يادي از حسين پرتوي عكاسي كه لحظه اي تاريخي را ثبت كرد
ليلا كريمي
وقايع انقلاب از دريچه دوربين بسياري از عكاسان ثبت شد. يكي از اين عكاسان حرفه اي حسين پرتوي است. وي متولد سال 1331 تبريز است. كودكي خود را در جنوب تهران در خانواده اي كه پدري كفاش آن را اداره مي كرد گذراند. به گفته خودش از كودكي عاشق عكاسي بوده و با دوربين برادرش كه شبيه جعبه بود بازي مي كرد.
عكاسي را به صورت حرفه اي از هفده سالگي در سرويس عكس روزنامه كيهان با عكاسي ورزشي شروع كرده و كار خود را با عكاسي خبري در شاخه هاي مختلف عكاسي ادامه داده است. خودش مي گويد: «من معتقدم كه اصلاً بايد عكاسي خبري را از بخش ورزشي شروع كرد چون در عكاسي ورزشي عكاس بايد سرعت، دقت و مهارت را يك جا در خود جمع كند تا بتواند عكس خوبي بگيرد.»
همه دوستان او به اتفاق وي را با عكس معروفش «بيعت همافران با
حضرت امام خميني(ره)» ياد مي كنند. عكسي كه بسياري معتقدند در ايجاد شور
انقلابي مخاطبان تأثيرگذار بوده است.
صبح پنجشنبه 19 بهمن ساعت 30:8 در حالي كه ميليون ها نفر در تهران راهپيمايي مي كردند، زماني كه هنوز پيروزي انقلاب در تاريخ ثبت نشده اين عكس در دوربين پرتوي ثبت مي شود.
او با اين عكس درخشيد. عكسي كه بختيار آن را مونتاژ خواند، اما حضرت امام وجود اين عكس را در همان روزها تأييد كردند. در خبر روز 21 بهمن 57 در روزنامه كيهان آمده بود: «آيت الله العظمي امام خميني ديروز شخصاً عكس اختصاصي كيهان مربوط به رژه نظاميان را تأييد كردند. دكتر مفتح پس از انتشار اعلاميه ستاد ارتش راجع به غير واقعي بودن اين عكس موضوع را با آيت الله العظمي در ميان گذاشت و ايشان گفتند: «عكس كاملاً صحيح و واقعي است».
عكس بيعت همافران به قدري مهم بود كه بختيار حكم دستگيري پرتوي را صادر كرد. وي در يكي از مصاحبه هايش مي گويد: «يك روزنامه نگار واقعي هيچ وقت به خطر فكر نمي كند و هميشه دنبال اعتقادش است.»
از ديگر عكس هاي معروف و به
ياد ماندني پرتوي مي توان به بسته شدن فرودگاه در دوره بختيار و اعدام سران
رژيم سابق در دبيرستان علوي اشاره كرد.
اين عكاس حرفه اي و پرجنب و جوش اين روزها در بستر بيماري است. او با چشماني كه روزي لحظه هاي ناب را مي ديد و با دوربين شكار مي كرد، تكلم مي كند.
پسر او- سياوش پرتوي- هزينه هاي سنگين درمان پدر را تقبل كرده است؛ ماهيانه سه ميليون تومان. پرتوي تمام مدت بر تخت بي حركت و كپسول اكسيژن به او متصل است.
به سراغ دوستان قديمي پرتوي رفتيم تا از او بيشتر بدانيم:
فرهاد اكبرنژاد:
حسين پرتوي مهربان بود و از من در سركار حمايت مي كرد و نسبت به نيروهاي سرويس عكس علي رغم جديت، همراهي و خوش رفتاري مي كرد. پرتوي عكاس پرجنب وجوشي بود و هميشه لبخندي بر روي لبش بود. به دوستان و همكاران عكاس، عكاسي آموزش مي داد.
يادم هست زماني كه ايشان مسئول بخش عكس كيهان بودند، من در لابرآتوار عكاسي و در تاريكخانه بعضي وقت ها تا صبح عكس هاي متري در زمان انقلاب چاپ مي كرديم.
روزي كه پرتوي عكس بيعت همافران با امام خميني را گرفتند. فيلم عكس را به من و عباس ملكي دادند و با نظارت خودشان چاپ كرديم. پرتوي به مدت سه روز مخفي شدند و بعد از سه روز هم به خاطر اينكه مأموران هنوز در جست وجوي او بودند در تاريكخانه مخفي بودند.
