شمارش معکوس براي نابودي جوانان ايراني

بر اساس آنچه که مطالعات اپيدميولوژيک مشخص کرده است که از هر دو فرد سيگاري يک نفر به علت بيماري‌هاي ناشي از سيگار به مرگ زودرس دچار مي‌شود، مستنداتي وجود دارد مبني بر اينکه کمپاني هاي بين المللي شمارش معکوس را براي نابود کردن جوانان ايراني آغاز کرده اند و اين مهم در خاموشي دستگاه هاي فرهنگي و بهداشتي براي پيشگيري از روند رو به رشد اقبال جوانان به سيگار، روند خزنده‌اي يافته است...


به گزارش باشگاه جواني برنا، در حالي که مصرف سيگار به طور متوسط به کاهش 20 سال از عمر فرد منجر مي شود و مطالعات اپيدميولوژيک نشان داده است که از هر 2 فرد سيگاري يک نفر به علت بيماري‌هاي ناشي از سيگار به مرگ زودرس دچار مي‌شود، مستنداتي وجود دارد که نشان مي دهد کمپاني هاي بين المللي شمارش معکوس را براي نابود کردن جوانان ايراني آغاز کرده اند.

مديرعامل انجمن زندگي عاري از دخانيات ايران امروز طي گفت و گويي اظهار داشته است: در شرايطي که در هر 4 ثانيه يک نفر بر اثر استعمال دخانيات مي‌ميرد، کمپاني‌هاي دخاني بين‌المللي بر روي جوانان ايراني سرمايه گذاري کرده‌اند.
براساس اين گزارش، گفته مي شود مدارکي دال بر سرمايه گذاري کمپاني هاي بين المللي دخاني بر روي جمعيت جوان ايران در سازمان جهاني بهداشت وجود دارد، برهمين مبنا کمپاني‌هاي بين المللي دخاني در فکر افزايش درآمدهاي خود هستند.
اظهارات وي در حالي مطرح مي شود که نتايج مطالعات حاکي از آن است سه برابر هزينه استعمال دخانيات صرف هزينه‌هاي درماني مي شود و نيز درصد بسيار بالايي از درآمد ملي کشورها نه تنها صرف دود شدن سيگار بلکه سهم هزينه‌هاي بهداشت و درمان ناشي از مصرف دخانيات در کشور مي‌شود.
آمار موجود از اوايل قرن نوزدهم نشان مي دهد که کشيدن سيگار ميان اقشار تحصيل کرده و مرفه بين سنين 35 تا 64 مرسوم بوده است اما امروزه کشيدن سيگار ميان نوجوانان و جوانان (18- 24 سال) بخصوص آنها که از رفاه کامل برقرار نيستند، رايج شده است.
به گزارش برنا، سيگار نه تنها در کشورهاي غربي بلکه در ايران نيز شمار بسياري را گرفتار خويش کرده است. کارشناسان همچنين رشد مصرف سيگار از دهه 1990 به بيش از 50 درصد رسيده است که عامل اصلي آن را تبليغات سوء رسانه ها مي دانند.
تحقيقات نشان مي‌دهد که اخيرا افزايش 3 برابري ميل مصرف سيگار در بين دختران دانشجو نسبت به پسران موجي از نگراني را در جامعه ايجاد کرده است و اين در حالي است كه سيگار كشيدن باعث بروز سرطان‌هاي سر، گلو و ريه‌ها شده و تاثير محسوسي در بروز سرطان خون و مثانه، كبد، لوزالمعده و پشت گلو دارد. مطالعات اخير همچنين از تاثير مستقل استعمال دخانيات در سرطان روده بزرگ خبر مي‌دهد.
افزايش شمار افراد سيگاري ميان قشر تحصيلکرده و متخصص در کشور همچنين مساله اي است که مي تواند بر اين تهديد و بحران صحه گذارد و تلاش سازمان هاي متولي امور فرهنگي همچنين صاحبان رسانه و مطبوعات را طلب مي کند.
اين در حالي است که شرکت‌هاي دخاني در کشور از امنيت خاطر قابل تاملي برخوردارند و نه تنها از ماليات سنگين بلکه از تبليغات براي عدم مصرف ـ چيزي که در کشورهاي پيشرفته اعمال مي‌شود ـ نيز بي‌نيازند و در اين ميان ميل به سيگار در بين قشرهاي مختلف جوانان به عنوان نوعي علامت رشد جسمي و يا فرار از تنگناهاي فکري و مشغله‌هاي ذهني، نيازمند يک حرکت انقلابي در داخل کشور است، بويژه که رسانه‌ها در فرهنگ‌سازي براي عدم مصرف نيز مي‌توانند بسيار موثر باشند.