سوزيم كه باز عزاي صادق آل محمد است
25 شوال سالروز شهادت صادق آل محمد صلوات الله علیه بر یگانه وارث او، بقیه الله الاعظم حجة ابن الحسن و تمام شیعیان آن حضرت تسلیت باد. ...
سایت حج:
ای پرچمدار شیعه و رئیس مذهب جعفری،
ای بلند اختر!
در غم هجران تو، عالم دگرگون شده است.
ای ششمین نور سرمدی، تاریخ از كدام مصیبت تو شكوه كند؟
آری تاریخ، شرمنده از حكایت غربت توست.
ابو عبدالله، جعفر بن محمد بن علی بن الحسین بن علی بن ابی طالب(ع)، معروف به "صادق آل محمد"، امام ششم شیعیان است، كه پس از شهادت پدرش امام محمد باقر(ع)، در هفتم ذی حجه سال 114 قمری، بنا به وصیت مستقیم پدر ارجمندش به مقام منیع امامت نایل آمد.
میلاد مسعودش، مصادف بود با روز جمعه به هنگام طلوع فجر و به قولی روز دوشنبه هفدهم ربیع الاول سال 80 هجری قمری، در مدینه منوره.
مادر بزرگوارش، فاطمه بنت قاسم بن محمد بن ابی بكر، مكنی به "اُم فروﺓ" بود.
این بانوی والا مقام، كه فرزند زاده جناب محمد بن ابی بكر، یار وفادار امیرمؤمنان(ع) و شهید راه ولایت و امامت بود، در میان بانوان عصر خویش، به تقوا، كرامت نفس و بزرگ منشی معروف و مشهور بود و امام صادق(ع) درباره شخصیت وی فرمود: مادرم از جمله بانوانی بود كه ایمان آورده و تقوا پیشه كرد و نیكوكاری نمود و خدا نیكوكاران را دوست دارد.
جعفر نام یكي از نهرهاي بهشت است. نهر جاري را كه منافع فراواني داشته باشد جعفر مينامند. وجه نامگذاري و تناسب این نام با حضرت صادق این است كه همانطور كه آب نهر دائماً در جریان بوده و عموم مردم تشنه از آن برخوردارند، علم حضرت امام جعفرصادق(ع) از زمان آن بزرگوار تاكنون بلكه تا قیام قیامت در جریان و فیضان خواهد بود و تشنگان آب حیات و طالبین معنویات از آن بهره خواهند جست.
آن حضرت در اواخر حكومت بنی امیه و اوائل حكومت بنی عباس می زیست و از نزدیك شاهد قیام سراسری مردم بر ضد بنی امیه و سوء استفاده بنی عباس از احساسات مذهبی مردم و به دست گرفتن حكومت، با عنوان بیعت با "الرضا من آل محمد(ص)"، بود و امر سنگین امامت و رهبری شیعیان و محبان اهل بیت(ع) را به نیكی اداره می كرد. امام صادق(ع) در زمان خلافت عبدالملك بن مروان ]پنجمین خلیفه اموی[ دیده به جهان گشود و پس از وی، با هشت خلیفه اموی دیگر و دو خلیفه عباسی، به نام های ذیل هم عصر بود و از اكثر آن ها رنج ها و آزارهای فراوانی متحمل گردید:
1- ولید بن عبدالملك
2- سلیمان بن عبدالملك
3- عمر بن عبدالعزیز
4- یزید بن عبدالملك
5- هشام بن عبدالملك
6- ولید بن یزید
7- یزید بن ولید
8- مروان بن محمد
9- ابوالعباس سفاح
10- منصور دوانقی
سرانجام، در 65 سالگی به دست عوامل منصور دوانقی مسموم شد و بر اثر آن، به شهادت رسید.
درباره تاریخ شهادتش، دو گفتار است. برخی نیمه رجب سال 148 قمری و برخی دیگر 25 شوال سال 148 قمری را بیان كرده اند. ولی معروف و مشهور میان مورخان و سیره نگاران شیعه، همان قول دوم، یعنی 25 شوال می باشد.