در حال حاضر هم كه ايشان در بستر بيماري است، بيشتر وقت ها به ديدار ايشان مي روم. بين من و آقاي پرتوي يك محبت پدر و فرزندي وجود دارد و ايشان هميشه من را با عنوان «پسرم» صدا مي كردند.
پرتوي در كار عكاسي خبري در حين جديت فوق العاده دلسوز و با محبت بودند و به موقع به دوستان پاداش مي دادند.
عباس ملكي:
پرتوي از همكاران و استادان من بودند. زماني كه به مؤسسه كيهان آمدم، ايشان براي من حكم استاد را داشتند.
من در جايگاهي نيستم كه در مورد عكاسي ايشان نظري بدهم آن زمان در روزنامه ها عكاس خبري كم بود و حرفه عكاسي به شكل امروزي رواج نداشت. از نظر عكاسي او شاخص و كم نظير بود و شخصيت برجسته اي داشت.
عكس بيعت همافران با امام خميني پرتوي در آن روز ماندگار شد و مي توان گفت كه اين عكس در روند انقلاب تأثيرگذار شد و سبب شد نظاميان كه آن زمان از بختيار حمايت مي كردند، بر خود بلرزند آنان فكر نمي كردند كه نيروهايشان- همافران- به خدمت امام بروند و با ايشان بيعت كنند.مهدي ميرزايي:
حسين پرتوي استاد بزرگ و همكار ما بوده اند. اگر واقعا ارادتي نسبت به ايشان داريم صرفا برمي گردد به صداقت ايشان.
سن كمي داشتند كه وارد كيهان شدند به خاطر تجربه و دقت و مهارتي كه در عكاسي داشتند؛ گرفتن عكس هاي خاص به ايشان واگذار مي شد. عكس از همافران در بيت امام به عهده حسين پرتوي كه در بيت حضرت امام(ره) مستقر بود؛ گذاشته شد. اگر قرار بود كه عكس خاصي از اين بيعت گرفته شود، ايشان مي گرفت اگر پرتوي اين عكس را نمي گرفت پس شخص ديگري هم نمي توانست آن را ثبت كند. در مورد اين عكس خاص آقاي بادامچيان تعريف كردند: در محل استقرار حضرت امام، همه عكاس ها را به بيرون راهنمايي كرديم تا كسي عكس نگيرد. روزهايي بود كه هم از لحاظ تاريخي و هم به لحاظ استراتژيك مهم بود و بختيار روي كار بود. آقاي پرتوي گفتند من طوري عكس مي گيرم كه چهره هيچ كسي در عكس معلوم نباشد. و اين عكس مهمي بود كه بختيار آن را مونتاژ خواند اما فردا ما با داشتن كنتاك هاي عكس ، آنها را در روزنامه چاپ كرديم و امام هم حضور آقاي پرتوي و عكس ايشان را تأييد كرد.
آقاي پرتوي سه روز مخفي بودند. ايشان در مورد كارشان صادقانه و دلسوزانه عمل مي كردند. با آن كه سن ايشان كم بود اما با متانت و بزرگي با بچه هاي عكاسي ارتباط خوبي برقرار مي كرد.ويژگي خاص عكس هاي ايشان برمي گردد به كادربندي مناسب و دقت و سرعت بالاي ايشان در عكاسي.
احمد نصيرپور:
سال 1360 در موسسه كيهان با آقاي پرتوي آشنا شدم. ايشان از همان اول به خاطر عكس شاخصشان برايم قابل احترام بودند. در كنار حسين پرتوي شاگردي كردم. ايشان به غير از كار عكاسي در كار چاپ هم تبحر داشتند.
پرتوي علاوه بر عكس هاي شاخصي كه دارد از وقايع اوليه جنگ ايران و عراق در كردستان هم عكاسي كرده است و عكاس منتخب كيهان فرهنگي بودند.
پرتوي هميشه با تشويق به ما آموزش و انگيزه مي دادند.
بعد از بازنشستگي پرتوي، دوستي و ارتباطمان قطع نشد و در دوره كوتاهي كه در فضاي ديگري شروع به كار كرده بودم از توانمندي ايشان در زمينه رنگ و خروجي عكس در كامپيوتر سؤال مي كردم و هر چه ايشان مي گفت، انجام مي دادم. تا اينكه اين بيماري به سراغ ايشان آمد. اميدوارم هر چه زودتر بهبود يابند و مسئولين هم به ايشان توجه كنند.
