا گريمورها امكان فعاليت در چند پروژه همزمان را ندارند.
به جاي قانون، فرهنگسازي كنيم
حبيب اسماعيلي اما چندان موافق اين قانون نيست. او كه سابقه بازيگري و البته تهيهكنندگي در سينماي ايران را هم دارد به صورت تلويحي مخالفتش را با اين قانون ابراز ميكند و به «جامجم» ميگويد: بازيگران و اهالي ديگر سينما را نميتوان در قالب قانون و تبصره مجبور به اين كار كرد؛ چرا كه شايد انجام اين كار نتيجه خوبي نداشته باشد.
اين تهيهكننده سينماي ايران معتقد است براي اين كار بايد فرهنگسازي كرد. او ميگويد: در گذشته ملاكها و معيارهاي بازيگران براي انتخاب نقشها عواملي چون متن و كارگرداني و قصه بود، اما براي برخي از اين بازيگران اين روزها اين معيارها تغيير كرده است و برخي از آنها شأن حرفهاي خود را ناديده ميگيرند.
به اعتقاد او، نازل شدن سطح كيفي كار بازيگران در اثر بازي همزمان در چند پروژه بديهي است، اما شايد اعمال اين قانون موجب شود تخلفات به صورت نهاني انجام شود كه اين بيشتر ضربه زننده است تا كمك كننده.
به اعتقاد حبيب اسماعيلي، اين اتفاق پيشتر در رابطه با تعيين سقف دستمزدهاي بازيگران نيز افتاده است و شايد بتوانيم از نتايج آن قانون در اعمال و تصويبش هم استفاده كنيم.
خود تهيهكنندگان، قانون را دور ميزنند
محمدرضا شريفينيا نيز چندان با اين قانون موافق نيست. هر چند موضوع اين قانون را بحث خوبي ميداند كه قابل پيگيري است و ميتواند موضوع بحث نشستها و گفتوگوهايي باشد، اما به اعتقاد او بازيگران زيادي نيستند كه شامل اين قانون ميشوند، بنابراين پرداختن به اين موضوع را تا پيش از مشخص شدن مفاد اين قانون كار درستي نميداند.
حميد فرخنژاد هم برداشتش از اين قانون را منوط به داشتن اطلاعات بيشتري از آن ميداند. او تنها به اين نكته اشاره دارد كه بازي همزمان بازيگران در چند پروژه از لحاظ كيفي تاثيرگذار است.
فرخنژاد به «جامجم» ميگويد: بازي همزمان در چند پروژه هر چند امكانپذير است اما بدون شك از لحاظ كيفي به اثر ضربه ميزند.
نكته جالب توجه در مورد اين قانون اين است كه برخي از عوامل سينما معتقدند كه اولين صنفي كه همين قانون را زير پا ميگذارد نه «صنف بازيگران» كه خود تهيهكنندگان هستند.
به اين مفهوم كه آنها براحتي ميتوانند اين قانون را دور بزنند و براي فروش بالاتر فيلمهايشان از چند بازيگر به صورت همزمان استفاده كنند و برخي از آنها «امنيت شغلي» را تنها پوششي براي موجه كردن اين قانون ميدانند.
شما می توانید مطالب و تصاویر خود را به آدرس زیر ارسال فرمایید.
bultannews@gmail.com
