مشايي:سوئيچ هواپيما دست من است!

* خبرنگاران، عكاسان و تصويربرداران خبري طبق روال اينگونه برنامه‌‌ها به دو طيف تقسيم بندي مي‌شوند؛ اولين گروه شامل كساني است كه همراه با آن مقام مسئول در سفر‌هاي اين‌چنيني حضور دارند و اما گروه ديگر كه تنها براي بدرقه و البته شايد هم پوشش سخنان تشريحي مقام مسئول فقط به فرودگاه دعوت شده‌اند كه البته نگارنده اين سطور نيز از گروه دوم به شمار مي‌آيد.

* گپ‌و‌گفت خانوادگي عليرضا احمدي‌نژاد پسر كوچك رئيس‌جمهور -كه به تازگي بنا بر اعلام برخي سايت‌هاي خبري با خانواده‌اي از تبار يكي از شهداي نامي وصلت كرده- در حاشيه بدرقه پدرش حاشيه‌اي مي‌شود.

* صالحي و سعيدلو دو دولتمردي‌اند كه هر‌چند اندك اما صميمانه وارد حلقه هر دو گروه از اهالي رسانه‌- كه پيشتر به آن اشاره شد- مي‌شوند و به استماع نظرات آنان مي‌نشينند.

* ولايتي، بداغي، نامجو، حسيني، بختياري و الخ (الي آخر) هر كدام به صورت معمول و جداگانه براي بدرقه يا همراهي رئيس جمهور، وارد پاويون مي‌شوند اما چگونگي و نحوه ورود 4 دولتمرد جالب توجه است؛
آن زمان كه وزير خارجه در صندلي كنار راننده جلوس مي‌كند و پياده‌شدن همزمان رئيس‌جمهور به همراه معاون اول و دستيار ارشد خود از صندلي‌ عقب يك ماشين!.

* مشايي تلاش زيادي مي‌كند كه سوژه نشود؛ از امتناعش از نشستن در كنار احمدي‌نژاد و ساير مسئولان در سالن تشريفات پاويون فرودگاه هنگام سخنراني رئيس جمهور قبل از ترك تهران بگير ‌تا همراهي‌نكردن با احمدي‌نژاد و همراهانش در سوار شدن به هواپيما؛ اما بازهم سوژه مي‌شود!

* همه مسافران سوار هواپيما شده‌اند و منتظرند كه رئيس دفتر رئيس جمهور هم به آنها بپيوندد. مدت انتظار وقتي كمي به درازا مي‌كشد، همراهان با تعجب مي‌پرسند كه "آقاي مهندس! شما نمي‌خواهيد سوار ‌شويد؟! هواپيما دارد مي‌پرد"؛ مشايي هم با گفتن فقط يك جمله خيال همه را راحت مي‌كند؛ "نترسيد؛ سوئيچ هواپيما دست من است! تا من نروم، پرواز نمي‌كند!"