پس از شهادت آن حضرت، بدن مطهرش را حضرت امام موسی كاظم(ع) به همراه سایر برادران و فامیلان خود، غسل داد و بر وی كفن پوشید و در قبرستان بقیع، در كنار سه امام معصوم دیگر، یعنی امام حسن مجتبی(ع)، امام زین العابدین(ع) و امام محمد باقر(ع) به خاك سپرد.
سیماي شیعه در نگاه امام صادق علیه السلام
امام صادق علیه السلام در سفارشهاي خود به عبدالله بن جندب پس از هشدار به شیعیان نسبت به دامهاي شیطان، ویژگيهاي برجسته دوستان حقیقي خود را برميشمارد كه عبارت است از:
توجه آخرت
«لقد جلت الاخرة في اعینهم حتي ما یریدون بها بدلا... و انما كانت الدنیا عندهم بمنزلة الشجاع الارقم والعدو الاعجم»؛ آخرت در نگاه آنها بسیار بزرگ است، به اندازهاي كه چیزي را با آنعوض نميكنند... و دنیا نزد آنها همانند مار گزنده و دشمن بيزبان است.
بر هر مسلماني كه ما را ميشناسد، سزاوار است كه كردارش را در هر شبانه روز بر خود عرضه دارد و به محاسبه آنها بپردازد، تا اگر كار نیكي در آنها دید، برآنها بیفزاید و اگر كردار بدي در اعمال خود مشاهده كرد، از آن ها توبه كند، تا دچار ذلت و خواري روز قیامت نگردد.
پیروان حقیقي و دوستان واقعي خاندان نبوت علیهم السلام به چیزي جز آخرت نمياندیشند و تمام كردارها و رفتارهاي خود را با نگاه به آخرت ميسنجند. دنیا در نظر مؤمن وسیلهاي است براي رسیدن به هدفي بزرگ كه همان زندگي جاودان آخرت است. دوستان حقیقي اهل بیت علیهم السلام از مواهب دنیوي بهره ميبرند، اما هرگز زندگي جاودان را با زندگي گذراي دنیا عوض نميكنند.
انس با خدا
«انسوا بالله واستوحشوا مما به استاءنس المترفون»؛ آنها با خدا انس گرفتهاند و از آنچه كه مال اندوزان به آن انس گرفتهاند، در هراسند.
مومنان از نعمتهاي الهي بهره ميبرند اما به آنها وابسته نميشوند. وابستگي به مال دنیا موجب بندگي انسان در برابرمادیات خواهد شد. زراندوزان هماره به ثروت خود وابستهاند وشیعیان واقعي با یاد خدا آرامش ميیابند.
شیعیان ما با دشمنان همسایگي نميكنند و اگر از گرسنگي بمیرند، چیزي از آنها نميخواهند.
حضرت صادق علیه السلام پس از برشمردن این دو ویژگي مهم، فرمود: «اولئك اولیائي حقا بهم تكشف كل فتنه و ترفع كل بلیه»؛ آنها دوستان حقیقي من هستند. به وسیله آنها فتنه شكست ميخورد و گرفتاريها برطرف ميشود.
حسابرسي خود
«حق علي كل مسلم یعرفنا ان یعرف علمه في كل یوم و لیلة علي نفسه فیكون محاسب نفسه فان راي حسنه استزاد منها و ان راي سیئه استغفر منها، لئلا یخزي یوم القیمه»؛بر هر مسلماني كه ما را ميشناسد، سزاوار است كه كردارش را در هر شبانه روز بر خود عرضه دارد و به محاسبه آنها بپردازد، تا اگر كار نیكي در آنها دید، برآنها بیفزاید و اگر كردار بدي در اعمال خود مشاهده كرد، از آنها توبه كند، تا دچار ذلت و خواري روز قیامت نگردد.
