الزامات اصولگرایان در انتخابات آینده

بولتن نیوز : زماني تقريبا هفت ماهه تا برگزاري انتخابات نهمين دوره مجلس شوراي اسلامي باقي مانده است و همه گروه ها و جريان ها- اگر چه زودتر از موعد- به فكر افتاده اند و مشغول آماده كردن خود براي حضور در انتخابات و يا هم چون بعضي اصلاح طلبان مشغول آمادگي براي تحريم انتخابات هستند.

                                           

آن چه تا اين جا به صورت مختصر از آن سخن گفته شد، ضرورت ها و الزامات اتحاد در بين اصولگرايان بود كه بر كسي پوشيده نيست. اما چه راهكارهايي براي اين مسئله وجود دارد؟ در طول انتخابات هاي متعدد گذشته، صورت هاي مختلفي براي اتحاد طراحي شده است. روزي نام "جبهه متحد اصولگرايان " بر خود گرفته است و روزي به نوعي با نام "جمعيت آبادگران ايران اسلامي " وارد اين عرصه شده اند. اين روزها هم تلاش هايي براي اتحاد در حال انجام است. اما همواره نقطه نگران كننده اي در روند اين نوع كارها وجود داشته است كه هم با ذات اصول گرايي در تعارض است و هم مي تواند اثرات مخربي به همراه داشته باشد. در جريان مجلس هشتم كميته اي متشكل از سه تشكل (جبهه پيروان خط امام و رهبري، ايثارگران و اصولگرايان تحول خواه، رايحه خوش خدمت) تشكيل شد و قرار شد هر كدام از اين سه مجموعه 10 نفر را براي قرار گرفتن در ليست 30 نفره نهايي معرفي كنند كه درنهايت پس از چانه زني هاي فراوان، رايحه خوش خدمت دوازده نفر را وارد ليست مي كند و پيش بيني مي كنند كه اختلافات ممكن هم از طريق حكميت پنج نفره حل شود.

اين روزها هم اگر اخبار را پيگيري كرده باشيد، ديده ايد كه هر روز اسامي به عنوان نمايندگان فلان تشكل در كميته متحد اصولگرايان معرفي مي شوند و پا از دوره قبل فراتر مي رود و بعضي از افراد شاخص اصولگرا هم نمايندگاني براي شركت در كميته معرفي مي كنند. وظيفه نمايندگان اين تشكل ها و افراد چيست؟ آيا غير از اين است كه هر كدام از تشكل ها و افراد مي خواهند كه در كميته مذكور نيرو داشته باشند تا بتوانند سهم تشكل خود را بالا ببرند؟ فرمول 10 نفر براي هر ضلع آن مجموعه در دور قبل مطابق كدام يك از اصول تشكيل دهنده ارزش هاي اصولگرايي است؟ سهم خواهي هر كدام از احزاب- كه هميشه در بادي امر به عنوان يكي از نبايدها از سوي همه نام برده مي شود- چه سنخيتي با عنوان اصولگرايي دارد؟ تشكلي كه حاضر نباشد اشخاص اصلحي اگرچه عضو دسته و حزب آنها نيستند، در ليست واحد نهايي قرار گيرد، با چه انگيزه اي خود را اصولگرا مي داند؟ مگر نه اين است كه همه اينها اختلاف در سلايق است، پس چگونه نيمه هاي راه گروهي تهديد و يا اقدام به انتشار ليست هاي جداگانه مي كنند؟ آيا اين گونه اقدامات با نگرش به مسئوليت به عنوان يك فرصت براي خدمت كه از اصولي است كه اصولگرايان به آن معتقدند تطابقي دارد؟

                                                

تجربه نشان داده است بسياري از مردم به ليست هاي انتخاباتي اعتماد مي كنند و به اعتبار ليست، به بيشتر اشخاص ليست رأي مي دهند حتي اگر آنها را به ميزان كافي نشناسند. اين مسئله مسئوليت بزرگان اصولگرا در تصميم گيري ها براي تهيه ليست واحد را بسيار سنگين تر مي كند. مسئوليت سنگيني كه مي تواند با سهم خواهي ها، عاقبت سنگين اخروي را براي اين اشخاص رقم بزند.