امام حسن (ع) نوري در ظلمت جهل زمانه

امامان شيعه را نور واحد خوانده اند كه در زمان ها و مواقف مختلف ظهور كرده و تجلي يافته اند .براين اسا س در ظلمتهاي دنيوي و در موقعيت هاي متفاوت حضور يكي از ائمه هدا و اركان هدا همان روشن شدن خورشيدي بوده است كه به كار زمانه مي آمده و نياز امت اسلامي بلكه انسان تشنه حقيقت برآورده مي كرده است . اگر در زمان امير مومنان رشادت و تدبير و انزوا و حاكميت مرضي حضرت حق بوده است وي به آنها قيام كرده و نور هدايت را در اين موقعيت ها تابانده است . اما چرخ زمانه مي گردد و هر آن اقتضايي دارد و برآوردن نيازي را طلب مي كند ، مكتبي چون تشيع كه براساس تعاليم ناب محمدي شكل گرفته است بايد بتواند براي هر زما ومكان و موقف و شرايطي الگويي برتر و كامل ارايه كند و به بندگان خدا راه را از چاه باز نمايد . اكنون در كوفه و پس از قريب 25 سال از رحلت محمد (ص) راد مردبزرگ اسلام وصي و جانشين او در محراب مسجد كوفه جام شهادت را نوشيده است و امت اسلامي بيش از هر زمان ديگري با بدسگالي ها و تفرقه ها و خود محوري ها قدرت طلبي ها و دنيا خواهي ها روبرو است . امام حسن مجتبي بعنوان وصي علي (ع) از مردم بيعت گرفته وبايد كشتي طوفان زده امت جدش را از غرق شدن ابدي نجات دهد و به هر صورت هست چراغ هدايت را روشن نگهدارد .وي در برابر دشمني سياس و زبردست و در برابر مردمي نادان و سست مايه سخت ترين شرايط را در پيش دارد وبايد بيش از آنكه به فكر حكومت و خلافت باشد در تدبير حفظ اسلام و كيان مسلمين بكوشد .معاويه از شام لشگري گران تهيه ديده و به جنگ كوفه مشتت روانه شده است . او كوفه و مردمانش را در جنگ سفين آزموده است و با وجود حضور شخصيت برتر اسلام يعني علي (ع) توانست با خدعه و نيرنگ اراده و هوش كوفيان را در هم كوبد و حتي تا تحقير آنها پيش رود اكنون در غياب وصي پيامبر (ص) بسيار بهتر خواهد توانست كه آنان را سياست كند و سلطنت خويش را به خيال خود در ميان فرزندان بني اميه همشيگي كند . امام حسن (ع) ابتدا تلاش كرد تا مردم را از دسيسه هاي معاويه آگاه و آنان را به جنگ با فساد و خود سري هاي او وادارد ، اما خيلي زود مشخص شد كه مردم پيرامونش حتي از زمان پدر بزرگوارش ضعيقتر ، جاهل تر و سست تر شده اند وبا چنين مردمي رفتن به ميدان جنگ و جهاد جز هديه يك پيروزي آسان به دشمن نيست . امام همام در چنين موقعيت خطيري دست به شجاعتي ديگر برد و باب صلح را باز كرد تا معاويه منافق و دو رو را بيش از گذشته رسوا نمايد و زمينه را براي قيامي خونين و ماندگار در تاريخ فرا هم نمايد . شايد در مقابل لقمه آساني كه معاويه تصورش را مي كرد مي تواند آن را در دهان گذارد و خيال خويش را براي هميشه از كوفه راحت نمايد پذيرفته شدن صلح از سوي امام حسن (ع) غير مترقبه و غافلگيرانه بود ولي به هرجهت او نمي توانست علي رغم ميل باطني خود از صلح و تدبير امام حسن (ع) بگريزد . لذا شرايط مهم امام را پذرفت و بر صلح با او صحه گذاشت . با اين صلح امام حسن (ع) فرصت پيدا كرد تا به كار تبين سيره پدر و جدبزرگوار خويش بپردازد و زمينه ابدي شدن تشيع علوي فراهم نمايد . امام حسن (ع) بهتر ين كار و تدبير را در آن زمان پيشه گرفت و نشان داد كه امامان ما نه براي صلح يا جنگ يا هر موقعيت ديگر كه براي انتشار مباني اسلام و حفظ مواريث ارزشمند رسول خدا گام برمي دارند و به ما مي آموزند كه بيش از هر تمايل ديگري در فكر حفظ آرمان هاي بزرگ الهي باشند و در اين راه نه از سختي جنگ به هراسند و نه از آساني ظاهري صلح بيم به خود راه دهند . تولد دومين نور آسمان امامت و ولايت بر همه آزادگان و شيعيان جهان مبارك باد.