اگر شیعیان ما استقامت كنند، فرشتگان دست در دست آنها ميگذارند، ابرهاي سفید(رحمت) برآنها سایه ميافكند، چون روز درخشنده و تابناك ميشوند، از زمین و آسمان روزي ميخورند و آنچه از خدا بخواهند، خداوند به آنها عطا ميكند.
سخاوت
«یابن جندب! ان شیعتنا یعرفون بخصال شتي: بالسخاء والبذل للاخوان»؛ اي پسر جندب! همانا شیعیان ما به چند خصلت شناخته ميشوند: به سخاوت و بخشش به برادران.
خواندن پنجاه ركعت نماز و رعایت وقت نماز
« و بان یصلوا الخمسین لیلا و نهارا... و یحافظون علي الزوال»؛شیعیان ما در شبانه روز پنجاه ركعت نماز ميخوانند و توجه به وقت نماز ظهر(خواندن نماز اول وقت) دارند.
دوري از پرخاش و داد و فریاد
«لایهرون هریرالكلب»؛ شیعیان ما همانند سگ زوزه- فریاد -نميكشند.
دوري از طمع
«ولا یطمعون طمع الغراب»؛ شیعیان ما همانند كلاغ طماع و حریص نیستند.
دوري از دشمنان
«ولا یجاورون لنا عدوا ولا یساءلون لنا مبغضا ولو ماتوا جوعا»؛شیعیان ما با دشمنان همسایگي نميكنند و اگر از گرسنگي بمیرند، چیزي از آنها نميخواهند.
دقت در خوراك
«شیعتنا لا یاكلون الجري... ولا یشربون مسكرا»؛ شیعیان ما مارماهي نميخورند... و شراب نمينوشند.
در برخورد با گناهكاران باید با سخنان نیكو و گفتن خوبيهايآنان، امید مرده در آنها را زنده كرد و از خشونت، گفتار ناروا و بازگو نمودن لغزشهاي آنها پرهیز كرد.
بقیع هم اینک زائر ایرانی ندارد ولی شیعیان مدینه آرام و خاموش، در جوار آن قبور پر نور اشک ماتم می سرایند
چه خوش کبوتران، آزادانه و عاشقانه بر فراز بقیع نجوای غم زمزمه می کنند !
ای بلند اختر!
در غم هجران تو، عالم دگرگون شده است.
ای ششمین نور سرمدی، تاریخ از كدام مصیبت تو شكوه كند؟
آری تاریخ، شرمنده از حكایت غربت توست.
میلاد مسعودش، مصادف بود با روز جمعه به هنگام طلوع فجر و به قولی روز دوشنبه هفدهم ربیع الاول سال 80 هجری قمری، در مدینه منوره.
مادر بزرگوارش، فاطمه بنت قاسم بن محمد بن ابی بكر، مكنی به "اُم فروﺓ" بود.
این بانوی والا مقام، كه فرزند زاده جناب محمد بن ابی بكر، یار وفادار امیرمؤمنان(ع) و شهید راه ولایت و امامت بود، در میان بانوان عصر خویش، به تقوا، كرامت نفس و بزرگ منشی معروف و مشهور بود و امام صادق(ع) درباره شخصیت وی فرمود: مادرم از جمله بانوانی بود كه ایمان آورده و تقوا پیشه كرد و نیكوكاری نمود و خدا نیكوكاران را دوست دارد.
جعفر نام یكي از نهرهاي بهشت است. نهر جاري را كه منافع فراواني داشته باشد جعفر مينامند. وجه نامگذاري و تناسب این نام با حضرت صادق این است كه همانطور كه آب نهر دائماً در جریان بوده و عموم مردم تشنه از آن برخوردارند، علم حضرت امام جعفرصادق(ع) از زمان آن بزرگوار تاكنون بلكه تا قیام قیامت در جریان و فیضان خواهد بود و تشنگان آب حیات و طالبین معنویات از آن بهره خواهند جست.