وقايع انقلاب از دريچه دوربين بسياري از عكاسان ثبت شد. يكي از اين عكاسان حرفه اي حسين پرتوي است. وي متولد سال 1331 تبريز است. كودكي خود را در جنوب تهران در خانواده اي كه پدري كفاش آن را اداره مي كرد گذراند. به گفته خودش از كودكي عاشق عكاسي بوده و با دوربين برادرش كه شبيه جعبه بود بازي مي كرد.
عكاسي را به صورت حرفه اي از هفده سالگي در سرويس عكس روزنامه كيهان با عكاسي ورزشي شروع كرده و كار خود را با عكاسي خبري در شاخه هاي مختلف عكاسي ادامه داده است. خودش مي گويد: «من معتقدم كه اصلاً بايد عكاسي خبري را از بخش ورزشي شروع كرد چون در عكاسي ورزشي عكاس بايد سرعت، دقت و مهارت را يك جا در خود جمع كند تا بتواند عكس خوبي بگيرد.»
صبح پنجشنبه 19 بهمن ساعت 30:8 در حالي كه ميليون ها نفر در تهران راهپيمايي مي كردند، زماني كه هنوز پيروزي انقلاب در تاريخ ثبت نشده اين عكس در دوربين پرتوي ثبت مي شود.
او با اين عكس درخشيد. عكسي كه بختيار آن را مونتاژ خواند، اما حضرت امام وجود اين عكس را در همان روزها تأييد كردند. در خبر روز 21 بهمن 57 در روزنامه كيهان آمده بود: «آيت الله العظمي امام خميني ديروز شخصاً عكس اختصاصي كيهان مربوط به رژه نظاميان را تأييد كردند. دكتر مفتح پس از انتشار اعلاميه ستاد ارتش راجع به غير واقعي بودن اين عكس موضوع را با آيت الله العظمي در ميان گذاشت و ايشان گفتند: «عكس كاملاً صحيح و واقعي است».
عكس بيعت همافران به قدري مهم بود كه بختيار حكم دستگيري پرتوي را صادر كرد. وي در يكي از مصاحبه هايش مي گويد: «يك روزنامه نگار واقعي هيچ وقت به خطر فكر نمي كند و هميشه دنبال اعتقادش است.»
اين عكاس حرفه اي و پرجنب و جوش اين روزها در بستر بيماري است. او با چشماني كه روزي لحظه هاي ناب را مي ديد و با دوربين شكار مي كرد، تكلم مي كند.
پسر او- سياوش پرتوي- هزينه هاي سنگين درمان پدر را تقبل كرده است؛ ماهيانه سه ميليون تومان. پرتوي تمام مدت بر تخت بي حركت و كپسول اكسيژن به او متصل است.
به سراغ دوستان قديمي پرتوي رفتيم تا از او بيشتر بدانيم:
فرهاد اكبرنژاد:
حسين پرتوي مهربان بود و از من در سركار حمايت مي كرد و نسبت به نيروهاي سرويس عكس علي رغم جديت، همراهي و خوش رفتاري مي كرد. پرتوي عكاس پرجنب وجوشي بود و هميشه لبخندي بر روي لبش بود. به دوستان و همكاران عكاس، عكاسي آموزش مي داد.
يادم هست زماني كه ايشان مسئول بخش عكس كيهان بودند، من در لابرآتوار عكاسي و در تاريكخانه بعضي وقت ها تا صبح عكس هاي متري در زمان انقلاب چاپ مي كرديم.
روزي كه پرتوي عكس بيعت همافران با امام خميني را گرفتند. فيلم عكس را به من و عباس ملكي دادند و با نظارت خودشان چاپ كرديم. پرتوي به مدت سه روز مخفي شدند و بعد از سه روز هم به خاطر اينكه مأموران هنوز در جست وجوي او بودند در تاريكخانه مخفي بودند.
در حال حاضر هم كه ايشان در بستر بيماري است، بيشتر وقت ها به ديدار ايشان مي روم. بين من و آقاي پرتوي يك محبت پدر و فرزندي وجود دارد و ايشان هميشه من را با عنوان «پسرم» صدا مي كردند.
پرتوي در كار عكاسي خبري در حين جديت فوق العاده دلسوز و با محبت بودند و به موقع به دوستان پاداش مي دادند.
عباس ملكي:
پرتوي از همكاران و استادان من بودند. زماني كه به مؤسسه كيهان آمدم، ايشان براي من حكم استاد را داشتند.
