چشم طمع غربی ها به نفت لیبی
بولتن نیوز: با سقوط نظام قذافی، غربی ها به بهره برداری از نفت لیبی چشم خواهند دوخت. شرکت نفتی اِنی ایتالیا که اصلی ترین تولید کننده خارجی نفت در لیبی است، به این کشور بازگشته و شاخص این شرکت در پایان معاملات دوشنبه بورس میلان، 6.3 درصد افزایش یافت.از سوی دیگر احتمال دارد بازیگران جدیدی از جمله شرکت ملی نفت قطر در لیبی وارد بازی شوند. به هر حال باید منتظر بود و دید برنده تغییر رژیم در لیبی چه کسانی خواهند بود؛ مردم، شرکتهای نفتی و غرب یا هر دو. مردم لیبی باید از فرصت بدست آمده هوشمندانه استفاده کنند.
در مصر و تونس ديکتاتورها رفتند، ولي نظامهاي سياسي جديد به رفرم و اصلاح ميپردازند، دولتهاي غربي سعي ميکنند خود را به رهبران جديد و آينده نزديک کنند، در ليبي هم نظام سياسي کشور تغيير ميکند و نظامي پارلماني بر اساس انتخابات آزاد شکل مي گيرد، البته آمريکا مايل است تغييراتي در اردن، بحرين و يمن مطابق منافع واشنگتن صورت پذيرد.
رژيم لیبی از چند ماه قبل از هم پاشيد و بسياري از فرماندهان ارتش و سربازان و وزيران و ديپلماتها به مخالفان پيوستند؛ قذافي تنها بر طرابلس و چند شهر در بخش عربي ليبي حکومت ميکرد که آنها نيز يکي پس از ديگري سقوط کردند.
از شش ماه پیش، لیبی تقریبا هیچ نفتی صادر نکرده است و برخی از کارشناسان معتقدند که لیبی برای اینکه بتواند به سطح تولید یک میلیون و 500 هزار بشکه در روز برسد به سه سال زمان نیاز دارد.
برخی از پالایشگاه های این کشور، بویژه در بندر البریقه که دومین بندر این کشور است و همچنین در الزاویه به طور جدی آسیب دیده اند.
انقلابیون لیبی متعهد شده اند همه قراردادهای نفتی امضا شده در دوران نظام قذافی را ادامه دهند؛ در این بین، انقلابیون، متحدان غربی و همچنین متحدان عرب، بویژه قطر را برای بازسازی کشورشان فراموش نخواهند کرد.
با از سرگیری مجدد صادرات نفت، اروپا بار دیگر نفس تازه ای خواهد گرفت؛ زیرا 85 درصد تولید نفت لیبی به مقصد این قاره صادر می شود.
لیبی قبل از آغاز ناآرامی ها یک میلیون و 600 هزار بشکه نفت تولید می کرد و دو درصد صادرات نفت جهان را در اختیار داشت؛ این کشور عظیم ترین ذخایر نفت آفریقا را دارد.
تاریخچه حوادث مهم انقلاب لیبی
۲۶ بهمن ۱۳۸۹ - با الهام از نهضت های مردمی موسوم به «بهار عرب» در تونس و مصر، ناآرامی هايی در بنغازی آغاز شد.
۷ اسفند ۱۳۸۹ - شورای امنيت سازمان ملل متحد، تحريم هايی را عليه سرهنگ معمر قذافی، رهبر ليبی و خانواده اش وضع کرد؛ همچنين از دادگاه بين المللی لاهه خواسته شد تا در مورد سرکوب مردم ناراضی تحقيقاتی به عمل آورده شود.
۲۸ اسفند ۱۳۸۹ - ايالات متحده آمريکا، بريتانيا و فرانسه به فراخوان سازمان ملل مبنی بر جلوگيری از قتل عام مردم توسط نيروهای انتظامی ليبی پاسخ داده و با حملات هوايی جلوی پيشروی نيروهای وفادار به سرهنگ قذافی را گرفتند.
۱۰ فروردين ۱۳۹۰ - موسی کوسا، وزير امور خارجه ليبی به بريتانيا پناهنده شد و ساير مقامات بلند پايه ليبی به اقدامات مشابه دست زدند.
۱۰ ارديبهشت ۱۳۹۰ - حمله موشکی ناتو به يک منزل مسکونی باعث مرگ جوانترين پسر و سه نوه معمر قذافی شد.
۶ تير ۱۳۹۰ - دادگاه بين المللی لاهه قرار دستگيری قذافی، پسرش سيف الاسلام و عبدالله سنوسی، رئيس سازمان امنيت ليبی را صادر کرد.
۲۴ تير ۱۳۹۰ - ايالات متحده آمريکا شورای انتقالی ليبی را به عنوان حکومت مشروع ليبی به رسميت شناخت.
۶ مرداد ۱۳۹۰ - عبدالفتاح يونس، وزير کشور پيشين ليبی که در اسفندماه به انقلابیون پیوسته بود و رياست نيروهای ارتش اپوزيسيون را بر عهده داشت، به قتل رسيد.
۲۹ مرداد ۱۳۹۰ - انقلابیون در يک اقدام هماهنگ با نيروهای ناتو برای نخستين بار با موشک به طرابلس حمله کردند.
شما می توانید مطالب و تصاویر خود را به آدرس زیر ارسال فرمایید.
bultannews@gmail.com