آن حضرت در اواخر حكومت بنی امیه و اوائل حكومت بنی عباس می زیست و از نزدیك شاهد قیام سراسری مردم بر ضد بنی امیه و سوء استفاده بنی عباس از احساسات مذهبی مردم و به دست گرفتن حكومت، با عنوان بیعت با "الرضا من آل محمد(ص)"، بود و امر سنگین امامت و رهبری شیعیان و محبان اهل بیت(ع) را به نیكی اداره می كرد. امام صادق(ع) در زمان خلافت عبدالملك بن مروان ]پنجمین خلیفه اموی[ دیده به جهان گشود و پس از وی، با هشت خلیفه اموی دیگر و دو خلیفه عباسی، به نام های ذیل هم عصر بود و از اكثر آن ها رنج ها و آزارهای فراوانی متحمل گردید:
1- ولید بن عبدالملك
2- سلیمان بن عبدالملك
3- عمر بن عبدالعزیز
4- یزید بن عبدالملك
5- هشام بن عبدالملك
6- ولید بن یزید
7- یزید بن ولید
8- مروان بن محمد
9- ابوالعباس سفاح
10- منصور دوانقی
سرانجام، در 65 سالگی به دست عوامل منصور دوانقی مسموم شد و بر اثر آن، به شهادت رسید.
درباره تاریخ شهادتش، دو گفتار است. برخی نیمه رجب سال 148 قمری و برخی دیگر 25 شوال سال 148 قمری را بیان كرده اند. ولی معروف و مشهور میان مورخان و سیره نگاران شیعه، همان قول دوم، یعنی 25 شوال می باشد.
پس از شهادت آن حضرت، بدن مطهرش را حضرت امام موسی كاظم(ع) به همراه سایر برادران و فامیلان خود، غسل داد و بر وی كفن پوشید و در قبرستان بقیع، در كنار سه امام معصوم دیگر، یعنی امام حسن مجتبی(ع)، امام زین العابدین(ع) و امام محمد باقر(ع) به خاك سپرد.
سیماي شیعه در نگاه امام صادق علیه السلام
امام صادق علیه السلام در سفارشهاي خود به عبدالله بن جندب پس از هشدار به شیعیان نسبت به دامهاي شیطان، ویژگيهاي برجسته دوستان حقیقي خود را برميشمارد كه عبارت است از:
توجه آخرت
«لقد جلت الاخرة في اعینهم حتي ما یریدون بها بدلا... و انما كانت الدنیا عندهم بمنزلة الشجاع الارقم والعدو الاعجم»؛ آخرت در نگاه آنها بسیار بزرگ است، به اندازهاي كه چیزي را با آنعوض نميكنند... و دنیا نزد آنها همانند مار گزنده و دشمن بيزبان است.
بر هر مسلماني كه ما را ميشناسد، سزاوار است كه كردارش را در هر شبانه روز بر خود عرضه دارد و به محاسبه آنها بپردازد، تا اگر كار نیكي در آنها دید، برآنها بیفزاید و اگر كردار بدي در اعمال خود مشاهده كرد، از آن ها توبه كند، تا دچار ذلت و خواري روز قیامت نگردد.
پیروان حقیقي و دوستان واقعي خاندان نبوت علیهم السلام به چیزي جز آخرت نمياندیشند و تمام كردارها و رفتارهاي خود را با نگاه به آخرت ميسنجند. دنیا در نظر مؤمن وسیلهاي است براي رسیدن به هدفي بزرگ كه همان زندگي جاودان آخرت است. دوستان حقیقي اهل بیت علیهم السلام از مواهب دنیوي بهره ميبرند، اما هرگز زندگي جاودان را با زندگي گذراي دنیا عوض نميكنند.
انس با خدا
«انسوا بالله واستوحشوا مما به استاءنس المترفون»؛ آنها با خدا انس گرفتهاند و از آنچه كه مال اندوزان به آن انس گرفتهاند، در هراسند.