من در جايگاهي نيستم كه در مورد عكاسي ايشان نظري بدهم آن زمان در روزنامه ها عكاس خبري كم بود و حرفه عكاسي به شكل امروزي رواج نداشت. از نظر عكاسي او شاخص و كم نظير بود و شخصيت برجسته اي داشت.
عكس بيعت همافران با امام خميني پرتوي در آن روز ماندگار شد و مي توان گفت كه اين عكس در روند انقلاب تأثيرگذار شد و سبب شد نظاميان كه آن زمان از بختيار حمايت مي كردند، بر خود بلرزند آنان فكر نمي كردند كه نيروهايشان- همافران- به خدمت امام بروند و با ايشان بيعت كنند.مهدي ميرزايي:
سن كمي داشتند كه وارد كيهان شدند به خاطر تجربه و دقت و مهارتي كه در عكاسي داشتند؛ گرفتن عكس هاي خاص به ايشان واگذار مي شد. عكس از همافران در بيت امام به عهده حسين پرتوي كه در بيت حضرت امام(ره) مستقر بود؛ گذاشته شد. اگر قرار بود كه عكس خاصي از اين بيعت گرفته شود، ايشان مي گرفت اگر پرتوي اين عكس را نمي گرفت پس شخص ديگري هم نمي توانست آن را ثبت كند. در مورد اين عكس خاص آقاي بادامچيان تعريف كردند: در محل استقرار حضرت امام، همه عكاس ها را به بيرون راهنمايي كرديم تا كسي عكس نگيرد. روزهايي بود كه هم از لحاظ تاريخي و هم به لحاظ استراتژيك مهم بود و بختيار روي كار بود. آقاي پرتوي گفتند من طوري عكس مي گيرم كه چهره هيچ كسي در عكس معلوم نباشد. و اين عكس مهمي بود كه بختيار آن را مونتاژ خواند اما فردا ما با داشتن كنتاك هاي عكس ، آنها را در روزنامه چاپ كرديم و امام هم حضور آقاي پرتوي و عكس ايشان را تأييد كرد.
آقاي پرتوي سه روز مخفي بودند. ايشان در مورد كارشان صادقانه و دلسوزانه عمل مي كردند. با آن كه سن ايشان كم بود اما با متانت و بزرگي با بچه هاي عكاسي ارتباط خوبي برقرار مي كرد.ويژگي خاص عكس هاي ايشان برمي گردد به كادربندي مناسب و دقت و سرعت بالاي ايشان در عكاسي.
احمد نصيرپور:
سال 1360 در موسسه كيهان با آقاي پرتوي آشنا شدم. ايشان از همان اول به خاطر عكس شاخصشان برايم قابل احترام بودند. در كنار حسين پرتوي شاگردي كردم. ايشان به غير از كار عكاسي در كار چاپ هم تبحر داشتند.
پرتوي علاوه بر عكس هاي شاخصي كه دارد از وقايع اوليه جنگ ايران و عراق در كردستان هم عكاسي كرده است و عكاس منتخب كيهان فرهنگي بودند.
پرتوي هميشه با تشويق به ما آموزش و انگيزه مي دادند.
بعد از بازنشستگي پرتوي، دوستي و ارتباطمان قطع نشد و در دوره كوتاهي كه در فضاي ديگري شروع به كار كرده بودم از توانمندي ايشان در زمينه رنگ و خروجي عكس در كامپيوتر سؤال مي كردم و هر چه ايشان مي گفت، انجام مي دادم. تا اينكه اين بيماري به سراغ ايشان آمد. اميدوارم هر چه زودتر بهبود يابند و مسئولين هم به ايشان توجه كنند.
شما می توانید مطالب و تصاویر خود را به آدرس زیر ارسال فرمایید.
bultannews@gmail.com
فرانك پنجه بند
| 
۰۵:۲۴ - ۱۳۹۰/۱۰/۲۰
پاسخ
با سلام به شما دوست عزيز ؛ در توضيحات شما أشكالي وجود داشت كه خواستم برطرف كنم اول بايد بگويم أيشان پسر عموى پدربزرگ من مى باشند (شكور فرزانه) أيشان متولد اردبيل به سال ١٣٢٤هجري شمسي هستند خانه پدري ايشان در محله اذرى كوچه نيك پى بود و پدر ايشان كارمند دخانيات بودند و خانه فعلي ايشان در محدوده چهارراه وليعصر ميباشد. با تشكر از مطالب شما 