مومنان از نعمتهاي الهي بهره ميبرند اما به آنها وابسته نميشوند. وابستگي به مال دنیا موجب بندگي انسان در برابرمادیات خواهد شد. زراندوزان هماره به ثروت خود وابستهاند وشیعیان واقعي با یاد خدا آرامش ميیابند.
شیعیان ما با دشمنان همسایگي نميكنند و اگر از گرسنگي بمیرند، چیزي از آنها نميخواهند.
حضرت صادق علیه السلام پس از برشمردن این دو ویژگي مهم، فرمود: «اولئك اولیائي حقا بهم تكشف كل فتنه و ترفع كل بلیه»؛ آنها دوستان حقیقي من هستند. به وسیله آنها فتنه شكست ميخورد و گرفتاريها برطرف ميشود.
حسابرسي خود
«حق علي كل مسلم یعرفنا ان یعرف علمه في كل یوم و لیلة علي نفسه فیكون محاسب نفسه فان راي حسنه استزاد منها و ان راي سیئه استغفر منها، لئلا یخزي یوم القیمه»؛بر هر مسلماني كه ما را ميشناسد، سزاوار است كه كردارش را در هر شبانه روز بر خود عرضه دارد و به محاسبه آنها بپردازد، تا اگر كار نیكي در آنها دید، برآنها بیفزاید و اگر كردار بدي در اعمال خود مشاهده كرد، از آنها توبه كند، تا دچار ذلت و خواري روز قیامت نگردد.
اگر شیعیان ما استقامت كنند، فرشتگان دست در دست آنها ميگذارند، ابرهاي سفید(رحمت) برآنها سایه ميافكند، چون روز درخشنده و تابناك ميشوند، از زمین و آسمان روزي ميخورند و آنچه از خدا بخواهند، خداوند به آنها عطا ميكند.
سخاوت
«یابن جندب! ان شیعتنا یعرفون بخصال شتي: بالسخاء والبذل للاخوان»؛ اي پسر جندب! همانا شیعیان ما به چند خصلت شناخته ميشوند: به سخاوت و بخشش به برادران.
خواندن پنجاه ركعت نماز و رعایت وقت نماز
« و بان یصلوا الخمسین لیلا و نهارا... و یحافظون علي الزوال»؛شیعیان ما در شبانه روز پنجاه ركعت نماز ميخوانند و توجه به وقت نماز ظهر(خواندن نماز اول وقت) دارند.
دوري از پرخاش و داد و فریاد
«لایهرون هریرالكلب»؛ شیعیان ما همانند سگ زوزه- فریاد -نميكشند.
دوري از طمع
«ولا یطمعون طمع الغراب»؛ شیعیان ما همانند كلاغ طماع و حریص نیستند.
دوري از دشمنان
«ولا یجاورون لنا عدوا ولا یساءلون لنا مبغضا ولو ماتوا جوعا»؛شیعیان ما با دشمنان همسایگي نميكنند و اگر از گرسنگي بمیرند، چیزي از آنها نميخواهند.
دقت در خوراك
«شیعتنا لا یاكلون الجري... ولا یشربون مسكرا»؛ شیعیان ما مارماهي نميخورند... و شراب نمينوشند.
در برخورد با گناهكاران باید با سخنان نیكو و گفتن خوبيهايآنان، امید مرده در آنها را زنده كرد و از خشونت، گفتار ناروا و بازگو نمودن لغزشهاي آنها پرهیز كرد.
قبور مطهر ائمه اطهار بقیع (ع) قبل از تخریب - 85 سال قبل
بقیع هم اینک زائر ایرانی ندارد ولی شیعیان مدینه آرام و خاموش، در جوار آن قبور پر نور اشک ماتم می سرایند
چه خوش کبوتران، آزادانه و عاشقانه بر فراز بقیع نجوای غم زمزمه می کنند !
شما می توانید مطالب و تصاویر خود را به آدرس زیر ارسال فرمایید.
bultannews@gmail.com
